Хдоигони вазирони шарқи иззуддин

خدایگان وزیران شرق عزالدین

Ягонаи ду ҷаҳони қутби олами маънӣ

یگانه دو جهان قطب عالم معنی

Камоли гетии тоҳир ки дар вуҷӯд чу ном

کمال گیتی طاهر که در وجود چو نام

Барӣаст аз ҳамаи нақсӣ чу иллати аввалӣ

بریست از همه نقصی چو علت اولی

Низоми кишвари чорам ки садри чархи шашум

نظام کشور چارم که صدر چرخ ششم

зи атфи домани ҷоҳаши баради тароз рӯй

ز عطف دامن جاهش برد طراز روی

Дуоу бандагӣу офарини зи ман чокар

دعا و بندگی و آفرین ز من چاکر

Бихонад ва кунад аз нафаси покаши астФтӣ

بخواند و کند از نفس پاکش استفتی

Чгўид аз қабл чокарӣ ба ҷони муштоқ

چگوید از قبل چاکری به جان مشتاق

Ки солҳо буд аз сидқи ошиқи мавло

که سالها بود از صدق عاشق مولی

Гуҳии зи ёди хуросон равон кунад тоза

گهی ز یاد خراسان روان کند تازه

Гуҳӣ ба ёд хуросон диҳад зи ҷони башарӣ

گهی به یاد خراسان دهد ز جان بشری

Гуҳӣ ба номаш мишкӣн кунад сари хома

گهی به نامش مشکین کند سر خامه

Гуҳӣ ба нома дараш офарин кунад ?умла

گهی به نامه درش آفرین کند املی

Шунида бошдкони хоҷа аз сари лутф

شنیده باشدکآن خواجه از سر لطف

Ба банда майл кунад ҳамчуи муштарӣ ба шарӣ

به بنده میل کند همچو مشتری به شری

Чу дар вилоят ӯ нест мансаби осиф

چو در ولایت او نیست منصب آصف

Чу аз мамолик ӯ рафт равнақи касрӣ

چو از ممالک او رفت رونق کسری

зи шуғли осиф дар каф наёфт ҷузи бодӣ

ز شغل آصف در کف نیافت جز بادی

зи насли касрӣ дар дил надид ҷузи касрӣ

ز نسل کسری در دل ندید جز کسری

Пас аз тбдли аҳволу рӯзгори дароз

پس از تبدل احوال و روزگار دراز

Аз иттифоқ ҷудо монад онкас аз моўӣ

از اتفاق جدا ماند آنکس از ماوی

Ба рӯза бо тани нофа ба рӯзгори тамӯз

به روزه با تن نافه به روزگار تموز

Чу ноқаи роҳи биёбони барад ба ранҷу азӣ

چو ناقه راه بیابان برد به رنج و اذی

Ба мақсад ояд ва маъюс гардад аз мақсӯд

به مقصد آید و مایوس گردد از مقصود

Ба ҷинат ояд ва маҳрӯм гардад аз тӯбо

به جنت آید و محروم گردد از طوبی

Ба турбат ояду гирёни зкрбти ғурбат

به تربت آید و گریان زکربت غربت

Ба сӯии ту багароён ба ту ба чун ?вилӣ

به سوی تو به گرایان به تو به چون ویلی

Накарда азми фурӯ май зи қиллати қӯт

نکرده عزم فرو می ز قلت قوت

Накарда дасти фаро май зи ғояти тақво

نکرده دست فرا می ز غایت تقوی

Ба тохтани зи қаҳистон ва тун битозад тир

به تاختن ز قهستان و تون بتازد تیر

Ки ид Фитр расад сӯии ҳазрати аъло

که عید فطر رسد سوی حضرت اعلی

зи иди Фитри чиҳил рӯз рафт ва аз раҳи давр

ز عید فطر چهل روز رفت و از ره دور

Ба боргоҳати сӣ асба мерасад азҳӣ

به بارگاهت سی اسبه می رسد اضحی

Агар ба малики сулаймон гузар кунад мӯрӣ

اگر به ملک سلیمان گذر کند موری

Сазад ки ёд кунад дар замон аз он анҳӣ

سزد که یاد کند در زمان از آن انهی

Агар чаҳ осифи сонӣ ба малик мштғл аст

اگر چه آصف ثانی به ملک مشتغل است

Буд тафаққуди ҳудҳуд ба ҳар тариқи аввалӣ

بود تفقد هدهد به هر طریق اولی

зи хона рафтану нодида рӯй хонаи худоӣ

ز خانه رفتن و نادیده روی خانه خدای

Ҳадиси каъбау ҳоҷии сет дар сафо ва манӣ

حدیث کعبه و حاجی ست در صفا و منی

Муроди ваии зи хуросони тўӣии вагарнаи худоӣ

مراد وی ز خراسان توئی وگرنه خدای

Ба лутф додаш аз ҳафт кишвари астғнӣ

به لطف دادش از هفت کشور استغنی

зи шаҳри Тӯс касе пурсишӣ накард варо

ز شهر توس کسی پرسشی نکرد ورا

На дар замони саққоам ва на дар авони шФӣ

نه در زمان سقام و نه در اوان شفی

Ба ҷузи муаллифи шаҳнома каз даричаи рӯҳ

به جز مولف شهنامه کز دریچه روح

Варои ҷавоби расониди муждаи башарӣ

ورا جواب رسانید مژده بشری

зи ҳоли соҳиби эҳёи ҳаё ҳаме дорад

ز حال صاحب احیا حیا همی دارد

Каз аҳли Тӯс шикоят кунад дар ин маънӣ

کز اهل توس شکایت کند در این معنی

Ғариб нест аҷоиби з ҳар ғариб валек

غریب نیست عجایب ز هر غریب ولیک

Раҳеи ғариб басирасту аҳли шаҳри аъамӣ

رهی غریب بصیر است و اهل شهر اعمی

Кунун чаҳ чора кунад ҳиммати қибла муштабаҳ аст

کنون چه چاره کند همت قبله مشتبه است

Дар ин чаҳ ҳукм кунад рои хоҷаи динӣ

در این چه حکم کند رای خواجه دینی

Мақом Тӯс кунад ихтиёр ё Машҳад

مقام توس کند اختیار یا مشهد

Гузар кунад ба ншобўр ё сафар ба ҳарӣ

گذر کند به نشابور یا سفر به هری

Ба дайну дониши муфтии шаръ мкрмт ӯст

به دین و دانش مفتی شرع مکرمت اوست

Ҷавоби банда чаҳ фармоед андарин фатво

جواب بنده چه فرماید اندرین فتوی