Вақт тараб расед ки машшотаи баҳор

وقت طرب رسید که مشاطه بهار

Орост наварӯси чаманро ба сад нигор

آراست نوعروس چمن را به صد نگار

Гулгуна зад зи лолаи рухи боғу роғ ро

گلگونه زد ز لاله رخ باغ و راغ را

Вази сабза васма кард бар абрӯии ҷӯйбор

وز سبزه وسمه کرد بر ابروی جویبار

Ҷаъди бунафшаро ба бихӯрӣ насим дод

جعد بنفشه را به بخوری نسیم داد

Каз рашк хӯн гирифт дили нофаи ттор

کز رشک خون گرفت دل نافه تتار

Сар ҳафт карда ғунчаи раънои зи ҳиҷлаи боз

سر هفت کرده غنچه رعنا ز حجله باز

Омад ба арсаи гоҳи раёҳини арӯси вор

آمد به عرصه گاه ریاحین عروس وار

Шуд чашмҳои наргиси махмури нимхўоб

شد چشم های نرگس مخمور نیمخواب

Шуд зулфҳои сунбули сероби тобдор

شد زلف های سنبل سیراب تابدار

Бингар дўрнгии гули раъно чу даври чарх

بنگر دورنگی گل رعنا چو دور چرخ

Зини сӯ ба ранги ошиқу зонсў ба ранги ёр

زین سو به رنگ عاشق و زانسو به رنگ یار

Пӯшидаи бидмшки зи санҷоби пӯстин

پوشیده بیدمشک ز سنجاب پوستین

Яъне ки пари зи барфи шукуфаи сети шохсор

یعنی که پر ز برف شکوفه ست شاخسار

Дар бӯстони нисори шукуфаи зи боди сахт

در بوستان نثار شکوفه ز باد سخت

Монад ба симбории дасти амири бор

ماند به سیمباری دست امیر بار

Бози оннигор бррхи динӣ ниҳода анд

باز آن نگار بررخ دینی نهاده اند

Каз рашки доғ бар дили Монӣ ниҳода анд

کز رشک داغ بر دل مانی نهاده اند

Гўӣӣ ки зинда кардани аҷсоми хок ро

گوئی که زنده کردن اجسام خاک را

Дар боди мӯъҷизи дами исо ниҳода анд

در باد معجز دم عیسی نهاده اند

Бунёди субҳу асли баҳору ниҳоди боғ

بنیاد صبح و اصل بهار و نهاد باغ

Гўӣӣ ки ошиқон ба тмнӣ ниҳода анд

گوئی که عاشقان به تمنی نهاده اند

Шохи шукуфаро чу сурайё шимурда анд

شاخ شکوفه را چو ثریا شمرده اند

Гулбаргро муқобили шеърӣ ниҳода анд

گلبرگ را مقابل شعری نهاده اند

Пайкон намӯд ғунча ва ханҷар кашид бед

پیکان نمود غنچه و خنجر کشید بید

Сари сӯии разм ҳар ду ба даъвӣ ниҳода анд

سر سوی رزم هر دو به دعوی نهاده اند

Гар бар чанор бед кашад ханҷари хилоф

گر بر چنار بید کشد خنجر خلاف

Бар панҷаи чанор на ҳнӣ ниҳода анд

بر پنجه چنار نه حنی نهاده اند

Дар рӯзи нави сипоҳи раёҳин ба доварӣ

در روز نو سپاه ریاحین به داوری

Сари сӯии садру сарвари ?дане ниҳода анд

سر سوی صدر و سرور دنیی نهاده اند

эй шамъ агар на меҳнати ишқи озмуда Эй

ای شمع اگر نه محنت عشق آزموده ای

Аз роҳи дидаи рози дилат чун намӯда Эй

از راه دیده راز دلت چون نموده ای

Парвонаро бсухтӣ ва ёфтӣ ҷазо

پروانه را بسوختی و یافتی جزا

Тухмӣ ки коштӣ бар он худ дуруда Эй

تخمی که کاشتی بر آن خود دروده ای

Аз ошиқони ту рустатарӣ зонка рӯзҳо

از عاشقان تو رسته تری زانکه روزها

Бории зи сӯзиши эминӣу хуши ғунуда Эй

باری ز سوزش ایمنی و خوش غنوده ای

Искандарӣ ки сохтӣ аз чеҳраи оина

اسکندری که ساختی از چهره آینه

Ореи ту низ ҳам злмотии гушӯда Эй

آری تو نیز هم ظلماتی گشوده ای

Неи сайқалӣ ба ваҷҳ дигар каз ҷамоли хеш

نی صیقلی به وجه دگر کز جمال خویش

