Ҳикоят кард марои дӯстӣ ки самт ухувват дошту сифати футувват ки вақте аз авқот ки атрофи изори ғдоФӣ буду кӣўси ҷавонии софӣ , дар саводи савдои ҷавонӣ ширўӣ кардаму азимати сафарӣ дар хотири бпрўрдм ва аз хуросон рӯй бкошон оварадам , дилии пари тарафу сиррии пари талаб , бар Асои саёҳат муттакӣ шудам ва аз олами пари вақоҳати мшткӣ .

حکایت کرد مرا دوستی که سمت اخوت داشت و صفت فتوت که وقتی از اوقات که اطراف عذار غدافی بود و کئوس جوانی صافی، در سواد سودای جوانی شیروی کردم و عزیمت سفری در خاطر بپروردم و از خراسان روی بکاشان آوردم، دلی پر طرف و سری پر طلب، بر عصای سیاحت متکی شدم و از عالم پر وقاحت مشتکی.

Чун дар он риёзу ҳёзу азҳор ва анҳор биёсудаму соъатии бғнўдм шаҳрӣ дидам пари анҷуму бадӯру арса Эй ёфтам пурпарӣу ҳур

چون در آن ریاض و حیاض و ازهار و انهار بیاسودم و ساعتی بغنودم شهری دیدم پر انجم و بدور و عرصه ای یافتم پرپری و حور

Дар ҳар гомии длоромӣ ва дар ҳар ғурфае турфае ва дар ҳар қадамии санамӣ , гуфтам магар бичишам дили хулди баринро диду бадарӣ аз дарҳои биҳишти расидам .

در هر گامی دلارامی و در هر غرفه ای طرفه ای و در هر قدمی صنمی، گفتم مگر بچشم دل خلد برین را دید و بدری از درهای بهشت رسیدم.

Бо худ гуфтам ки дилро бад-ӣни хок омезишӣ боистӣ ва аз роҳи ишқи оўизшӣ , ки дар ҷаҳони маҷозӣ бе ҳарфати ъшқбозии ншоидбўд ва дар олам бедилдор набояд осуд .

با خود گفتم که دل را بدین خاک آمیزشی بایستی و از راه عشق آویزشی، که در جهان مجازی بی حرفت عشقبازی نشایدبود و در عالم بی دلدار نباید آسود.

Пас бҳкми далолати ин мақолати дарин ҳолати маъшӯқӣ май тлбидм бо дил мегуфтам ки марои дарин ҳангом ки ҷомаи умри тароз шабоб дораду мӯӣ рӯй ранги пари ғроби маъшӯқӣ бояд .

پس بحکم دلالت این مقالت درین حالت معشوقی می طلبیدم با دل می گفتم که مرا درین هنگام که جامه عمر طراز شباب دارد و موی روی رنگ پر غراب معشوقی باید.

Пеш аз онкии баёзи кофур бар саводи ин маншур бидамаду тбошири субҳи содиқи брдёҷири ин шаб ғосқ бутанд ки ? ишқи моҳи рӯйон аз сиёҳи рӯйон хубтар ояду меҳри хуршеди хдон аз мстўии қадони дурусттар буд .

پیش از آنکه بیاض کافور بر سواد این منشور بدمد و تباشیر صبح صادق بردیاجیر این شب غاسق بتند که؟ عشق ماه رویان از سیاه رویان خوبتر آید و مهر خورشید خدان از مستوی قدان درست تر بود.

Пас гуфтам пеш аз онкии ин сабоҳ аз миён шом барояд ва ин мисбоҳ аз ҳиҷоби ғмом рӯй намояди дастӣ бар ҳам занаму лухтӣ бар бисоти қаландарии қадам , бо моҳи рўӣӣ дар танам ва бо шикастаи мўӣии дршкнм

پس گفتم پیش از آنکه این صباح از میان شام برآید و این مصباح از حجاب غمام روی نماید دستی بر هم زنم و لختی بر بساط قلندری قدم، با ماه روئی در تنم و با شکسته موئی درشکنم

Ақли мутаанниро ъқоли брнҳму нафаси ҳарисро школ баргирам чун ин азимат дуруст кардам , гуфтам аввали бории таъйин ёрӣ шартаст ки ҳукамои хабису уламои ин ҳадисро дарин шеваи мухталиф ва дар ин санъати номؤтлФ , ихтилоф бисёрасту гуфтугӯии бишмор .

