Чун дилам дар хизмати он сарви гулнори истад

چون دلم در خدمت آن سرو گلنار ایستد

Дида дар назораи он лаъли дарбори истад

دیده در نظاره آن لعل دربار ایستد

Гар ба наздик ман ояд фии алмисл то ҷони барад

گر به نزدیک من آید فی المثل تا جان برد

Дил кунад такбир ва ояд пеши он ёри истад

دل کند تکبیر و آید پیش آن یار ایستد

Тири кӯи хстст аз он ин ҷони саргардони ман

تیر کو خسته‌ست از آن این جان سرگردان من

Пеш ӯ бар як қадам монанди паргори истад

پیش او بر یک قدم مانند پرگار ایستد

Аз наҳифи ғамзаи бемори чашмаши рӯзу шаб

از نهیب غمزه بیمار چشمش روز و شب

Офияти сари масти хезади фитнаи ҳушёри истад

عافیت سر مست خیزد فتنه هشیار ایستد

Зори зорами кишт ва ман донам ки охири хӯни ман

زار زارم کشت و من دانم که آخر خون من

Гар нхсбди ҳам бар он ҷодӯии хунхори истад

گر نخسبد هم بر آن جادوی خونخوار ایستد

Ҷони ман бар буии роҳат дар пай ранҷяш нест

جان من بر بوی راحت در پی رنجیش نیست

Андалеб аз бутаи гул дар так хори истад

عندلیب از بوته گل در تک خار ایستد

Мардуми дида агар сад хор дорад дар сафар

مردم دیده اگر صد خار دارد در سفر

Ҳар қадами назораи он қаду рухсори истад

هر قدم نظاره آن قد و رخسار ایستد

Гули пас кори худ орстнд ва акнӯн ҳамчуи сарв

گل پس کار خود آرستند و اکنون همچو سرو

Истад дар пеши пои худ бнҳмори истад

ایستد در پیش پای خود بنهمار ایستد

Хуш ҳарифӣ мекунад то рост бинад кори ман

خوش حریفی می کند تا راست بیند کار من

Чун яке каж шуд сабк дар ҷангу пайкори истад

چون یکی کژ شد سبک در جنگ و پیکار ایستد

Рӯзи шодӣ ба нишинӣ худ кунад ҳар душманӣ

روز شادی به نشینی خود کند هر دشمنی

Дӯст он бошад ки то ҷони вақти тимори истад

دوست آن باشد که تا جان وقت تیمار ایستد

Кори мардони бобат ҳар нави арӯсӣ кӣ буд

کار مردان بابت هر نو عروسی کی بود

Ин чунин шоҳии накӯи аҳду вафодори истад

این چنین شاهی نکو عهد و وفادار ایستد

Гавҳари кони худовандии малики баҳроми шоҳ

گوهر کان خداوندی ملک بهرام شاه

Онкӣ ҳар лафзаш ба ҷой дар шҳўори истад

آنکه هر لفظش به جای در شهوار ایستد

Зери бори миннат ӯ чархи осон хам занад

زیر بار منت او چرخ آسان خم زند

Пеши боди ҳамла ӯ кӯҳи душвори истад

پیش باد حمله او کوه دشوار ایستد

Дайну давлат ҳар ду чун дар гавҳар адлаш нишаст

دین و دولت هر دو چون در گوهر عدلش نشست

Кори олами рост аз адлаш чу тайёри истад

کار عالم راست از عدلش چو طیار ایستد

Поимрди аҳл олам шуд аз он баҳри ҳама

پایمرد اهل عالم شد از آن بهر همه

Ҳам ба гуфтори Карим ва ҳам ба кирдори истад

هم به گفتار کریم و هم به کردار ایستد

Дарди поишро ки зоили боди узр инаст вбс

درد پایش را که زایل باد عذر این است وبس

Кони худованд аз барои халқ бисёр истад

کان خداوند از برای خلق بسیار ایستد

Аикаҳи ҳўӣу кори заминсозӣ туроӣ ?

ایکه حوی و کار زمین سازی ترای؟

Мунзавӣ дар Авни рояти осмони вори истад

منزوی در عون رایت آسمان وار ایستد

Дар кафати хуршед агар ҷўӣии баҳр дар аўФтд

در کفت خورشید اگر جوئی بهر در اوفتد

Бар дарат симурғ агар гўӣӣ ба минқори истад

بر درت سیمرغ اگر گوئی به منقار ایستد

Шасти мардигар гшоӣӣ бар дили сангини халқ

شست مردی گر گشائی بر دل سنگین خلق

Ҳам ба мардигар хадангат то ба сӯфори истад

هم به مردی گر خدنگت تا به سوفار ایستد

Истод аз баҳри табъами ҳоикми хуй чу шаб ?

ایستاد از بهر طبعم حایکم خوی چو شب؟

Худ буии наққош чун он тарк ? аттори истад

خود بوی نقاش چون آن ترک؟ عطار ایستد

То ба буии машку ранги гул батонро орзӯаст

تا به بوی مشک و رنگ گل بتان را آرزوست

Сояи зулфин бар хуршеди рухсори истад

سایه زلفین بر خورشید رخسار ایستد

То бар авҷи чарх чун хуршед шуд зебади аду

تا بر اوج چرخ چون خورشید شد زیبد عدو

Сояи вори овехта бар рӯй девори истад

سایه وار آویخته بر روی دیوار ایستد