Фишонд аз сӯсану гули симу зари бод
فشاند از سوسن و گل سیم و زر باد
Зиҳии бодӣ ки раҳмати бод бар бод
زهی بادی که رحمت باد بر باد
Ба дод аз нақши озари сад нишони хок
به داد از نقش آذر صد نشان خاک
Намӯд аз саҳари Монии сад асари бод
نمود از سحر مانی صد اثر باد
Мисоли чашм одам шуд магари абр
مثال چشم آدم شد مگر ابر
Далели лутф исо шуд магари бод
دلیل لطف عیسی شد مگر باد
Ки дар борид дами дам бар чамани абр
که در بارید دم دم بر چمن ابر
Ки ҷон оварад хуши хуш дар шаҷари бод
که جان آورد خوش خوش در شجر باد
Агар саргашта абр омад чаро пас
اگر سرگشته ابر آمد چرا پس
Наад занҷир ҳар дам бар шимури бод
نهد زنجیر هر دم بر شمر باد
Гули хушбӯии тарсами коваради ранг
گل خوشبوی ترسم کاورد رنگ
Аз ин ғаммози субҳи парда дар бод
از این غماز صبح پرده در باد
Барои чашм ҳар ноаҳли гўӣӣ
برای چشم هر نااهل گوئی
Арӯси боғро шуд ҷилвагар бод
عروس باغ را شد جلوه گر باد
зи адли соҳиб ар бўӣӣ бибинад
ز عدل صاحب ار بوئی ببیند
Кунад арзаи сабӯҳии ҷоми зари бод
کند عرضه صبوحی جام زر باد
Амини малики хоси шаҳи ҳасани он
امین ملک خاص شه حسن آن
Ки омад сят ӯро роҳбари бод
که آمد صیت او را راهبر باد
Худовандӣ каз оташи бори хашмаш
خداوندی کز آتش بار خشمش
Муқӣм афтода бошад дар хатари бод
مقیم افتاده باشد در خطر باد
Қамари кӯи пайкар деваш набӯдӣ
قمر کو پیکر دیوش نبودی
зи дастии хок дар чашми қамари бод
ز دستی خاک در چشم قمر باد
Яке дар лутфи лафзаши байн ки гўӣӣ
یکی در لطف لفظش بین که گوئی
зи гул об оядӣ ва аз шукри бод
ز گل آب آیدی و از شکر باد
Вар аз ҳлмши ҳаҷари баҳраи набардӣ
ور از حلمش حجر بهره نبردی
Ббрдии обу оташ аз ҳаҷари бод
ببردی آب و آتش از حجر باد
Пай азмаш гирифт андар сар омад
پی عزمش گرفت اندر سر آمد
Ки фармудаш надонист ин қадари бод
که فرمودش ندانست این قدر باد
Дами хасмаши зи ҳасрати сард ва хушк аст
دم خصمش ز حسرت سرد و خشک است
Аҷабтар онкӣ бошад гарми ватар бод
عجب تر آنکه باشد گرم وتر باد
зи эзади ҷон ӯ хоҳад ҳамоно
ز ایزد جان او خواهد همانا
Ки мегардад бигард баҳр ва бар бод
که می گردد بگرد بحر و بر باد
Зиҳии садрӣ кигар Авнат набошад
زهی صدری که گر عونت نباشد
Наёбад беш бар оташи зафари бод
نیابد بیش بر آتش ظفر باد
зи бими онкӣ ногуҳ гардад оташ
ز بیم آنکه ناگه گردد آتش
Наёрад кард бар хасмати гузари бод
نیارد کرد بر خصمت گذر باد
Сулаймони воргар фармони диҳии ту
سلیمان وار گر فرمان دهی تو
Сабк чун кӯҳ бар бандади камари бод
سبک چون کوه بر بندد کمر باد
зи хизмати вар чу ҳудҳуд тоҷ ёбад
ز خدمت ور چو هدهد تاج یابد
Наёрад буд ғоиби дайртар бод
نیارد بود غایب دیرتر باد
Чу хоки даргаи олӣатро ёфт
چو خاک درگه عالیت را یافت
Надонам то чаҳ гардад дрбдри бод
ندانم تا چه گردد دربدر باد
Ҳасуди хоксоратро ки кардаст
حسود خاکسارت را که کردست
Чу қавми одро зеру зибри бод
چو قوم عاد را زیر و زبر باد
Чу шер нараҳ бодӣ ҳаст дар сар
چو شیر نره بادی هست در سر
Диҳад рӯзӣ чу шери бешаи србод
دهد روزی چو شیر بیشه سرباد
Нигуни сӯй замин омад чу намруд
نگون سوی زمین آمد چو نمرود
Ба ҳиялат гар шавад ин бор бар бод
به حیلت گر شود این بار بر باد
Чаҳ халқаст инак ҳамчун одӣонаш
چه خلق است اینک همچون عادیانش
Саранҷом оташаст ва мо ҳзри бод
سرانجام آتش است و ما حضر باد
Бзрго чун ман оем дар бдиҳаҳ
بزرگا چون من آیم در بدیهه
Буд аз хасмии ман бар ҳазари бод
بود از خصمی من بر حذر باد
Ба пеши теғи нутқами бФгнди зуд
به پیش تیغ نطقم بفگند زود
Бар оби кор чун мардони сипари бод
بر آب کار چون مردان سپر باد
зи баҳр ҷустан аз пешам аҷаб нест
ز بهر جستن از پیشم عجب نیست
Ки аз мурғон кунад дар юзаи пари бод
که از مرغان کند در یوزه پر باد
Манам каз баҳри табъами гоҳу бегоҳ
منم کز بحر طبعم گاه و بیگاه
Кунад чун абри олами пари дрри бод
کند چون ابر عالم پر درر باد
Набинад ҳам ки мисли ман набинад
نبیند هم که مثل من نبیند
Агар ҳамвор поед дар сафари бод
اگر هموار پاید در سفر باد
Вагарнаи гавҳари поки мнстӣ
وگرنه گوهر پاک منستی
Куҷои бнмоидӣ ҳар бади гуҳари бод
کجا بنمایدی هر بد گهر باد
Ҳаме то ҳаст дар назд табиӣ
همی تا هست در نزد طبیعی
Ки бошад асли умри ҷонвари бод
که باشد اصل عمر جانور باد
Сӯии ҷони ту ҳар дами он чунон бод
سوی جان تو هر دم آن چنان باد
Ки аз оби ҳаёти оради хабари бод
که از آب حیات آرد خبر باد