عقل متأنی را عقال برنهم و نفس حریص را شکال برگیرم چون این عزیمت درست کردم، گفتم اول باری تعیین یاری شرطست که حکمای خبیث و علمای این حدیث را درین شیوه مختلف و در این صنعت نامؤتلف، اختلاف بسیار است و گفتگوی بیشمار.

Шайхи абўнўосро дарини боби миллатӣ дигарасту амири абўФросро дарин кӯии иллатии дигар , он яке сухан аз мъҷр ва гӯшвор мегуяд ва он дигари роҳи кулоҳ ва дастор мепуед , фавҷӣ аз бақоёии қавми лути он мазҳабро нусрат мекунанду қавмӣ аз зрити Довӯди ин миллатро қӯт медиҳанд .

شیخ ابونواس را دراین باب ملتی دیگر است و امیر ابوفراس را درین کوی علتی دیگر، آن یکی سخن از معجر و گوشوار می گوید و آن دیگر راه کلاه و دستار می پوید، فوجی از بقایای قوم لوط آن مذهب را نصرت می کنند و قومی از ذریت داود این ملت را قوت می دهند.

Шариъати Муҳамад ( с ) ки носихи шароеъу мбтл табоиъаст ҷодаи ин роҳро май намояду тнои кҳўоткосрўои миФрмоид , қуръони Маҷиди гоҳи ҳури мқсўротро тазйин медиҳаду гоҳи бўлдону ғулмони тҳриз ва тарғиб ме кунад

شریعت محمد (ص) که ناسخ شرایع و مبطل طبایع است جاده این راه را می نماید و تنا کحواتکاثروا میفرماید، قرآن مجید گاه حور مقصورات را تزیین می دهد و گاه بولدان و غلمان تحریض و ترغیب می کند

Пас дарин маънӣ ахтборӣ боистӣу атбоъи соҳиби эътиборӣ , то дар қадами дувум надомат набояд кашид ва ғурем ғаромат набояд дид ки қадами аввали ин ҳадис бар хок ахтборасту қадами дувум бар оташи эътибор , маслиҳату офият бо ин ошиёна ошноӣӣ надораду ақлу хирадро дарин рустаи равое на .

پس درین معنی اختباری بایستی و اتباع صاحب اعتباری، تا در قدم دوم ندامت نباید کشید و غریم غرامت نباید دید که قدم اول این حدیث بر خاک اختبار است و قدم دوم بر آتش اعتبار، مصلحت و عافیت با این آشیانه آشنائی ندارد و عقل و خرد را درین رسته روایی نه.

Тимори ёр ба азин бояд хӯрду тадбири ин кор ба азин бояд кард , он шаб аз домани рўоҳ то бгрибони сабоҳ дар арқи он фикрату арақи он ҳайрат будам , чун насими баҳри софӣ бар мураккаб тавофӣ нишаст бархестаму талаби ин ҳадисро биёростам то куҷо доноӣӣ ёбам ки аз ваии дўоӣии талабам ё шайдоеи байнам ки аз вай шФоӣӣ ҷӯям ?

تیمار یار به ازین باید خورد و تدبیر این کار به ازین باید کرد، آن شب از دامن رواح تا بگریبان صباح در ارق آن فکرت و عرق آن حیرت بودم، چون نسیم بحر صافی بر مرکب طوافی نشست برخاستم و طلب این حدیث را بیاراستم تا کجا دانائی یابم که از وی دوائی طلبم یا شیدایی بینم که از وی شفائی جویم؟

То брсидми брстаҳи бзозону маҷмаъ таннозон дидам бар гӯшаи ду дукони яке пер ва яке ҷавон , бар қадами гуфтугӯии истода ва забонҳои фасеҳ баргушода , пер мегуфт эй гумроҳони шореъи шариъат вае мӯътакифони мзблаҳи табиат , бар паии қавми лут рафтану гули суннати бухори бидъат нуҳуфтан на суннати дайни дорон ва на одат ҳӯшёронаст .

