Ин манам ёрб ки чархами сӯй ахтар ме кашад

این منم یارب که چرخم سوی اختر می کشد

Чашмаи равшани зи хок тираам бар ме кашад

چشمه روشن ز خاک تیره ام بر می کشد

Ин манам ёрб ки аз хоками сӯии боло чу об

این منم یارب که از خاکم سوی بالا چو آب

Даври ин гардандаи дулоб мудаввар ме кашад

دور این گردنده دولاب مدور می کشد

Ин манам кохтар бсди хории маро бар дар гузошт

این منم کاختر بصد خواری مرا بر در گذاشت

Бозам акнӯн бо ҳазорон ноз дар бар ме кашад

بازم اکنون با هزاران ناز در بر می کشد

Дар замин ҳар лаҳза чун қорун фурӯтар ме шудам

در زمین هر لحظه چون قارون فروتر می شدم

Чун Масеҳам ҳар дам акнӯн чарх бартар ме кашад

چون مسیحم هر دم اکنون چرخ برتر می کشد

Ин ҳумоюни ҳазрати султон ва ин чашм ман аст

این همایون حضرت سلطان و این چشم من است

Кони мубораки хокро чун тўтё дар ме кашад

کان مبارک خاک را چون توتیا در می کشد

Ёрбам тавфиқи хизмати даҳ ки бахтами бандаи вор

یاربم توفیق خدمت ده که بختم بنده وار

Сӯии султони салотини шоҳ санҷар ме кашад

سوی سلطان سلاطین شاه سنجر می کشد

Онкӣ аз табъаш ба миннати баҳри моя май барад

آنکه از طبعش به منت بحر مایه می برد

Вонкаҳ аз ҷўдш ба домани абр гавҳар ме кашад

وانکه از جودش به دامن ابر گوهر می کشد

Теғи рой ӯ сипар аз меҳр анвар ме кунад

تیغ رای او سپر از مهر انور می کند

Тири азм ӯ камон дар чарх ахзар ме кашад

تیر عزم او کمان در چرخ اخضر می کشد

Аз худовандии қадам бар ҳафт гардун май наад

از خداوندی قدم بر هفت گردون می نهد

Вази ҷавонмардии қалам бар ҳафт кишвар ме кашад

وز جوانمردی قلم بر هفت کشور می کشد

Бонги кӯсаши ҳалқаи андари гӯш нусрат ме кунад

بانگ کوسش حلقه اندر گوش نصرت می کند

Гирди хайлаши серумаи андари чашм ахтар ме кашад

گرد خیلش سرمه اندر چشم اختر می کشد

Дар тоҷашро фалак дар ақди анҷум май наад

در تاجش را فلک در عقد انجم می نهد

Бози чатрашро малик дар зер шҳпр ме кашад

باز چترش را ملک در زیر شهپر می کشد

Рӯз чун хуршеду зарраи шаб чу моҳу ахтарон

روز چون خورشید و ذره شب چو ماه و اختران

намеравад дар малик ва беандоза лашкар ме кашад

می رود در ملک و بی اندازه لشکر می کشد

Хӯрд бар тахти сулаймони оби ҳайвони ҳамчуи Хизр

خورد بر تخت سلیمان آب حیوان همچو خضر

Чист матлӯбаш ки лашкар чун Сикандар ме кашад

چیست مطلوبش که لشکر چون سکندر می کشد

эй ки мавкиби ҳимматат бар чархи аъзам май барад

ای که موکب همتت بر چرخ اعظم می برد

Вай ки домани толеъат бар саъд Акбар ме кашад

وی که دامن طالعت بر سعد اکبر می کشد

Хони туркистон з хон ту захира май наад

خان ترکستان ز خوان تو ذخیره می نهد

Рои Ҳиндӯстон барои ту нафас бар ме кашад

رای هندوستان برای تو نفس بر می کشد

Дўсткомӣ ёфт аз ту Зуҳраи барбати навоз

دوستکامی یافت از تو زهره بربط نواز

Лоҷарами оби ҳаёт инак ба соғар ме кашад

لاجرم آب حیات اینک به ساغر می کشد

Хидматӣ то сӯии дарбори ту хоқон май барад

خدمتی تا سوی دربار تو خاقان می برد

Ғошияи пеши сари асби ту қайсар ме кашад

غاشیه پیش سر اسب تو قیصر می کشد

Моҳи Мӯсо даст шуд ҳорӯни лашкарҳои ту

