Ҷавони бхтои ҷаҳони бхшои ту онӣ
جوان بختا جهان بخشا تو آنی
Ки бар гарданкашони молики рқобӣ
که بر گردنکشان مالک رقابی
Ба теғи исломро нъми алўкилӣ
به تیغ اسلام را نعم الوکیلی
Ба соҳати халқро ҳасани алмӣобӣ
به ساحت خلق را حسن المئابی
Ҷаҳон ҳар дами Фқоӣӣ май кушояд
جهان هر دم فقائی می گشاید
зи сарсабзии он теғи сдобӣ
ز سرسبزی آن تیغ سدابی
Ба гоҳи лаҳв дар дилҳо нишотӣ
به گاه لهو در دلها نشاطی
Ба рӯзи базм дар сарҳо шаробӣ
به روز بزم در سرها شرابی
Ба талъати маликро дар чашми нурӣ
به طلعت ملک را در چشم نوری
Ба ҳайбати фитнаро дар дидаи хобӣ
به هیبت فتنه را در دیده خوابی
Чу рӯҳи асФёи маҳзи сифотӣ
چو روح اصفیا محض صفاتی
Чу қавли анбиёи айни савобӣ
چو قول انبیا عین صوابی
Замини куштаи умеди мо ро
زمین کشته امید ما را
Гуҳии хуршедӣ ва гоҳе саҳобй
گهی خورشیدی و گاهی سحابی
Ба ртбти муъаддилатро осмонӣ
به رتبت معدلت را آسمانی
Ба зинати мамлакатро офтобӣ
به زینت مملکت را آفتابی
Ба дастурии суолӣ лоиқам ҳаст
به دستوری سؤالی لایقم هست
Мъозоллаҳи газофӣ на ҳисобӣ
معاذالله گزافی نه حسابی
Ҷавоби он ба лафзами бози фармой
جواب آن به لفظم باز فرمای
зи соҳиби табъӣу ҳозири ҷавобӣ
ز صاحب طبعی و حاضر جوابی
Агар чархӣ чаро бар ман нагардӣ
اگر چرخی، چرا بر من نگردی؟
Вагар Меҳрӣ чаро бар ман нтобӣ
وگر مهری، چرا بر من نتابی؟
Ба унфи ин чархро икраҳи нгўӣӣ
به عُنف این چرخ را یکره نگویی
Ки эй бе оби далви осиёбӣ
که ای بیآب دلوِ آسیابی
Ба қасди бигноҳӣ чанд кӯшӣ
به قصد بیگناهی چند کوشی؟
Ба хӯни бедилӣ то кӣ шитобӣ
به خون بیدلی تا کی شتابی؟
Ба самъ ашрафат донам расидаи сет
به سمع اشرفت دانم رسیدهست
Ҳадиси уштуру моҳии ъробӣ
حدیث اشتر و ماهی عرابی
Манам аъробӣ гум гашта уштур
منم اعرابی گم گشته اشتر
Давони андари биёбони саробӣ
دوان اندر بیابان سرابی
Дил аз ҷон сайр гашта ташнаи монда
دل از جان سیر گشته، تشنه مانده
з бенонеу ранҷи андаки обӣ
ز بی نانی و رنج اندک آبی
Пас аз эзад туро хонам ба ёрӣ
پس از ایزد ترا خوانم به یاری
Ки ту бар чархи давлати моҳтобӣ
که تو بر چرخ دولت ماهتابی
Закоти ҷоҳро фарёди ман рас
زکات جاه را فریاد من رس
Ки чун дарёу кони соҳиби нассобӣ
که چون دریا و کان صاحب نصابی
Агар афтодагонро дастгирӣ
اگر افتادگان را دستگیری
Вагар дармондагонро фатҳи бобӣ
وگر درماندگان را فتح بابی
зи ман афтодатар касро набинӣ
ز من افتادهتر کس را نبینی
зи ман дармондатар ҳаргиз наёбӣ
ز من درماندهتر هرگز نیابی
Маро аз банди ғами озоди гардон
مرا از بند غم آزاد گردان
Агар дар банди эҳсону савобӣ
اگر در بند احسان و ثوابی
Басии вайронаҳоро кардӣ обод
بسی ویرانهها را کردی آباد
Басӣ кардӣ баннои хокӣу обӣ
بسی کردی بنا خاکی و آبی
Агар номи накӯу сяти хоҳӣ
اگر نام نکو و صیت خواهی
Назар кун дар дилӣ бо ин харобӣ
نظر کن در دلی با این خرابی
Шаҳи Мозандарони ном накӯ ёфт
شه مازندران نام نکو یافت
Ба як мисроъи шеъри фориёбӣ
به یک مصراع شعر فاریابی
Басӣ дорам дар ин маънии ҳикоят
بسی دارم در این معنی حکایت
Вале тарсам ки заҳмат барнатобӣ
ولی ترسم که زحمت برنتابی
Манам фии алқсаҳ дар кунҷӣ бимонада
منم فیالقصه در کنجی بمانده
Чу тўбт карда бўбкри рубобӣ
چو توبت کرده بوبکر ربابی
Ба рӯзи ид дар зндонсроӣӣ
به روز عید در زندانسرایی
Нишаста бо занон дар ҳам ниқобӣ
نشسته با زنان در هم نقابی
Ҳумоюни бод бар ту ид ва гашта
همایون باد بر تو عید و گشته
Ба хӯни душманати теғати хизобӣ
به خون دشمنت تیغت خضابی
Ба ту дайни ҳанифии боди қоим
به تو دین حنیفی باد قائم
Чунон чун миллати аввалии бсобӣ
چنان چون ملت اولی بصابی
Рухи ҷоҳи ту чун гулнори пари бор
رخ جاه تو چون گلنار پر بار
Рухи хасмати згрди ғам чу обӣ
رخ خصمت ز گرد غم چو آبی