Замонаи домани иқбол шаҳриёр гирифт

زمانه دامن اقبال شهریار گرفت

Саодаташ чу дилу дида дар канор гирифт

سعادتش چو دل و دیده در کنار گرفت

Зафар ба ҳиммати гурзгар он ҷамол гирифт

ظفر به همت گرز گر آن جمال گرفت

Ҷаҳон ба давлати шоҳи ҷаҳон қарор гирифт

جهان به دولت شاه جهان قرار گرفت

Ямини давлату дайну амини миллату малик

یمین دولت و دین و امین ملت و ملک

Ки орзӯи зи яминаши раҳ ясор гирифт

که آرزو ز یمینش ره یسار گرفت

АбўолмзФри баҳроми шоҳи бен масъӯд

ابوالمظفر بهرام شاه بن مسعود

Ки зари хуршед аз рой ӯ айёр гирифт

که زر خورشید از رای او عیار گرفت

Ҷабини хуршед аз Ямани ном ӯ бар чарх

جبین خورشید از یمن نام او بر چرخ

Бдоғи баҳроми андари азал нигор гирифт

بداغ بهرام اندر ازل نگار گرفت

Гирифт шҳпри симурғи нусрат аз минқор

گرفت شهپر سیمرغ نصرت از منقار

Чу бози чатри рафеъаши раҳ шикор гирифт

چو باز چتر رفیعش ره شکار گرفت

Фарохи соли атои зи абри каф ӯ бинмуд

فراخ سال عطا ز ابر کف او بنمود

Чу ҳирсро ҳаваси ҷӯади бик ёр гирифт

چو حرص را هوس جود بیک یار گرفت

Муродҳо ки аз ӯ орзӯ ҳаме ёбад

مرادها که از او آرزو همی یابد

Чаҳ орзӯаст ки натавонаш дар шумор гирифт

چه آرزو است که نتوانش در شمار گرفت

Кунун зи ғунчаи иқболи бушковади гули бахт

کنون ز غنچه اقبال بشکفد گل بخت

Чу олам аз назараши равнақ баҳор гирифт

چو عالم از نظرش رونق بهار گرفت

Хдоигонои шоҳои мзФрои малико

خدایگانا شاها مظفرا ملکا

Низоми байн ки зи ту давр рӯзгор гирифт

نظام بین که ز تو دور روزگار گرفت

Магар на чатри ту шоми сиёҳи гардуни сохт

مگر نه چتر تو شام سیاه گردون ساخت

Чу фари тоҷи ту субҳи сипед кор гирифт

چو فر تاج تو صبح سپید کار گرفت

Ба ранг ҷазаъ намӯд ин равоқи пирӯза

به رنگ جزع نمود این رواق پیروزه

Ҷаҳони зи лашгари Мансур чун ғубор гирифт

جهان ز لشگر منصور چون غبار گرفت

Табораки аллоҳ аз он лашкарӣ ки афзӯни бод

تبارک الله از آن لشکری که افزون باد

Тамоми саҳни ҷаҳони сар ба сар савор гирифт

تمام صحن جهان سر به سر سوار گرفت

Ғубори ркзтшони чашм рӯзгор бибаст

غبار رکضتشان چشم روزگار ببست

Садои мавкибашони гӯш кӯҳсор гирифт

صدای موکبشان گوش کوهسار گرفت

Ба тири ҳайкали ҷавшану рон чунон карданд

به تیر هیکل جوشن و ران چنان کردند

Кашон чу моҳии андоми хор хор гирифт

کشان چو ماهی اندام خار خار گرفت

Замини маърака аз ҷисмашон гаронӣ ёфт

زمین معرکه از جسمشان گرانی یافت

Ҳавои ҳоўиаҳ аз ҷонишон бухор гирифт

هوای هاویه از جانشان بخار گرفت

Чунон намӯд ки гўӣии замини оҳани ранг

چنان نمود که گوئی زمین آهن رنگ

зи куштаи худро дар дона анор гирифт

ز کشته خود را در دانه انار گرفت

Ту дирзӣ ки зи теғи кабӯди пӯшида

تو دیرزی که ز تیغ کبود پوشیده

Ҳамаи вилояташони навҳаҳои зор гирифт

همه ولایتشان نوحه های زار گرفت

Гули фузул чу пажмурда шуд бдонстнд

گل فضول چو پژمرده شد بدانستند

Ки ҳақ неъмат бигирифт ва устувор гирифт

که حق نعمت بگرفت و استوار گرفت

Хдоигоногар мади барӣ хтоӣӣ кард

خدایگانا گر مد بری خطائی کرد

Сазоӣ карда худ дид ва эътибор гирифт

سزای کرده خود دید و اعتبار گرفت

Ту ҳам Аннани карами сӯии афви тоб ки ӯ

تو هم عنان کرم سوی عفو تاب که او

Ба дасти хоҳиши фитрок зинҳор гирифт

به دست خواهش فتراک زینهار گرفت

Баланди ҳиммати шоҳои ҳасан ки бандаи тест

بلند همت شاها حسن که بنده تست

Ҷаҳон ба мадҳи ту шоҳ бузургвор гирифт

جهان به مدح تو شاه بزرگوار گرفت

Ба давлати ту ки боди афзӯну поянда

به دولت تو که باد افزون و پاینده

Арӯси ҷонро дар дар шоҳвор гирифт

عروس جان را در در شاهوار گرفت

зи баҳри омин бо хештани млоик ро

ز بهر آمین با خویشتن ملایک را

Бгоҳ вирду дуо дар замир ёр гирифт

بگاه ورد و دعا در ضمیر یار گرفت

зи абри ҷӯад ба бори оби зиндагонӣ аз онк

ز ابر جود به بار آب زندگانی از آنک

Ба боғи малики ниҳоли умед бор гирифт

به باغ ملک نهال امید بار گرفت

Ҳамеша то ки буд нақши бахтро сад даст

همیشه تا که بود نقش بخت را صد دست

Чунонкии гўӣӣ ҳар даст дар нигор гирифт

چنانکه گوئی هر دست در نگار گرفت

Ҷаҳони бкоми ту бодо аз онкӣ аз ҳамаи даст

جهان بکام تو بادا از آنکه از همه دست

Ба меҳри домани ин малик пойдор гирифт

به مهر دامن این ملک پایدار گرفت