Хокро аз боди буи меҳрбонӣ омад аст

خاک را از باد بوی مهربانی آمد است

Дар даҳ он оташ ки об зиндагонӣ омад аст

در ده آن آتش که آب زندگانی آمد است

Наргиси хушбӯии махмури табиии хостст

نرگس خوشبوی مخمور طبیعی خاستست

Беди хуррам рӯй сари маст ҷавонӣ омад аст

بید خرم روی سر مست جوانی آمد است

Боғи меҳмони дӯсти барги мизбонӣ сохта аст

باغ مهمان دوست برگ میزبانی ساخته است

Мурғи андаки зод дар бсёрдонӣ омада аст

مرغ اندک زاد در بسیاردانی آمده است

Бод наққошӣаст ё ассори кӯ ҳар субҳдам

باد نقاشی است یا عصار کو هر صبحدم

Ин тўоноӣиши байн каз нотавонӣ омад аст

این توانائیش بین کز ناتوانی آمد است

Оташи лола чаро афзуди оби чашми абр

آتش لاله چرا افزود آب چشم ابر

Оброгар хосияти оташ нишоне омад аст

آب را گر خاصیت آتش نشانی آمد است

Ореи ореи ҳам бар ин табъаст теғи шаҳриёр

آری آری هم بر این طبع است تیغ شهریار

Гарчи ӯ обаст аз оташ нишоне омад аст

گرچه او آب است از آتش نشانی آمد است

Сабзагар пзрФти шакли теғи тезаши лоҷарам

سبزه گر پذرفت شکل تیغ تیزش لاجرم

Ҳамчуи теғи тез дар олам сетоне омад аст

همچو تیغ تیز در عالم ستانی آمد است

Лоф перӣ зад шукуфаи пеши рои соибаш

لاف پیری زد شکوفه پیش رای صائبش

Лоҷарами умраши чунон кӯтаҳ ки доне омад аст

لاجرم عمرش چنان کوته که دانی آمد است

То арӯси малики шоҳ аз чашми бад эмин шавад

تا عروس ملک شاه از چشم بد ایمن شود

Чашми хоби наргиси андари дида бонӣ омад аст

چشم خواب نرگس اندر دیده بانی آمد است

Пеши тахти шоҳ чун ман тӯтии шкрФшон

پیش تخت شاه چون من طوطی شکرفشان

Булбулами хуштар ки ӯ дар мадҳ хуоне омад аст

بلبلم خوشتر که او در مدح خوانی آمد است

Рости хоҳӣ ҳар куҷои гули нофае аз лаби кушод

راست خواهی هر کجا گل نافه ای از لب گشاد

Ҳамчуи ғунчаи лоларо писта даҳоне омад аст

همچو غنچه لاله را پسته دهانی آمد است

Гули гирифтаи ҷоми ёқӯтин бадасти зумуррадин

گل گرفته جام یاقوتین بدست زمردین

Пеши шоҳаншаҳ ба буи дўстконӣ омад аст

پیش شاهنشه به بوی دوستکانی آمد است

Сарви нозони байн ки гўӣии ин ҷаҳони лъбтӣ

سرو نازان بین که گوئی این جهان لعبتی

Пеши султон дар қабои он ҷаҳонӣ омад аст

پیش سلطان در قبای آن جهانی آمد است

Хусрави аъзами худованди ҷаҳони баҳроми онк

خسرو اعظم خداوند جهان بهرام آنک

Расм ӯ ҷони бахшеу олам сетоне омад аст

رسم او جان بخشی و عالم ستانی آمد است

Осмони пеши ҷамол ӯ замин гардад аз онк

آسمان پیش جمال او زمین گردد از آنک

Аз ҷамол ӯ замин дар осмонӣ омад аст

از جمال او زمین در آسمانی آمد است

Калаки ақл аз тир ӯ олам гшоӣӣ ёфтаст

کلک عقل از تیر او عالم گشائی یافتست

Тири чарх аз калак ӯ дар тарҷумонӣ омад аст

تیر چرخ از کلک او در ترجمانی آمد است

Хаи хае шоҳӣ ки аз баси бахшишу бахшоишат

خه خه ای شاهی که از بس بخشش و بخشایشت

Хирс дар родӣу гурги андар шабоне омад аст

خرس در رادی و گرگ اندر شبانی آمد است

Чун бидоду дайн сифат кардам туро иқбол гуфт

چون بداد و دین صفت کردم ترا اقبال گفت

Гар чунин бошад ниёем чун чунонӣ омад аст

گر چنین باشد نیایم چون چنانی آمد است

Пели ин саҳрои аввал бо ҷлоҷлҳои нур

