Дилӣ ки болу пар аз ишқи он писар ёбад

دلی که بال و پر از عشق آن پسر یابد

Чу ҷони нишемани худ олам дигар ёбад

چو جان نشیمن خود عالم دگر یابد

Умед дод марои лаъл ӯ ки зинда кунад

امید داد مرا لعل او که زنده کند

Наузи биллоҳ агар ҷазаъ ӯ хабар ёбад

نعوذ بالله اگر جزع او خبر یابد

Чунин ки ҳиҷрон дар ҷони ман асар кард аст

چنین که هجران در جان من اثر کرد است

Аҷали аҷаб ки зи ман умрҳо асар ёбад

اجل عجب که ز من عمرها اثر یابد

Дилами зи ғамза ӯ ёфт новаки саҳарӣ

دلم ز غمزه او یافت ناوک سحری

Мабод кӯи зи дилами новак саҳар ёбад

مباد کو ز دلم ناوک سحر یابد

Яке шавем ва баруфтад дўӣӣ ки аз дастам

یکی شویم و برافتد دوئی که از دستم

Миён ӯ чу ду пайкари яке камар ёбад

میان او چو دو پیکر یکی کمر یابد

Азуи ҳасан чу фалак бесараст ва хӯн гиряд

ازو حسن چو فلک بی سر است و خون گرید

Сар ту гардад ва худро тамом сар ёбад

سر تو گردد و خود را تمام سر یابد

Шуд оби наргиси гирёни ман млўн аз он

شد آب نرگس گریان من ملون از آن

Ки акси он гули хандони ҳаме гузар ёбад

که عکس آن گل خندان همی گذر یابد

зи акси ранг муродаст инки дидаи ман

ز عکس رنگ مراد است اینکه دیده من

Ҳамеша худро бегиря беш тар ёбад

همیشه خود را بی گریه بیش تر یابد

Агар чаҳ машк шавам буии ман ҳаме накушуд

اگر چه مشک شوم بوی من همی نکشد

Ба буии онкии зи ман беҳтарӣ магар ёбад

به بوی آنکه ز من بهتری مگر یابد

Агар биҷӯед дар машки зулфи худ дили ман

اگر بجوید در مشک زلف خود دل من

Дили марои баҳамаи ҳол дар ҷигар ёбад

دل مرا بهمه حال در جگر یابد

Ба сари заминро чун об агар бипаймоед

به سر زمین را چون آب اگر بپیماید

Ба хоки пои худованди ман агар ёбад

به خاک پای خداوند من اگر یابد

На ӯ на ман на фалак то ҳазор сол дигар

نه او نه من نه فلک تا هزار سال دگر

Чу садри давлату дайни Аҳмад умр ёбад

چو صدر دولت و دین احمد عمر یابد

Баланди гавҳари баҳрӣ ки чархи аъзам ро

بلند گوهر بحری که چرخ اعظم را

зи авҷи ҳиммати нҳмор мухтасар ёбад

ز اوج همت نهمار مختصر یابد

Ҳунари назар ба саропоӣ ӯ агар фиканд

هنر نظر به سراپای او اگر فکند

зи пой то сар ӯро ҳама ҳунар ёбад

ز پای تا سر او را همه هنر یابد

Фурӯ нагирад чашм аз шуъоъи чашмаи нур

فرو نگیرد چشم از شعاع چشمه نور

Агар ситораи зи райши яке назар ёбад

اگر ستاره ز رایش یکی نظر یابد

зи ма чу бар сипари теғ зан нишинад ранг

ز مه چو بر سپر تیغ زن نشیند رنگ

Ҷаҳони зи рأиши ҳам теғ ва ҳам сипар ёбад

جهان ز رأیش هم تیغ و هم سپر یابد

Сипеҳр то қадамаши бӯсад ва сараш гардад

سپهر تا قدمش بوسد و سرش گردد

Ҳамеша худро гуҳи зеру гуҳ зибр ёбад

همیشه خود را گه زیر و گه زبر یابد

Қадари зи дида ӯ асл корҳо нигарад

قدر ز دیده او اصل کارها نگرد

зи фазли ҳақи шимурд ҳар чаҳ аз қадар ёбад

ز فضل حق شمرد هر چه از قدر یابد

Бшкри шамси кушояди даҳон чу аввали рӯз

بشکر شمس گشاید دهان چو اول روز

Агар чаҳ охири шаби халъат аз қамар ёбад

اگر چه آخر شب خلعت از قمر یابد

Замин чу хуршед ар гӯй зар шавад ба мисл

زمین چو خورشید ار گوی زر شود به مثل

Мадон ки дар бар ӯ заррае хатар ёбад

مدان که در بر او ذره ای خطر یابد

Бидон азиз буд симу зар каз ӯ ҳар дам

بدان عزیز بود سیم و زر کز او هر دم

Чунон ки хоҳад бар корҳо зафар ёбад

چنان که خواهد بر کارها ظفر یابد

Чу носеҳиро корӣ ба баст бигушоед

چو ناصحی را کاری به بست بگشاید

Чу ҳосидиро икрони дида тар ёбад

چو حاسدی را یکران دیده تر یابد

зи хок агар кашад иқболи кӣмёгар ӯ

ز خاک اگر کشد اقبال کیمیاگر او

Ба ҳар яке ки ҷудо шуд садӣ дигар ёбад

به هر یکی که جدا شد صدی دگر یابد

Шудааст кони бузургӣу табъи кон он аст

شده است کان بزرگی و طبع کان آن است

Ки ҳар чаҳ беш диҳад моя бештар ёбад

که هر چه بیش دهد مایه بیشتر یابد

Арӯс ҷилва кунад чун ҷамол шаҳ бинад

عروس جلوه کند چون جمال شه بیند

Хурӯс наъра занад чун дам саҳар ёбад

خروس نعره زند چون دم سحر یابد

Аз он сабаб ки яке ҳндўӣӣ ба ман бахшад

از آن سبب که یکی هندوئی به من بخشد

Ҳазор тарки сияҳи зулф симбр ёбад

هزار ترک سیه زلف سیمبر یابد

зи бода дар қадаҳи лаълашон нишон бинад

ز باده در قدح لعلشان نشان بیند

зи сабза бар самани тозаи шан асар ёбад

ز سبزه بر سمن تازه شان اثر یابد

Дилаши зи ҳалқаи шбрнгшон қамар ҷӯяд

دلش ز حلقه شبرنگشان قمر جوید

Лабаши зи пистаи гулгунашон шукр ёбад

لبش ز پسته گلگونشان شکر یابد

Ба базм аз эшон чустӣ оҳӯон хоҳад

به بزم از ایشان چستی آهوان خواهد

Ба разм аз эшон тундии шер нар ёбад

به رزم از ایشان تندی شیر نر یابد

Чу ман мабод ки аз ишқи ҳиндӯии лоғар

چو من مباد که از عشق هندوی لاغر

зи тоби оташ дар чашма ҷигар ёбад

ز تاب آتش در چشمه جگر یابد

Бзргўорои миннати худоиро комрўз

بزرگوارا منت خدای را کامروز

Тўӣӣ ки гуфт турои халқ муътабар ёбад

توئی که گفت ترا خلق معتبر یابد

Сипеҳр агар чаҳ садаф пайкарасту дарёи ранг

سپهر اگر چه صدف پیکر است و دریا رنگ

Ба покии ту бета кист агар гуҳар ёбад

به پاکی تو بتا کیست اگر گهر یابد

зи хомаи ту ки наққоши чарб ангушт аст

ز خامه تو که نقاش چرب انگشت است

Нигорхонаи дили ҳолат сувар ёбад

نگارخانه دل حالت صور یابد

Ҳамаи харитаи кашони димоғро дили ман

همه خریطه کشان دماغ را دل من

Барои муждаи ин фатҳи бол ва пар ёбад

برای مژده این فتح بال و پر یابد

Умеди банда чу раҳ гум кунад зи зулмати оз

امید بنده چو ره گم کند ز ظلمت آز

зи дасти табъи ту ёди орад ар хабар ёбад

ز دست طبع تو یاد آرد ار خبر یابد

Ду чашми ман ки зи нодиднти пар об намонад

دو چشم من که ز نادیدنت پر آب نماند

зи хоки даргаи ту қӯт басар ёбад

ز خاک درگه تو قوت بصر یابد

зи дасти хотири перояи дори ман чаҳ аҷаб

ز دست خاطر پیرایه دار من چه عجب

Ки гӯши он садафи мардумӣ дрр ёбад

که گوش آن صدف مردمی درر یابد

Дилами зи пардаи арӯсӣ чу ҷон бурун оварад

دلم ز پرده عروسی چو جان برون آورد

Сазои худ на ҳамоно ки ҷилва гар ёбад

سزای خود نه همانا که جلوه گر یابد

Ҳамеша то ба табиати ҷаҳон чунон бошад

همیشه تا به طبیعت جهان چنان باشد

Ки чеҳраи самар аз турра шаҷар ёбад

که چهره ثمر از طره شجر یابد

Ба боғи малики чунон боди бахти навзодат

به باغ ملک چنان باد بخت نوزادت

Ки нўнў аз шаҷари мкрмт самар ёбад

که نونو از شجر مکرمت ثمر یابد