Вақт онаст ки мисатони тараб аз сар гиранд
وقت آن است که مستان طرب از سر گیرند
Турраи шаби зи рухи рӯз ҳаме баргиранд
طره شب ز رخ روز همی برگیرند
Мутрибонроу надимонро овоз диҳед
مطربان را و ندیمان را آواز دهید
То самоъии хушу айшӣ ба наво дар гиранд
تا سماعی خوش و عیشی به نوا در گیرند
Ровӣон ҳар нафасии таҳниятӣ нав хонанд
راویان هر نفسی تهنیتی نو خوانند
Мутрибон ҳар Кретии парда дигар гиранд
مطربان هر کرتی پرده دیگر گیرند
Сар фарёд надорем пагоҳаст ҳануз
سر فریاد نداریم پگاه است هنوز
Як ду абрешим шояд ки фаротар гиранд
یک دو ابریشم شاید که فراتر گیرند
Соқёни гарми дрорнди шароби гулгун
ساقیان گرم درآرند شراب گلگون
Ки насимаши зи дами хуррам миҷмар гиранд
که نسیمش ز دم خرم مجمر گیرند
Базмро тозатар аз равза ризвон доранд
بزم را تازه تر از روضه رضوان دارند
Бодаро чошнӣ аз чашма кавсар гиранд
باده را چاشنی از چشمه کوثر گیرند
Соқёнӣу чгўӣӣ ва чигуна ёрб
ساقیانی و چگوئی و چگونه یارب
Ки май гулгун аз ҷом мънбр гиранд
که می گلگون از جام معنبر گیرند
Шоҳидоне ки бидон маънӣ агарашон ёбанд
شاهدانی که بدان معنی اگرشان یابند
Зоҳидии ҳам ба табаррук ба бар андар гиранд
زاهدان هم به تبرک به بر اندر گیرند
Қатраи хӯн буд аз ханҷари эшон миррӣх
قطره خون بود از خنجر ایشان مریخ
Рӯзи нусрат чу ба кафи қабза ханҷар гиранд
روز نصرت چو به کف قبضه خنجر گیرند
Зуҳра дар соғарашон рақс кунад ҳамчуи ҳубоб
زهره در ساغرشان رقص کند همچو حباب
Гоