Хдоигонои дасти муборакати шаби дӯш

خدایگانا دست مبارکت شب دوش

Ба як ндби ду се форади ббохт бе тохир

به یک ندب دو سه فارد بباخت بی تاخیر

Зиёди боди турои зиндагонии андари малик

زیاد باد ترا زندگانی اندر ملک

Ки къбтин накард аз барои ман тақсир

که کعبتین نکرد از برای من تقصیر

Се то ббрдм ва бо худ з бим ме гуфтам

سه تا ببردم و با خود ز بیم می گفتم

Пагоҳи хезу раҳи хонаи гир ва ёд бигир

پگاه خیز و ره خانه گیر و یاد بگیر

Ба даҳ ҳазор зарофати ндб ба охир шуд

به ده هزار ظرافت ندب به آخر شد

Ба лаъиби рақсу кчўл ва ба зарби нағмаи зер

به لعب رقص و کچول و به ضرب نغمه زیر

Кунун бимонадам дар интизори он рҳнк

کنون بماندم در انتظار آن رهنک

Саросари сухан инаст аз тавилу қсир

سراسر سخن این است از طویل و قصیر