تا برسیدم برسته بزازان و مجمع طنازان دیدم بر گوشه دو دکان یکی پیر و یکی جوان، بر قدم گفتگوی ایستاده و زبانهای فصیح برگشاده، پیر می گفت ای گمراهان شارع شریعت و ای معتکفان مزبله طبیعت، بر پی قوم لوط رفتن و گل سنت بخار بدعت نهفتن نه سنت دین داران و نه عادت هوشیاران است.

Аз равзаи наслу ҳрси бмзблаҳи рўсу Фрси фурӯд омадани маҳз залолатасту айни ҷаҳолат , ин антми ман алноъмоти алқдўду алмўрдоти алхдўд , ин антми ман зўоти алзўоӣбу албизи алтроӣби кҷоӣиди шумо аз парӣ рӯйоне ки офтоби ошиқу мадҳуш рӯй эшонасту сурайёи надими гӯшвори гӯши эшон .

از روضه نسل و حرث بمزبله روث و فرث فرود آمدن محض ضلالت است و عین جهالت، این انتم من الناعمات القدود و الموردات الخدود، این انتم من ذوات الذوائب و البیض الترائب کجائید شما از پری رویانی که آفتاب عاشق و مدهوش روی ایشانست و ثریا ندیم گوشوار گوش ایشان.

Муштарӣ бо хокпои эшон ъшбозӣ кунаду решаи гӯшаи мъҷроишони ботоҷи моҳи таннозӣ .

مشتری با خاکپای ایشان عشبازی کند و ریشه گوشه معجرایشان باتاج ماه طنازی.

Машки зўобаҳи эшон бар нофаи хутани бихандаду насими ҷайбу остини эшон бар авду анбари бчрбд , аз унноби мхзўби эшон ҳазор дил дар хизоби хӯн ва бар наргиси фаттони эшон ҳазор ҷони мафтӯн , Аброр дар ишқи эшон зуннори бармеони бастау ахёр бар меҳри эшон маҳори гусаста

مشک ذوابه ایشان بر نافه ختن بخندد و نسیم جیب و آستین ایشان بر عود و عنبر بچربد، از عناب مخضوب ایشان هزار دل در خضاب خون و بر نرگس فتان ایشان هزار جان مفتون، ابرار در عشق ایشان زنار برمیان بسته و اخیار بر مهر ایشان مهار گسسته

Фитнаи Њорути морути яке аз нишона ҳои эшонасту ҳодисаи Довӯду ҷолўти яке аз афсонаҳои эшон , ноқисоне ки комилон дар бндоишоннду зъиФоникаҳи ақўёء дар каманди эшон .

فتنه هاروت ماروت یکی از نشانه های ایشانست و حادثه داود و جالوت یکی از افسانه های ایشان، ناقصانی که کاملان در بندایشانند و ضعیفانیکه اقویاء در کمند ایشان.

Ҳар кро аз суҳбати чунин ҳарифон эърозаст бар рӯй ҷои маломат ва эътирозаст чун бухори ин ҳадиси бмсъди димоғ тараққӣ карду табъ аз ихтиёри мазҳаби шоҳиди бозӣ тўқӣ гуфтам бар қазоёии ин мақолат ва бар фаҳвои ин далолати ин мазҳабро гузоштанӣаст ва аз ин ҳарфати дасти бдоштнӣ .

هر کرا از صحبت چنین حریفان اعراض است بر روی جای ملامت و اعتراض است چون بخار این حدیث بمصعد دماغ ترقی کرد و طبع از اختیار مذهب شاهد بازی توقی گفتم بر قضایای این مقالت و بر فحوای این دلالت این مذهب را گذاشتنی است و از این حرفت دست بداشتنی.

