эй хусравӣ ки номи турои сарварони даҳр
ای خسروی که نام ترا سروران دهر
Аз фахри ҳрзи бозуу нақш нигин кунанд
از فخر حرز بازو و نقش نگین کنند
Вази оби дидаи хок даратро шикастагон
وز آب دیده خاک درت را شکستگان
Чун мўмёӣӣ аз паии дармон аҷин кунанд
چون مومیائی از پی درمان عجین کنند
Вндр сарост хинги фалакро ҳавои он
وندر سراست خنگ فلک را هوای آن
Баҳри ркўби қадари ту рӯзяш зин кунанд
بهر رکوب قدر تو روزیش زین کنند
Ҳар шаб ба ҳифзи саканаи олиҷаноби ту
هر شب به حفظ سکنه عالیجناب تو
Пайкони осмони ҳамаи қасд замин кунанд
پیکان آسمان همه قصد زمین کنند
Каррӯбӣони дуои турои ҳамчуи қрту тавқ
کروبیان دعای ترا همچو قرط و طوق
Дргўши чарху гардани вҳ аломин кунанд
درگوش چرخ و گردن وح الامین کنند
Рӯбоҳи бозиӣӣ буд ар бо шуҷоатат
روباه بازیئی بود ار با شجاعتت
Ёдии зи чангу панҷаи шер ърин кунанд
یادی ز چنگ و پنجه شیر عرین کنند
Беҳудаи тозиӣӣ буд ар босёстт
بیهوده تازیئی بود ار باسیاستت
Зикрии зи қадару шавкати чарх барин кунанд
ذکری ز قدر و شوکت چرخ برین کنند
Ҷӯади ту бемалол бубахшад ба як суол
جود تو بی ملال ببخشد به یک سئوال
Нақдӣ ки дар хзоини конҳо дафин кунанд
نقدی که در خزاین کانها دفین کنند
Рои ту бехилоф бибинад ба як назар
رای تو بی خلاف ببیند به یک نظر
Сиррӣ ки зери домани ҷонҳо макин кунанд
سری که زیر دامن جانها مکین کنند
Фаррухи рхои раҳим дило қисса Эй бихон
فرخ رخا رحیم دلا قصه ای بخوان
Каз истимоъи он дару девор амин кунанд
کز استماع آن در و دیوار امین کنند
Зеро ки хусравони ҷаҳони афву марҳамат
زیرا که خسروان جهان عفو و مرحمت
Беш аз дили раҳиму рух шармгин кунанд
بیش از دل رحیم و رخ شرمگین کنند
То чанд равшанони фалак бар бисоти хок
تا چند روشنان فلک بر بساط خاک
Чун сояам сиёҳи рух ва раҳ нишин кунанд
چون سایه ام سیاه رخ و ره نشین کنند
То кӣ ба қайди ҳиҷри танамро ниҳанд банд
تا کی به قید هجر تنم را نهند بند
То кӣ ба дарди сабри диламро ҳазин кунанд
تا کی به درد صبر دلم را حزین کنند
Ҷуз бо ту бо кадоми каси ин моҷаро кунам
جز با تو با کدام کس این ماجرا کنم
Конони ҷавоби ман з раҳ дод ва дайн кунанд
کآنان جواب من ز ره داد و دین کنند
Ангушту калакро бишкофам зи тиргӣ
انگشت و کلک را بشکافم ز طیرگی
Гар ҷузи турои хитоби амин ва ямин кунанд
گر جز ترا خطاب امین و یمین کنند
Тӯтии забони хеши бхоиди зи ғабну ҷавр
طوطی زبان خویش بخاید ز غبن و جور
Бо съўаҳгар ҳикоятӣ аз ё ва син кунанд
با صعوه گر حکایتی از یا و سین کنند
Сидқаст корам ар ҳама айбаст вагар ҳунар
صدق است کارم ار همه عیب است و گر هنر
Бишинав ки содиқони ҳамаи тасдиқ ин кунанд
بشنو که صادقان همه تصدیق این کنند