پیل این صحرای اول با جلاجلهای نور

Гирди маликати бртриқ посбонӣ омад аст

گرد ملکت برطریق پاسبانی آمد است

Садри девон дувум тираст то ёбад муайян

صدر دیوان دوم تیرست تا یابد معین

Бо хуҷастаи калаки ту дар ҳамзабонӣ омад аст

با خجسته کلک تو در همزبانی آمد است

Мутриби саҳни сеюм дар базми ту ъушрат пазир

مطرب صحن سوم در بزم تو عشرت پذیر

Зини ғамин тар дошт андар шодмонӣ омад аст

زین غمین تر داشت اندر شادمانی آمد است

Шоҳи иқлӣми чаҳорум то фиристад ҳам хароҷ

شاه اقلیم چهارم تا فرستد هم خراج

Дар фароҳам кардан зарҳои конӣ омад аст

در فراهم کردن زرهای کانی آمد است

Шаҳнаи майдони панҷум то слҳдор ту шуд

شحنه میدان پنجم تا سلحدار تو شد

Захм ӯ бар хасми ҷой гумоне омад аст

زخم او بر خصم جای گمانی آمد است

Қозии садри шашумро толеъи масъӯди ту

قاضی صدر ششم را طالع مسعود تو

Муқтадои фатво соҳибқиронӣ омад аст

مقتدای فتوی صاحبقرانی آمد است

эй ки мейри сафаи ҳафтуми сабк дил шуд зи рашк

ای که میر صفه هفتم سبک دل شد ز رشک

Каз виқор ту бирав чандон гаронӣ омад аст

کز وقار تو برو چندان گرانی آمد است

Зовияи дорони ҳаштумро ба нури ростӣ

زاویه داران هشتم را به نور راستی

Рои олии қудрати андар мизбонӣ омад аст

رای عالی قدرت اندر میزبانی آمد است

эй замирати дидбони кангари тоқӣ ки ҳаст

ای ضمیرت دیدبان کنگر طاقی که هست

Офаринишро макон дар бемаконе омад аст

آفرینش را مکان در بی مکانی آمد است

Аз дар давлати сабк бар боми ҳиммати рӯ ки чарх

از در دولت سبک بر بام همت رو که چرخ

Бо чунин на пояи баҳр нардбонӣ омад аст

با چنین نه پایه بهر نردبانی آمد است

Хсрўои табъам ба иқболи қабулат зинда шуд

خسروا طبعم به اقبال قبولت زنده شد

Обро ореи ҳаёти андар равонӣ омад аст

آب را آری حیات اندر روانی آمد است

Бандаро бахтӣаст дар ҳар фани зи шеъри форсӣ

بنده را بختیست در هر فن ز شعر فارسی

Чашми захмашро чу хорӣ гулистонӣ омад аст

چشم زخمش را چو خاری گلستانی آمد است

Лек ҳирси бандагӣу орзӯии мадҳи ту

لیک حرص بندگی و آرزوی مدح تو

Мӯҷиби ин байтҳои имтиҳонӣ омад аст

موجب این بیتهای امتحانی آمد است

Чун ту дар ҳар кори султонӣу хосса дар сухан

چون تو در هر کار سلطانی و خاصه در سخن

Ман чаҳ гӯям кин бдиҳаҳ чндгонӣ омад аст

من چه گویم کاین بدیهه چندگانی آمد است

Инак аз иқболи ту прдхтаҳ шуд он хидматӣ

اینک از اقبال تو پردخته شد آن خدمتی

Кондкии алфоз ва бисёраш маъонӣ омад аст

کاندکی الفاظ و بسیارش معانی آمد است

Дар ӯ дар оби қудрати ошнои вари он чунонк

در او در آب قدرت آشنا ور آن چنانک

Рости гўӣии гавҳари теғ ямонӣ омад аст

راست گوئی گوهر تیغ یمانی آمد است

Гарм бикшодам Фқоъӣ бар сар хон саноат

گرم بگشادم فقاعی بر سر خوان ثنات

Гарчи ширин нест борӣ нордонӣ омад аст

گرچه شیرین نیست باری ناردانی آمد است

То ниҳоли умри халқонро ба бустони ҳаёт

تا نهال عمر خلقان را به بستان حیات

Беху шох аз сиҳҳат ва аз Комронӣ омадаст

بیخ و شاخ از صحت و از کامرانی آمدست

Шохи зани бодои ниҳоли умри ту зеро ки худ

شاخ زن بادا نهال عمر تو زیرا که خود

Бехаш аз бустони сарой ҷовдонӣ омад аст

بیخش از بستان سرای جاودانی آمد است