эй дили осоиши азин кулбаи аҳзони матлаб

ای دل آسایش ازین کلبه احزان مطلب

Гавҳари хўшдлӣ аз кӣсаи даврони матлаб

گوهر خوشدلی از کیسه دوران مطلب

Нофи оҳӯи зи дами шарзаи анҷри мниўш

ناف آهو ز دم شرزه انجر منیوش

Нўшдорўи зи Фми афъии събони матлаб

نوشدارو ز فم افعی ثعبان مطلب

Ахтари биҳдаҳи рӯро раҳ ва ҳанҷор мапурс

اختر بیهده رو را ره و هنجار مپرس

Гунбад бесрўбнро срўсомони матлаб

گنبد بی سروبن را سروسامان مطلب

Дил гудозаст фалак зу дили хуши чашми мадор

دل گداز است فلک زو دل خوش چشم مدار

Ҷон рубойаст ҷаҳон зу мадади ҷони матлаб

جان ربایست جهان زو مدد جان مطلب

ЛўлўоФшонии азин ахзар маъкӯс махоҳ

لولوافشانی ازین اخضر معکوس مخواه

Лолаи рўёӣии азин шӯраи биёбони матлаб

لاله رویائی ازین شوره بیابان مطلب

Давлатанда худ дор ва кам шодии гир

دولت انده خود دار و کم شادی گیر

Бо ҳамаи дард қаноат куну дармони матлаб

با همه درد قناعت کن و درمان مطلب

Равшанӣ аз дар ин хонаи шаш рукни мҷўӣ

روشنی از در این خانه شش رکن مجوی

Ростӣ аз хами ин тоқ на айвони матлаб

راستی از خم این طاق نه ایوان مطلب

Охир эй чарх ба ҷузи ҷавр чаҳ ояд аз ту

آخر ای چرخ به جز جور چه آید از تو

Ъмркоҳӣу ҳама ранҷ фазояд аз ту

عمرکاهی و همه رنج فزاید از تو

Ошиқи фитнаеу ҳомилаи ҳодиса Эй

عاشق فتنه ای و حامله حادثه ای

эй басои булъаҷабиҳо ки бзоид аз ту

ای بسا بوالعجبی ها که بزاید از تو

Бар сар ангушт кунӣ лаъиби чунин турфа ки ақл

بر سر انگشت کنی لعب چنین طرفه که عقل

Ба таҳайюри сарангушти бхоид аз ту

به تحیر سرانگشت بخاید از تو

Хунаки он ҷон ки аз он пеш ки туаш брбоӣӣ

خنک آن جان که از آن پیش که توش بربائی

Хештанро ба тҷлд бирабоед аз ту

خویشتن را به تجلد برباید از تو

Ҳрдм аз даври ту он ҷавр ва ҷафо дорам чашм

هردم از دور تو آن جور و جفا دارم چشم

Ки яке зон ба ду сад қарн наёяд аз ту

که یکی زان به دو صد قرن نیاید از تو

Пери ақлами ҳама дар хишти бдидост аз пеш

پیر عقلم همه در خشت بدیداست از پیش

Ҳар чаҳ дар оинаи тақдири намояд аз ту

هر چه در آینه تقدیر نماید از تو

Ҳалу ақди ту чу зи онсӯии дил мост бигӯ

حل و عقد تو چو ز آنسوی دل ماست بگو

Худ дили андари ту ки бандад ки кушояд аз ту

خود دل اندر تو که بندد که گشاید از تو

Охир эй хоки дилати хӯни дилам чанд хӯрд

آخر ای خاک دلت خون دلم چند خورد

Тани нопоки ту то кӣ тани покони шукрад

تن ناپاک تو تا کی تن پاکان شکرد

То длороми ман андари ҷигарат ҷой гирифт

تا دلارام من اندر جگرت جای گرفت

Ҳар шабии нолаи ман гардаи гардуни бадарад

هر شبی ناله من گرده گردون بدرد

Равзае дар ту ниҳоданд ки аз таббат ӯ

روضه ای در تو نهادند که از تبت او

Хок фахр овараду оби Хизри рашки барад

خاک فخر آورد و آب خضر رشک برد

Бо чунин гавҳари шоистатар аз ҷони азиз

با چنین گوهر شایسته تر از جان عزیز

Шарми боди онкӣ ба хоряти азин пас супурд

شرم باد آنکه به خواریت ازین پس سپرد

Хӯн буд қатра ҳар абр ки борад бар ту

خون بود قطره هر ابر که بارد بر تو

Нола бошад дами он бод ки бар ту гузарад

ناله باشد دم آن باد که بر تو گذرد

Хушк гардад нами кавсар чу зи ту ёди орад