Зангори тирагии зи рухи шаби задуда Эй

زنگار تیرگی ز رخ شب زدوده ای

Прўизўори тоҷу саратро ба теғ дод

پرویزوار تاج و سرت را به تیغ داد

Он бӯсаҳо ки аз лаби ширини рабӯда Эй

آن بوسه ها که از لب شیرین ربوده ای

Лоф сиррӣ мазан ки зҷонти бкостаҳи сет

لاف سری مزن که زجانت بکاسته ست

Он тоҷи орият ки бар сар ҷоҳат фузуда Эй

آن تاج عاریت که بر سر جاهت فزوده ای

Қад бар кашидаеу рухи афрӯхтаи магар

قد بر کشیده ای و رخ افروخته مگر

Икшби надими базм сипаҳдор бӯда Эй

یکشب ندیم بزم سپهدار بوده ای

эй аз фалаки каминаи хитобати ямини малик

ای از فلک کمینه خطابت یمین ملک

Теғати муайяни миллату калакати амини малик

تیغت معین ملت و کلکت امین ملک

Зояд зҷўди дасти ту ҳар дами ясори дайн

زاید زجود دست تو هر دم یسار دین

Бошад ба хоки пои ту доими ямини малик

باشد به خاک پای تو دایم یمین ملک

Дар ҷӯйбори мамлакату бӯстони дайн

در جویبار مملکت و بوستان دین

Аз оби теғи ту шкФди ёсимини малик

از آب تیغ تو شکفد یاسیمین ملک

Аз қадар ту гирифт трФъи сипеҳри дайн

از قدر تو گرفت ترفع سپهر دین

Вази ҷоҳ ту намӯд тамаккуни замини малик

وز جاه تو نمود تمکن زمین ملک

Теғи ту қомъи малики чорумини сипеҳр

تیغ تو قامع ملک چارمین سپهر

Поси ту ҳорси фалаки ҳафтумин малик

پاس تو حارس فلک هفتمین ملک

Шуд халқро кафи ту ба бахшиши змони ризқ

شد خلق را کف تو به بخشش ضمان رزق

Шуд шоҳро дили ту ба дониши змини малик

شد شاه را دل تو به دانش ضمین ملک

Ногуҳи камӣни кӣнаи кушояди аҷал бар ӯ

ناگه کمین کینه گشاید اجل بر او

Дар даври ту ҳар онкӣ буд дар камӣни малик

در دور تو هر آنکه بود در کمین ملک

Гардун дар остини муроди ту май наад

گردون در آستین مراد تو می نهد

Ҳарч оядаш ба дасти зғс ва самин малик

هرچ آیدش به دست زغث و سمین ملک

эй аз ту сарварӣу сиррӣ ном ёфта

ای از تو سروری و سری نام یافته

Вази бахти ту рӯзгори ҳама ком ёфта

وز بخت تو روزگار همه کام یافته

Дар хизмати рикоби ту ҳар кӯи ниҳоди гом

در خدمت رکاب تو هر کو نهاد گام

Сад ком дар муқобил ҳар гом ёфта

صد کام در مقابل هر گام یافته

Аз мартабати каминау шоқи ту дар ҷаҳон

از مرتبت کمینه و شاق تو در جهان

Ҳар чаҳ казон ниҳоят авҳом ёфта

هر چه کزان نهایت اوهام یافته

Халқии зи адли шомилати арзоқи тўхтаҳ

خلقی ز عدل شاملت ارزاق توخته

ҶўФии зи адли комилат ором ёфта

جوفی ز عدل کاملت آرام یافته

Дар ёзи ранҷи базли каф чун саҳоби ту

در یاز رنج بذل کف چون سحاب تو

Худро ғариқи миннат ва анъом ёфта

خود را غریق منت و انعام یافته

Хуршеди кӯ ба нур буд мояи бахши кон

خورشید کو به نور بود مایه بخش کان

Аз файзи рои равшани ту вом ёфта

از فیض رای روشن تو وام یافته

Дар ошёни малики ҷаҳони мурғи бахти ту

در آشیان ملک جهان مرغ بخت تو

Дар зери боли байза ислом ёфта

در زیر بال بیضه اسلام یافته

Дар ҷанби мавкиби ту ғуломону бандагонат

در جنب موکب تو غلامان و بندگانت

Камтари ҷнибти аблақ айём ёфта

کمتر جنیبت ابلق ایام یافته