Чаҳ аФтрӣ чаҳ маҳоласт ин дурӯғ гуфт

چه افتری چه محال است این دروغ گفت

Ки шуд фириштаи аршӣу фарши хокии ҷуфт

که شد فرشته عرشی و فرش خاکی جفت

Ҳазор ганҷ маъонӣ шуд ошкоргар ӯ

هزار گنج معانی شد آشکار گر او

з рӯй сӯрат дар кунҷи хоки рухи бнҳФт

ز روی صورت در کنج خاک رخ بنهفت

зи манбаи ҳукми алмоси нутқи дарбораш

ز منبع حکم الماس نطق دربارش

зи бас ки аз раҳи таҳқиқ дар маънии сифт

ز بس که از ره تحقیق در معنی سفت

зи маснади шарафи алфози гўҳроФшонш

ز مسند شرف الفاظ گوهرافشانش

зи бас ки аз сари тадқиқи сар ҳикмат гуфт

ز بس که از سر تدقیق سر حکمت گفت

Малули гашту ғамӣу рух аз ҷаҳон бартофт

ملول گشت و غمی و رخ از جهان برتافت

Бирафту хилвати кар ва баён гузид ва бихуфт

برفت و خلوت کر و بیان گزید و بخفت

Худоӣ донад каз бӯстони ҳикмату фазл

خدای داند کز بوستان حکمت و فضل

Чуну ниҳол нарасту чуну гулӣ нашикуфт

چنو نهال نرست و چنو گلی نشکفت

зи теғи миллати исломи занги ширки бабрад

ز تیغ ملت اسلام زنگ شرک ببرد

з рӯй олами хокии ғубор ҷаҳл бирафт

ز روی عالم خاکی غبار جهل برفت

Чаҳ ҳукм буд ки тақдир лоязолӣ кард

چه حکم بود که تقدیر لایزالی کرد

Ки бо баин башари даҳр бадсиголӣ кард

که با بهین بشر دهر بدسگالی کرد

Фитод ахтари аФзол дар ҳбўти вабол

فتاد اختر افضال در حبوط وبال

Маи тамоми сипеҳри ҳудо ҳилолӣ кард

مه تمام سپهر هدی هلالی کرد

Замонаи оташи ғам дар дил маъонӣ зад

زمانه آتش غم در دل معانی زد

Сипеҳри хоки фано бар сар мъолӣ кард

سپهر خاک فنا بر سر معالی کرد

зи саҳми воқеа на рӯз ончунон нолид

ز سهم واقعه نه روز آنچنان نالید

Ки зоди сурӯш аз фарт нолӣ кард

که زاد سروش از فرط نالی کرد

Сутуни сурӯш аз ранҷ чун ниҳолӣ шуд

ستون سروش از رنج چون نهالی شد

Чунонкии майли зи маснади сӯй ниҳолӣ кард

چنانکه میل ز مسند سوی نهالی کرد

Лақои ҳақ чу ба чашми хирад муъоина дид

لقای حق چو به چشم خرد معاینه دید

Сарои хоки зи меҳмони пок холӣ кард

سرای خاک ز مهمان پاک خالی کرد

Сараши зи дасти аҷал гарчи зер пой омад

سرش ز دست اجل گرچه زیر پای آمد

Худои мартабаташ чун сипеҳр олӣ кард

خدای مرتبتش چون سپهر عالی کرد

Дареғи қасри машйади ҳудо ки вайрон шуд

دریغ قصر مشید هدی که ویران شد

Дареғи тахти сулаймон ки бесулаймон шуд

دریغ تخت سلیمان که بی سلیمان شد

Дареғу дард ки хуршеди нўргстри фазл

دریغ و درد که خورشید نورگستر فضل

Ба зери сояи ин хоки тира пинҳон шуд

به زیر سایه این خاک تیره پنهان شد

Вуҷӯди покаши ҷони ҷаҳони фонӣ буд

وجود پاکش جان جهان فانی بود

Куҷо бимонад боқии ҷаҳон чу беҷон шуд

کجا بماند باقی جهان چو بی جان شد

Зулоли Хизри фурушад ба хоку равшани гашт

زلال خضر فروشد به خاک و روشن گشت

Ки хоки тираи Бағдоди об ҳайвон шуд

که خاک تیره بغداد آب حیوان شد

Тани шарифаш агар дар ҳазиз айвон хуфт

تن شریفش اگر در حضیض ایوان خفت

эй авҷи азизаш бар авҷ кайвон шуд

همای اوج عزیزش بر اوج کیوان شد

Азин сарой ки зиндони ҷони аҳл дил аст

ازین سرای که زندان جان اهل دل است

Дилаш гирифту муқӣми сарой ризвон шуд

دلش گرفت و مقیم سرای رضوان شد

Бидид каз расади фарши хок ҳеҷ надид

بدید کز رصد فرش خاک هیچ ندید

Ба нури ҷон ба сари сари арш раҳмон шуд

به نور جان به سر سر عرش رحمان شد

Куҷо шуд онкии бадви бади қавоми ҳикмату шаръ

کجا شد آنکه بدو بد قوام حکمت و شرع

Ки шуд гусаста ба маргаши низоми ҳикмату шаръ

که شد گسسته به مرگش نظام حکمت و شرع

Куҷо шуд онкӣ ба калак ва бенон гавҳарбор

کجا شد آنکه به کلک و بنان گوهربار

Нгоҳдошти Аннану зимоми ҳикмату шаръ

نگاهداشت عنان و زمام حکمت و شرع

Куҷо диҳанд азин пас нишони Фтнту фазл

کجا دهند ازین پس نشان فطنت و فضل

Куҷо баранд дгрбори номи ҳикмату шаръ

کجا برند دگربار نام حکمت و شرع

Тамом буд дар ӯ эътиқоду дайни дуруст

تمام بود در او اعتقاد و دین درست

Шикаста шуд пас азуи эҳтироми ҳикмату шаръ

شکسته شد پس ازو احترام حکمت و شرع

Сипеҳр буд дар ин даври ёри миллату дайн

سپهر بود در این دور یار ملت و دین

Замона буд дар он аҳди роми ҳикмату шаръ

زمانه بود در آن عهد رام حکمت و شرع

зи шаръу ҳикмат бас кун ки шуд ба коми ҷаҳон

ز شرع و حکمت بس کن که شد به کام جهان

Хуши он замон ки ҷаҳони бад ба коми ҳикмату шаръ

خوش آن زمان که جهان بد به کام حکمت و شرع

зи баҳри лутфу маъонии ду сад ҳазорон дар

ز بحر لطف و معانی دو صد هزاران در

Ятем монад ба фӯти эмоми ҳикмату шаръ

یتیم ماند به فوت امام حکمت و شرع