خشک گردد نم کوثر چو ز تو یاد آرد

Тар шавад дидаи хуршед чу дар ту нигарад

تر شود دیده خورشید چو در تو نگرد

Рӯҳ чун бо ту аҷин гашти азин пас хуршед

روح چون با تو عجین گشت ازین پس خورشید

Зарраҳо аз ту ҳаво гираду ҷонаши шимурд

ذره ها از تو هوا گیرد و جانش شمرد

Дар ғамати нолаи зи дили зортар аз зер кунам

در غمت ناله ز دل زارتر از زیر کنم

Ҳамчуи мурғи саҳарии нола шабгир кунам

همچو مرغ سحری ناله شبگیر کنم

Аз дил пок кунам бар сари хоки ту нисор

از دل پاک کنم بر سر خاک تو نثار

Гуҳарӣ аз садафи дида чу тавфир кунам

گهری از صدف دیده چو توفیر کنم

Бо ту дар бохтани сар чу накардам тақсир

با تو در باختن سر چو نکردم تقصیر

Бе ту дар рехтани ашк чаҳ тақсир кунам

بی تو در ریختن اشک چه تقصیر کنم

Хами зулфат ба каф оварадам ва гуфтам ки магар

خم زلفت به کف آوردم و گفتم که مگر

Чораи ин дили девона ба занҷир кунам

چاره این دل دیوانه به زنجیر کنم

Хок хӯрд он хами занҷири вбдстм бод аст

خاک خورد آن خم زنجیر وبدستم باد است

Пас азин бо дили девона чаҳ тадбир кунам

پس ازین با دل دیوانه چه تدبیر کنم

Ончӣ аз дарди ту бар ҷони ман хаста дил аст

آنچه از درد تو بر جان من خسته دل است

Ман куҷои шарҳи даҳуми пеш ки тақрир кунам

من کجا شرح دهم پیش که تقریر کنم

Аз равони ту басои шарм ки ман хоҳам барад

از روان تو بسا شرم که من خواهم برد

Гар пас аз аҳди ту рӯзии ду се тохир кунам

گر پس از عهد تو روزی دو سه تاخیر کنم

Ёрб он оризи зебоу ҷамолат чун аст

یارب ‌آن عارض زیبا و جمالت چون است

Ёрб он талъати хуршеди мисолат чун аст

یارب آن طلعت خورشید مثالت چون است

эй чу ҷони поки зи осеби дили тираи хок

ای چو جان پاک ز آسیب دل تیره خاک

Он тани поктар аз оби зулолат чун аст

آن تن پاک تر از آب زلالت چون است

эй сеӣ сарв дар он таҳтаи сари венаи тобут

ای سهی سرو در آن تخته سر وین تابوت

Қомати чуст чу наврустаи ниҳолат чун аст

قامت چست چو نورسته نهالت چون است

эй фироқӣ шуда дар меҳнати шабҳои дароз

ای فراقی شده در محنت شبهای دراز

Дил ху карда ба айёми висолат чун аст

دل خو کرده به ایام وصالت چون است

Дар фироқат ба хаёли ту қаноат кардам

در فراقت به خیال تو قناعت کردم

Хоби кӯ то бинмоед ки хаёлат чун аст

خواب کو تا بنماید که خیالت چون است

Доим аз талъати маймунат накӯ будам фол

دایم از طلعت میمونت نکو بودم فال

эй ма аз ахтари ворун шудаи фолат чун аст

ای مه از اختر وارون شده فالت چون است

Мо ба дарди ту ба ҳолем ки бадхоҳи ту бод

ما به درد تو به حالیم که بدخواه تو باد

Хабарии даҳ ки ту худ чунӣу ҳолат чун аст

خبری ده که تو خود چونی و حالت چون است

Чанд дил бар дар умеди нишонам бе ту

چند دل بر در امید نشانم بی تو

Чанд хӯни ҷигар аз дидаи чаконам бе ту

چند خون جگر از دیده چکانم بی تو

Ту бадии ҷони ҷаҳонам ба равони ту ки нест

تو بدی جان جهانم به روان تو که نیست

Рағбати ҷону таманнои ҷаҳонам бе ту

رغبت جان و تمنای جهانم بی تو

Ба тану ҷону дилу дидаи кашами бори балот

به تن و جان و دل و دیده کشم بار بلات

То дилу дида ва тан бошаду ҷонам бе ту

تا دل و دیده و تن باشد و جانم بی تو