Пас чун сухани пер бпоён раседу навбат сухан биҷӯон кашид бархесту дебоча сухан биёросту сафинаи ибороти бпиросту Аннани суханро бигирифту бгзошт ва гуфт эй пери ҷаҳондида ва сухан шунида ин қадаҳ низ чунин софӣ нест ва ин шарбати чунин шоФӣ на , ки дарин коси хас бисёраст ва дарин косаи магаси бишмор .

پس چون سخن پیر بپایان رسید و نوبت سخن بجوان کشید برخاست و دیباچه سخن بیاراست و سفینه عبارات بپیراست و عنان سخن را بگرفت و بگذاشت و گفت ای پیر جهاندیده و سخن شنیده این قدح نیز چنین صافی نیست و این شربت چنین شافی نه، که درین کاس خس بسیار است و درین کاسه مگس بیشمار.

Аз нассоби нуқсони ҷузи лоф хусрон натавон зад ва аз ҳбоили шайтони ҷузи шамоили бӯҳтон мушоҳида натавон кард , чандини ихтироъу нақл дар роҳи ноқисот ақл набояд кард ки ин дарё аз офот ва он бидоء аз мхоФот холӣ нест , ки гули рухсору самани изори эшонро хорҳо дар пайасту шароби висоли эшонро хуморҳо дар рагу пай , ҳамаи фитнаҳои олами сар аз гиребону чашмҳои фаттони эшон бар мекунаду ҳамаи захмҳои устувор аз ғамзаи хунхори эшон бсинаҳи аҳрору дил Аброр расад .

از نصاب نقصان جز لاف خسران نتوان زد و از حبایل شیطان جز شمایل بهتان مشاهده نتوان کرد، چندین اختراع و نقل در راه ناقصات عقل نباید کرد که این دریا از آفات و آن بیداء از مخافات خالی نیست، که گل رخسار و سمن عذار ایشان را خارها در پی است و شراب وصال ایشان را خمارها در رگ و پی،همه فتنه های عالم سر از گریبان و چشم های فتان ایشان بر میکند و همه زخمهای استوار از غمزه خونخوار ایشان بسینه احرار و دل ابرار رسد.

Аввали фитнае ки малики биҳишти одамро дар сар он шуд бтдбири ҳавво буд ки дона бидид ва дом надиду оқибату лои тқр бо дар наёфту аввали қтил дар олами куни Њобил буд ки дар роҳи ин қолу қил фурӯ шуд

اول فتنه ای که ملک بهشت آدم را در سر آن شد بتدبیر حوا بود که دانه بدید و دام ندید و عاقبت و لا تقر با در نیافت و اول قتیل در عالم کون هابیل بود که در راه این قال و قیل فرو شد

Фтўъти ?ла нафса қатли ахиаҳи Фқтлаҳи Фосбҳи ман алнодмину Довӯдӣ ки чиҳил сол дар хлўтхонаҳи муноҷоти бзмзмаҳи аўтори ҳалқ , дилу ҷони халқро сайд кард бъоқбти дарин шаст овехт .

فطوعت له نفسه قتل اخیه فقتله فاصبح من النادمین و داودی که چهل سال در خلوتخانه مناجات بزمزمه اوتار حلق، دل و جان خلق را صید کرد بعاقبت درین شست آویخت.

Бо он сяту савт дар пой фӯт афтоду қиссаи писари канъонии худ сари дафтар ин маъонӣаст , ки агар ҳимояти луи лои ани рои бурҳон раба набӯд аз пероҳани исмати Юсуф на тормондӣ ва на пуд , ва аз бизоъати исмату нассоби иффат на моя монадӣ ва на суд .

با آن صیت و صوت در پای فوت افتاد و قصه پسر کنعانی خود سر دفتر این معانیست، که اگر حمایت لو لا ان رای برهان ربه نبود از پیراهن عصمت یوسف نه تارماندی و نه پود، و از بضاعت عصمت و نصاب عفت نه مایه ماندی و نه سود.

