Фалаки ҷанобу малики хуи имоди давлату дайн

فلک جناب و ملک خو عماد دولت و دین

Тўӣӣ ки ҷоҳ ту шуд малики ҷовдонии ман

توئی که جاه تو شد ملک جاودانی من

Ба комкории ту пушти бахт банда қавӣаст

به کامکاری تو پشت بخت بنده قویست

Ки комкории тести асли Комронии ман

که کامکاری تست اصل کامرانی من

зи ҳирси мадҳи ту ҳамчун Суҳайл ларзонаст

ز حرص مدح تو همچون سهیل لرزانست

Ҳисоми хотир чун кавкаби ямонии ман

حسام خاطر چون کوکب یمانی من

з рӯй маънии зоти ту зон бузургтар аст

ز روی معنی ذات تو زان بزرگتر است

Ки ганҷ ёбад дар олами маъонии ман

که گنج یابد در عالم معانی من

зи роҳи ҳурмонгар даврам аз ?бирти доне

ز راه حرمان گر دورم از برت دانی

Ки ҳаст хизмати ту ғоятамоне ман

که هست خدمت تو غایت امانی من

Чунонкии расм буд як шабии магар бо бахт

چنانکه رسم بود یک شبی مگر با بخت

зи халқи ту гила Эй кард расми донеи ман

ز خلق تو گله ای کرد رسم دانی من

Чу бо вайаст маро ҳар зиёну суд ки ҳаст

چو با وی است مرا هر زیان و سود که هست

Чаро напурсад аҳволи сӯи зӣонеи ман

چرا نپرسد احوال سو زیانی من

зи розҳои ниҳони фалак чу бохабар аст

ز رازهای نهان فلک چو باخبر است

Чарост бихбр аз қисса наоне ман

چراست بیخبر از قصه نهانی من

Чу донад ӯ ки дар иқлӣми солису робъ

چو داند او که در اقلیم ثالث و رابع

Надид гунбади ойинаи фоми сонии ман

ندید گنبد آئینه فام ثانی من

Чаро маро нанамояд вафо ба пиронср

چرا مرا ننماید وفا به پیرانسر

Ки дар вафоӣ вай омад ба сари ҷавонии ман

که در وفای وی آمد به سر جوانی من

Бсухтам зи пушаймонӣ ва басӣ гуфтам

بسوختم ز پشیمانی و بسی گفتم

Ҳазор лаънат бар хоми қлтбонии ман

هزار لعنت بر خام قلتبانی من

Шудам нФўри зи сабр ва нафир кард дилам

شدم نفور ز صبر و نفیر کرد دلم

зи нафаси сода ва аз табъи бостонии ман

ز نفس ساده و از طبع باستانی من

Се шаби гузашт ки то рӯзи чашм ман нағунуд

سه شب گذشت که تا روز چشم من نغنود

зи гиряҳо ки ту донеи сршкронии ман

ز گریه ها که تو دانی سرشکرانی من

Бидон сифат ки сияҳи дили сипеҳри зангорӣ

بدان صفت که سیه دل سپهر زنگاری

Намӯд риққат бар ашки арғавонии ман

نمود رقت بر اشک ارغوانی من

Чунонкии гетии номеҳрбон тараҳҳум кард

چنانکه گیتی نامهربان ترحم کرد

Бидон сиришк чу борону меҳрбонии ман

بدان سرشک چو باران و مهربانی من

Сабки дилам ба дамӣ тоза кард бахти ҷавон

سبک دلم به دمی تازه کرد بخت جوان

Чу дид аз паии ранҷи ту длгронии ман

چو دید از پی رنج تو دلگرانی من

Ба мужда гуфт кунун ғами мадор ва беш манол

به مژده گفت کنون غم مدار و بیش منال

Ки ёфт сиҳҳати пеши ори муждагонии ман

که یافت صحت پیش آر مژدگانی من

Нисор кардам бар фарқи бахт дар ва чаҳ дар

نثار کردم بر فرق بخت در و چه در

Ки худ зи чашм ва забонаст дирафшонеи ман

که خود ز چشم و زبان است درفشانی من

Туро агар табӣ осеб зад чунонам ман

ترا اگر تبی آسیب زد چنانم من

Ки гиря оядат аз рӯй заъфаронии ман

که گریه آیدت از روی زعفرانی من

Сипеҳри сифла бар онаст каз дилу чашмам

سپهر سفله بر آن است کز دل و چشمم

Кабоб ва бода кунад баҳри мизбонии ман

کباب و باده کند بهر میزبانی من

Чу оби пешаши хуноби чашму оташи дил

چو آب پیشش خوناب چشم و آتش دل

Чу бод наздаш афғону қиссаи хуонеи ман

چو باد نزدش افغان و قصه خوانی من

Магар ки дар дили сангин ӯ наме гирад

مگر که در دل سنگین او نمی گیرد

Ба ҳеҷ рӯй дами гарму хуши забонии ман

به هیچ روی دم گرم و خوش زبانی من

Манам ба ақли ғанӣ ва ба умри боқии шод

منم به عقل غنی و به عمر باقی شاد

Чаҳ ғам хӯрам ки шавад нест ҷисми фонии ман

چه غم خورم که شود نیست جسم فانی من

Ҳаёти боди турои дайр ва низ бо давлат

حیات باد ترا دیر و نیز با دولت

Ки дар ҳаёти ту бастаи сети зиндагонии ман

که در حیات تو بسته ست زندگانی من

Муроди боди туро дар канор бо шодӣ

مراد باد ترا در کنار با شادی

Ки шодкомӣ ту ҳаст шодкомии ман

که شادکامی تو هست شادکامی من