Ман надонам ки чигуна сети равонат бе ман

من ندانم که چگونه ست روانت بی من

Донам ин моя ки ман хастаи равонам бе ту

دانم این مایه که من خسته روانم بی تو

Мурғ бар атши дидстӣу моҳӣ бар хок

مرغ بر اتش دیدستی و ماهی بر خاک

Ман длхстаҳи чунин дон ки чунонам бе ту

من دلخسته چنین دان که چنانم بی تو

Дар хаёлами ҳамаи ин буд ки меРом пешат

در خیالم همه این بود که میرم پیشت

Занни набардам ки дигарзист тавонам бе ту

ظن نبردم که دگر زیست توانم بی تو

Аз равони ту басии шарм ки ман хоҳам барад

از روان تو بسی شرم که من خواهم برد

Ки пас аз аҳди ту рӯзии ду бимонам бе ту

که پس از عهد تو روزی دو بمانم بی تو

Фаррухи он рӯз ки равшан ба ту бади чашми серум

فرخ آن روز که روشن به تو بد چشم سرم

Хуррами он шаб ки ба наздики ту будӣ гузарам

خرم آن شب که به نزدیک تو بودی گذرم

Гули айшам чу бпжмрд дар айёми фироқ

گل عیشم چو بپژمرد در ایام فراق

Будӣ аз акси рахти лолаи ситони бум ва барам

بودی از عکس رخت لاله ستان بوم و برم

Сару бахтам чу биФтод дар ин мотами зор

سر و بختم چو بیفتاد در این ماتم زار

Ранг нилӯфарӣ оварад ҳамаи бому дирам

رنگ نیلوفری آورد همه بام و درم

Он чаҳ айёми тараби бад ки чу пеши омадамӣ

آن چه ایام طرب بد که چو پیش آمدمی

Бештар бар рух зебот фитодӣ назарам

بیشتر بر رخ زیبات فتادی نظرم

Вена чаҳ рӯзӣаст сияҳ гашта ки чун пеш оем

وین چه روزیست سیه گشته که چون پیش آیم

Бештари хоки турои байнам чун дрнгрм

بیشتر خاک ترا بینم چون درنگرم

Чун якеро зи ҷигари гӯшаи худ байнами зор

چون یکی را ز جگر گوشه خود بینم زار

Бар сари хоки ту гирёни бгдозди ҷигарам

بر سر خاک تو گریان بگدازد جگرم

Дард бе модарии афканди бад-ӣни хоришон

درد بی مادری افکند بدین خواریشان

Оўх аз бепадаришон ки миннат бар асарам

آوخ از بی پدریشان که منت بر اثرم

Гарчи бар оташ дил мезанадам чашми обӣ

گرچه بر آتش دل می زندم چشم آبی

Он на обӣаст ки бншондм аз дили тобӣ

آن نه آبیست که بنشاندم از دل تابی

Ахгари сина на он шуъла хунин дорад

اخگر سینه نه آن شعله خونین دارد

Ки фурӯ мерад ар аз дида чакад хунобӣ

که فرو میرد ار از دیده چکد خونابی

Гарчи сабрам мададӣ медиҳад аз ҳар навъе

گرچه صبرم مددی می دهد از هر نوعی

Врчаҳи ақлами нсқӣ май наад аз ҳар бобӣ

ورچه عقلم نسقی می نهد از هر بابی

Ин на дрдист ки даравӣ расадаш дармонӣ

این نه دردیست که دروی رسدش درمانی

Вена на баҳрӣаст ки пайдо будаш поёбӣ

وین نه بحریست که پیدا بودش پایابی

Гўӣии он лиззати айёми висоли ман ва ту

گوئی آن لذت ایام وصال من و تو

Худ набад ҳеҷ вагар буд бигӯ бдхўобӣ

خود نبد هیچ وگر بود بگو بدخوابی

Мавҷи тӯфони ғамат бар сари ман оташи рехт

موج طوفان غمت بر سر من آتش ریخت

Умри Нӯҳ ар будам бе ту надорад обӣ

عمر نوح ار بودم بی تو ندارد آبی

То бигӯям ғами дил бо ту ба хилват хоҳам

تا بگویم غم دل با تو به خلوت خواهم

Ҳамчуи зулфи ту шабии ҳамчуи рахти маҳтобӣ

همچو زلف تو شبی همچو رخت مهتابی

Ғмгсорои тўшдӣ бокигусорам ғами дил

غمگسارا توشدی باکه گسارم غم دل

Рози дорои пас аз инам ки буд муҳаррами дил

راز دارا پس از اینم که بود محرم دل