ماه موسی دست شد هارون لشکرهای تو

Зон ҷлоҷлҳои гардон мунаввар ме кашад

زان جلاجلهای گردان منور می کشد

Рости пиндории Уториди нома фатҳат навишт

راست پنداری عطارد نامه فتحت نوشت

Зон камари шамшери зарринаши ду пайкар ме кашад

زان کمر شمشیر زرینش دو پیکر می کشد

Ҳукму фатвои саодатро қалам дар дасти тест

حکم و فتوی سعادت را قلم در دست تست

Муштарӣ зон тилсон аз шарм дар сар ме кашад

مشتری زان طیلسان از شرم در سر می کشد

Венаи аҷоибтар ки то хутба ба науммат башнавад

وین عجایب تر که تا خطبه به نامت بشنود

Осмони ин ҳафт пояи пеш минбар ме кашад

آسمان این هفت پایه پیش منبر می کشد

Офтоби кӣмёгар то бубахшӣ кӯҳи кӯҳ

آفتاب کیمیاگر تا ببخشی کوه کوه

Зарраи зарраи сӯии конҳо аз адам зар ме кашад

ذره ذره سوی کانها از عدم زر می کشد

То магари миррӣхи хӯниро слҳи дории диҳӣ

تا مگر مریخ خونی را سلح داری دهی

Гарчи гўӣӣ ё на бар хсмонт ханҷар ме кашад

گرچه گوئی یا نه بر خصمانت خنجر می کشد

Хирқаи пӯшидаи кайвони баси кабӯд ва ҳар замон

خرقه پوشیده کیوان بس کبود و هر زمان

Рӯй зарди ҳосидатро нил дигар ме кашад

روی زرد حاسدت را نیل دیگر می کشد

Сидқи бўбкрит бар адл умр дорад ҳаме

صدق بوبکریت بر عدل عمر دارد همی

Шарми Усмоняти сӯии илм ҳайдар ме кашад

شرم عثمانیت سوی علم حیدر می کشد

Хсрўои бандаи ҳасанро давлати ҷовиди ту

خسروا بنده حسن را دولت جاوید تو

Сӯии даргоҳи ту шоҳи банда парвар ме кашад

سوی درگاه تو شاه بنده پرور می کشد

Булбул фазласт лек аз баҳри доғи бандагӣат

بلبل فضل است لیک از بهر داغ بندگیت

Ҳар замонии дили сӯии тавқ кабӯтар ме кашад

هر زمانی دل سوی طوق کبوتر می کشد

Баҳри ту конӣ агар чаҳ нест хотир ме кунад

بهر تو کانی اگر چه نیست خاطر می کند

Пеши ту ҷонӣ агар чаҳ нест дар хур ме кашад

پیش تو جانی اگر چه نیست در خور می کشد

Дар санои ширини забон ва дар дуои равшан дил аст

در ثنا شیرین زبان و در دعا روشن دل است

Ҳам бад-ӣни ҷурмаши фалак дар об ва озар ме кашад

هم بدین جرمش فلک در آب و آذر می کشد

Гар забонаши шукру дил шамъ шуд ӯ ҳам кашад

گر زبانش شکر و دل شمع شد او هم کشد

Он ъно каз обу озари шамъ ва шукр ме кашад

آن عنا کز آب و آذر شمع و شکر می کشد

То фалак ҳар шаби намояди ҳуққаи ойӣнаи гаван

تا فلک هر شب نماید حقه آیینه گون

Ва андари он ҳуққаи ҳазорон зар ва зевар ме кашад

و اندر آن حقه هزاران زر و زیور می کشد

Зевари тоҷу сариру ҳиялати чатри ту бод

زیور تاج و سریر و حیلت چتر تو باد

Ҳар гуҳари кини ҳуққаи ойӣна пайкар ме кашад

هر گهر کین حقه آیینه پیکر می کشد

Гар ҷаҳон аз адли шоҳ осӯда шуд бас давр нест

گر جهان از عدل شاه آسوده شد بس دور نیست

Ҳар ки дардӣ мекашад аз баҳр дармон ме кашад

هر که دردی می کشد از بهر درمان می کشد

Ҳар ки ҷон дорад бирав шаҳро ҳуқуқ неъмат аст

هر که جان دارد برو شه را حقوق نعمت است

Куфр бошад ҳар ки бар ҳақи хат нисён ме кашад

کفر باشد هر که بر حق خط نسیان می کشد

Чархи товони дор буд аз ҷаврҳои мо мзӣ

چرخ تاوان دار بود از جور های ما مضی

Алҳақ андари аҳди шаҳи инсоф товон ме кашад

الحق اندر عهد شه انصاف تاوان می کشد