Ҳам акнӯн бози наққоши табиии хома бар гирад

هم اکنون باز نقاش طبیعی خامه بر گیرد

зи нақши олами ороиши ҷаҳони зеб дигар гирад

ز نقش عالم آرایش جهان زیب دگر گیرد

Гуҳӣ бар обтар аз абри зангории зираи дузад

گهی بر آب تر از ابر زنگاری زره دوزد

Гуҳӣ аз лолаи теғи кӯҳи шингарфӣ сипар гирад

گهی از لاله تیغ کوه شنگرفی سپر گیرد

Саҳоби пари занами чашми набӣ беписар гардад

سحاب پر زنم چشم نبی بی پسر گردد

Насими субҳдами расми расӯл бепадар гирад

نسیم صبحدم رسم رسول بی پدر گیرد

Сабои наққош ва аттораст пиндорӣ ки пайваста

صبا نقاش و عطار است پنداری که پیوسته

Чу наққошӣ ба поёни баради аттории з сар гирад

چو نقاشی به پایان برد عطاری ز سر گیرد

Табиатгар дарахтонро мтро мекунад шояд

طبیعت گر درختان را مطرا میکند شاید

Ки чун гардад мтрои авди қимат бештар гирад

که چون گردد مطرا عود قیمت بیشتر گیرد

Дами боди саҳар чун миҷмари гулро барафрӯзад

دم باد سحر چون مجمر گل را برافروزد

Саросари торами бустони бухор авд баргирад

سراسر طارم بستان بخار عود برگیرد

Баранд бар гулистони абри Нитсаон об ва нандешад

براند بر گلستان ابر نیسان آب و نندیشد

Ки рухсори латифи гули худ аз бодӣ асар гирад

که رخسار لطیف گل خود از بادی اثر گیرد

Ба пеши Осиё обгун абрӣаст чун гардӣ

به پیش آسیای آبگون ابریست چون گردی

Ки дидааст Асияи ҳаргиз ки гирди баҳр ва бар гирад

که دیده است آسیا هرگز که گرد بحر و بر گیرد

Ҳам акнӯн лола чун асҳоби Каҳф аз хоб бархезад

هم اکنون لاله چون اصحاب کهف از خواب برخیزد

Чу наргис низ икчндиши савдоӣ сҳр гирад

چو نرگس نیز یکچندیش سودای سهر گیرد

Чу длшдгон кунун булбули ҳазорон роз бигушоед

چو دلشدگان کنون بلبل هزاران راز بگشاید

Чу дилдорон кунун гулбуни ҳазорон нози даргирад

چو دلداران کنون گلبن هزاران ناز درگیرد

Басои тӯтӣ ки аз байзатару тоза бурун ояд

بسا طوطی که از بیضه تر و تازه برون آید

Ҷаҳонро ҳамчуи бози чатри султони зер пар гирад

جهان را همچو باز چتر سلطان زیر پر گیرد

Худованди ҷаҳони бҳромшоаҳи он шоҳ каз ҷўдш

خداوند جهان بهرامشاه آن شاه کز جودش

Чу рӯй осмон ҳар шаби замин ҳар рӯз зар гирад

چو روی آسمان هر شب زمین هر روز زر گیرد

Макоримро чу бархезад амли ҷӯад алӣ ёбад

مکارم را چو برخیزد امل جود علی یابد

Мазолимро чу биншинад ҷаҳони адл умр гирад

مظالم را چو بنشیند جهان عدل عمر گیرد

Гараш уфтад бкштни чархро азмаши фурӯди орад

گرش افتد بکشتن چرخ را عزمش فرود آرد

Вараш бояд ба қӯти кӯҳро ҳзмш камар гирад

ورش باید به قوت کوه را حزمش کمر گیرد

Ҷигар аз об тарӣ ёбад ва ин аз ҳамаи хуштар

جگر از آب تری یابد و این از همه خوشتر

Ки теғи шаҳриёр обасту гармӣ аз ҷигар гирад

که تیغ شهریار آب است و گرمی از جگر گیرد

Ба пеши рой ӯ хуршедро бихрдгӣ бошад

به پیش رای او خورشید را بیخردگی باشد

Агар то домани маҳшари гиребон саҳар гирад

اگر تا دامن محشر گریبان سحر گیرد

Бномизди бномизди зиҳии шоҳи қазои қудрат

بنامیزد بنامیزد زهی شاه قضا قدرت

Ки теғи азми ту гавҳари зи алмос қадар гирад

که تیغ عزم تو گوهر ز الماس قدر گیرد

Ту хуршедӣу бадхоҳат дар он уқда ки солу ма

تو خورشیدی و بدخواهت در آن عقده که سال و مه

зи қурбат чун Зуҳали сӯзади зи баъдат чун қамар гирад

ز قربت چون زحل سوزد ز بعدت چون قمر گیرد

Гуҳ аз лутфати ҷаҳони малики буи гулистон ёбад

گه از لطفت جهان ملک بوی گلستان یابد

Гуҳ аз нутқати даҳони калаки таъм нешикар гирад

گه از نطقت دهان کلک طعم نیشکر گیرد

На зонҳоӣии биҳамдиллоҳ ки аз лашкари мадади ҷўӣӣ

نه زانهائی بحمدالله که از لشکر مدد جوئی

На марди он буд хуршед каз зарра ҳашар гирад

نه مرد آن بود خورشید کز ذره حشر گیرد

Макони сарсари зи шабдизи ту дар саҳн фалак созад

مکان صرصر ز شبدیز تو در صحن فلک سازد

Паноҳи оташи зи шамшери ту дар қалб ҳаҷар гирад

پناه آتش ز شمشیر تو در قلب حجر گیرد

Чу оташ мехӯрд худро ҳасуд ва дайр бурноед

چو آتش میخورد خود را حسود و دیر برناید

Ки рӯзи бахт ӯ кӯтоҳии умр шарар гирад

که روز بخت او کوتاهی عمر شرر گیرد

Худовандо замири банда чун машшотаи чобук

خداوندا ضمیر بنده چون مشاطه چابک

Арӯси мадҳи шоҳиро ҳамеи андар гуҳар гирад

عروس مدح شاهی را همی اندر گهر گیرد

Ба аз ақрон шавад банда чу шуд шоистаи хизмат

به از اقران شود بنده چو شد شایسته خدمت

Сар гӯрон хӯрд рӯбаҳ чу пои шер нар гирад

سر گوران خورد روبه چو پای شیر نر گیرد

Маҳолӣ нест ин маънӣ ки гардад лолау гавҳар

محالی نیست این معنی که گردد لاله و گوهر

Чу хоку сангро хуршед дар зилл назар гирад

چو خاک و سنگ را خورشید در ظل نظر گیرد

Ҳаме то бози заррин бар сари ин чатри пирӯза

همی تا باز زرین بر سر این چتر پیروزه

зи машриқ ҳар сипедаи дами саводи баҳр ва бар гирад

ز مشرق هر سپیده دم سواد بحر و بر گیرد

зи фари тоири маймуни зи пирӯзии чунон бодӣ

ز فر طایر میمون ز پیروزی چنان بادی

Ки бози чатри ту ҳар лаҳзаи симурғ зафар гирад

که باز چتر تو هر لحظه سیمرغ ظفر گیرد