эй басои дам ки баровард дилам бо ту ба меҳр

ای بسا دم که برآورد دلم با تو به مهر

Ту фурӯ рафтӣ ва ҳам бо ту фурӯ шуд дами дил

تو فرو رفتی و هم با تو فرو شد دم دل

То бирафтӣ з бар ман дилам аз даст бирафт

تا برفتی ز بر من دلم از دست برفت

Пас азин мотам ҷон дорам ё мотами дил

پس ازین ماتم جان دارم یا ماتم دل

Дилу ҷонами зтў бемӯнис ва бодард бимонад

دل و جانم زتو بی مونس و بادرد بماند

Ки ту ҳам муҳаррами ҷон будӣ ва ҳам марҳами дил

که تو هم محرم جان بودی و هم مرهم دل

На аҷабгар дил олам набӯд бе ту маро

نه عجب گر دل عالم نبود بی تو مرا

Ки зи дард ту надонам хабар аз олами дил

که ز درد تو ندانم خبر از عالم دل

Бо чунин дард ки аз тоқати дил беш омад

با چنین درد که از طاقت دل بیش آمد

Ҳосили қисса ҳаминаст ки гирам кам дил

حاصل قصه همین است که گیرم کم دل

Суҳбати муҳками моро чу қазо ботил кард

صحبت محکم ما را چو قضا باطل کرد

Чаҳ хатар дорад пас суҳбати номуҳками дил

چه خطر دارد پس صحبت نامحکم دل

эй шудаи хирмани умеди ту бар боди фано

ای شده خرمن امید تو بر باد فنا

Чунӣ аз ваҳшати тнҳоӣии ин тираи фано

چونی از وحشت تنهائی این تیره فنا

Мустамандони балоро з ту шуд ҳодисаи нав

مستمندان بلا را ز تو شد حادثه نو

Дардмандони ъноро з ту шуд тозаи ъно

دردمندان عنا را ز تو شد تازه عنا

Сахти ғабнии сети нигорӣ чу ту дар хоки лаҳад

سخت غبنی ست نگاری چو تو در خاک لحد

Глбнои лолаи рхои сӯсани озоди мно

گلبنا لاله رخا سوسن آزاد منا

Дарди талқ аз чаҳ сабаби чеҳраи ту зар андӯд

درد طلق از چه سبب چهره تو زر اندود

Кимиёи вслои эксири дамои сими тно

کیمیا وصلا اکسیر دما سیم تنا

То ту пӯшидае аз дидаи ман дар ғами ту

تا تو پوشیده ای از دیده من در غم تو

Навҳаи ман ҳама шуд воосФои воҳзно

نوحه من همه شد وااسفا واحزنا

Қад чун тозаи ниҳолат чу ниҳодам дар хок

قد چون تازه نهالت چو نهادم در خاک

Чарх гуфт антбҳои аллоҳи нботои ҳусно

چرخ گفت انتبها الله نباتاً حسنا

Оташи қаҳри ҳақ аз ғайрати васли ман ва ту

آتش قهر حق از غیرت وصل من و تو

Сӯхти якбораи равону дилу ҷону бдно

سوخت یکباره روان و دل و جان و بدنا

Дар ҷаҳон кӣ диҳадам дасти нигорӣ чун ту

در جهان کی دهدم دست نگاری چون تو

ё дар офоқ куҷо ёбам ёрӣ чун ту

یا در آفاق کجا یابم یاری چون تو

Чархи машшота дар ойинаи хури нодида

چرخ مشاطه در آئینه خور نادیده

Ҷилвагар сарвӣу зебандаи нигорӣ чун ту

جلوه گر سروی و زیبنده نگاری چون تو

То ниҳодаи сети фалаки дом мушаббак нагирифт

تا نهاده ست فلک دام مشبک نگرفت

Дасти сайёди қазои ҳеҷ шикорӣ чун ту

دست صیاد قضا هیچ شکاری چون تو

Даври ин боғи нигунсор ба сад фасли рабиъ

دور این باغ نگونسار به صد فصل ربیع

Нанамояд ба ҷаҳони тозаи баҳорӣ чун ту

ننماید به جهان تازه بهاری چون تو

Анда анба шуду андӯҳ дар онаст ки нест

انده انبه شد و اندوه در آن است که نیست

Дили моро дигар андўҳгзорӣ чун ту

دل ما را دگر اندوهگذاری چون تو

Лолаи зористи зи гулзори рахти хоки лаҳад

لاله زاریست ز گلزار رخت خاک لحد

Лола зорасту ҳазин дар ғами зорӣ чун ту

لاله زار است و حزین در غم زاری چون تو