Шуғлам амонатаст агар нек агар бад аст
شغلم امانت است اگر نیک اگر بد است
Оре ки расатони ҳамаи номам амин кунанд
آری که راستان همه نامم امین کنند
Софии сети андарунам агар нокас ар касам
صافی ست اندرونم اگر ناکس ار کسم
Софии длонм аз қабл ин гузин кунанд
صافی دلانم از قبل این گزین کنند
Аз дарди ман ба хӯни ҷигар гиря оваранд
از درد من به خون جگر گریه آورند
Вази сӯзи ман ба дӯди дили ман чунин кунанд
وز سوز من به دود دل من چنین کنند
Хори гулӣ агар бухлади домани маро
خار گلی اگر بخلد دامن مرا
эй баси гулоби дида ки дар остин кунанд
ای بس گلاب دیده که در آستین کنند
Инҳо мгир ва давр машав назми ъзби байн
اینها مگیر و دور مشو نظم عذب بین
Корбоби фазли номаши саҳар мубин кунанд
کارباب فضل نامش سحر مبین کنند
Оби ҳаёт хок шавад пеши ин нмт
آب حیات خاک شود پیش این نمط
Бо лутф ӯ чаҳ нисбати моء муайян кунанд
با لطف او چه نسبت ماء معین کنند
Онкаси манам ки саҳари ҳалоли баёни ман
آنکس منم که سحر حلال بیان من
Бо саҳари сомриши қариб ва қарин кунанд
با سحر سامریش قریب و قرین کنند
Дар ман нигар ба чашми басират ки ман кӣм
در من نگر به چشم بصیرت که من کیم
Соҳиби басиратони назар дурбин кунанд
صاحب بصیرتان نظر دوربین کنند
Гар марди раҳматам ба навидами умеди даҳ
گر مرد رحمتم به نویدم امید ده
То аҳли рӯзгори гумонро яқин кунанд
تا اهل روزگار گمان را یقین کنند
Вари аҳли лаънатам ба сиёсат хитоб кун
ور اهل لعنتم به سیاست خطاب کن
То номи хоксорами ҳамаи дев лъин кунанд
تا نام خاکسارم همه دیو لعین کنند
Фитроки давлати ту марои дастгири бас
فتراک دولت تو مرا دستگیر بس
Ореи худ эътисом ба ҳабл алмтин кунанд
آری خود اعتصام به حبل المتین کنند
Як пушти гармӣ аз карамати бас буд маро
یک پشت گرمی از کرمت بس بود مرا
Гарчи марои фусурдаи дилон пӯстин кунанд
گرچه مرا فسرده دلان پوستین کنند
Зебад агар мабарад афвами диҳӣ на шуғл
زیبد اگر مبرد عفوم دهی نه شغل
Мҳрўрёни куҷои талаб ангабин кунанд
محروریان کجا طلب انگبین کنند
Ононкаҳ ки аз тҷръ кавсар шаванд маст
آنانکه که از تجرع کوثر شوند مست
Кӣ ёди шӯру зикри нам поргин кунанд
کی یاد شور و ذکر نم پارگین کنند
Озод кун маро ки ҷаҳонии зи аҳли фазл
آزاد کن مرا که جهانی ز اهل فضل
Ҷонро ба миннати ту макрам раҳин кунанд
جان را به منت تو مکرم رهین کنند
Он кун зи мардумӣ ки ҳамаи офаридагон
آن کن ز مردمی که همه آفریدگان
То офаринишаст туро офарин кунанд
تا آفرینش است ترا آفرین کنند
Гӯйанд як забон ки бузургону хусравон
گویند یک زبان که بزرگان و خسروان
Макунат чунин диҳанду тараҳҳум чунин кунанд
مکنت چنین دهند و ترحم چنین کنند