Хдоигонои онӣ ки шамъи давлати ту

خدایگانا آنی که شمع دولت تو

Чароғу машъалаи чархро кунад равшан

چراغ و مشعله چرخ را کند روشن

Чу шамъ бар тани ман неъмати ту бар туаст

چو شمع بر تن من نعمت تو بر توست

Натоқу ҷбаҳу дастор то ба пероҳан

نطاق و جبه و دستار تا به پیراهن

Ҳикояти шаби дӯшину шамъу ташти тилло

حکایت شب دوشین و شمع و طشت طلا

Ки кард ҳамраҳи ин тираи рои шоҳи змн

که کرد همره این تیره رای شاه زمن

зи рашки шуълаи нураш ки бар фалак ме рафт

ز رشک شعله نورش که بر فلک می رفت

Ҳазор бори фузуни сӯхти моҳро хирман

هزار بار فزون سوخت ماه را خرمن

зи рўшноӣӣ ӯ шуд чу базми Кайхусрав

ز روشنائی او شد چو بزم کیخسرو

Сарои банда ки бади тира чун чаҳ бежан

سرای بنده که بد تیره چون چه بیژن

Шабам ки буд чу умеди душманати торик

شبم که بود چو امید دشمنت تاریک

Ба давлати ту чу рӯз ва дилат бишуд равшан

به دولت تو چو روز و دلت بشد روشن

Кунун зи ҳасрати он боргаҳ ки боқии бод

کنون ز حسرت آن بارگه که باقی باد

Ҳамеи гудозад ва май резади ашк дар доман

همی گدازد و می ریزد اشک در دامن

Ҳавои гулшану дидори шоҳ май талабад

هوای گلشن و دیدار شاه می طلبد

Ки хуш буд рухи зебоу шамъ дар гулшан

که خوش بود رخ زیبا و شمع در گلشن

Лагани нафосат ҷавҳар намӯд ва кард або

لگن نفاست جوهر نمود و کرد ابا

зи хонае ки зи санги андар ӯ буд ҳован

ز خانه ای که ز سنگ اندر او بود هاون

Чу ҷинс хеш надиду з ҷуфт монад ҷудо

چو جنس خویش ندید و ز جفت ماند جدا

Шикаста хост шуд аз ғояти ъноу ҳузн

شکسته خواست شد از غایت عنا و حزن

зи ман мъоўдти ташти хона май талабад

ز من معاودت طشت خانه می طلبد

Чунонкии майли ҷавоҳир буд сӯии маъдан

چنانکه میل جواهر بود سوی معدن

Бимонад шамъаш дар бандаи хонаи фии алҷмлаҳ

بماند شمعش در بنده خانه فی الجمله

Валек бози сӯии ташти хонаи тохти лаган

ولیک باز سوی طشت خانه تاخت لگن