Агар фитнаи решаи мъҷру савдои гӯшаи чодар эшон набӯдӣ Мӯсо кулем аллоҳ дар Асоу гилӣм шабоне наёвихтӣу мансаби соҳиби таврӣ бо ҳарфат муздурӣ нёмихтӣ

اگر فتنه ریشه معجر و سودای گوشه چادر ایشان نبودی موسی کلیم الله در عصا و گلیم شبانی نیاویختی و منصب صاحب طوری با حرفت مزدوری نیامیختی

Агар на ҳавои абрӯу изору гӯшу гӯшвори эшон буд Айюби пайғамбари баради собирӣ бар худ ндридӣу радои шкибоӣӣ аз дӯши тўоноӣии нидохтии вндои мусинии алзр дар надодӣ .

اگر نه هوای ابرو و عذار و گوش و گوشوار ایشان بود ایوب پیغمبر برد صابری بر خود ندریدی و ردای شکیبائی از دوش توانائی نیداختی وندای مسنی الضر در ندادی.

Кадоми ҳиялату талбис буд ки ба баҳонаи эшон Иблисро сохта нашуду кадоми банду дастон ки бсўдои эшон шайтонро пардохта нагашт .

کدام حیلت و تلبیس بود که به بهانه ایشان ابلیس را ساخته نشد و کدام بند و دستان که بسودای ایشان شیطان را پرداخته نگشت.

Ин антми ман алғлмони алмкҳлину алўлдони алмхлдини кҷоинди длброникаҳи атри ҷони машк биногваш эшонасту сарпӯши офтоби гӯшаи қсби пӯши эшон , моҳи худо ӣашонро фалак заминасту сару қади эшонро чамани озин

این انتم من الغلمان المکحلین و الولدان المخلدین کجایند دلبرانیکه عطر جان مشک بناگوش ایشانست و سرپوش آفتاب گوشه قصب پوش ایشان، ماه خدا یشان را فلک زمین است و سر و قد ایشان را چمن آذین

Ҳисоми гирони рӯзи разму ҷони гирони рӯзи базм , хади эшон бглгўнаҳи тазвири олӯда на ,у зулфи эшон бътри такаллуфи фарсӯда на , саворони мураккаби рӯзи разм ванигорон маҷлиси базм

حسام گیران روز رزم و جان گیران روز بزم، خد ایشان بگلگونه تزویر آلوده نه، و زلف ایشان بعطر تکلف فرسوده نه، سواران مرکب روز رزم و نگاران مجلس بزم

Кулоҳи дороникаҳи тоҷдорон ғулом эшонанду сайёдоне ки шоҳони олами сайди доми эшон , хиттаи ъшқбозии хат биногваш эшонасту садаф дар Аммонии лаъли пурнӯши эшон .

کلاه دارانیکه تاجداران غلام ایشانند و صیادانی که شاهان عالم صید دام ایشان، خطه عشقبازی خط بناگوش ایشانست و صدف در عمانی لعل پرنوش ایشان.

Ҳар ки аз остонаи ин моҳи рӯйони бкўии беҳудаи гӯйон таҳвил кунад дар хури маломати оҷилу ғаромати оҷл буд , чун дар аввалу охири ин муҷодала таъаммул кардам ва бидон маъқӯлоту манқӯлот тавассул кардам хостам ки бо он перу ҷавони ҳамкоса ва ҳамхон шавам ва дар гуфту шунӯд бо эшон ҳамзабони гирдам , худ ҳар ду дар олами тўорӣ саворӣ карданд ва чун хаёл аз пиндорону хоб аз беморон аз ман бигурехтанд .

هر که از آستانه این ماه رویان بکوی بیهوده گویان تحویل کند در خور ملامت عاجل و غرامت آجل بود، چون در اول و آخر این مجادله تأمل کردم و بدان معقولات و منقولات توسل کردم خواستم که با آن پیر و جوان همکاسه و همخوان شوم و در گفت و شنود با ایشان همزبان گردم، خود هر دو در عالم تواری سواری کردند و چون خیال از پنداران و خواب از بیماران از من بگریختند.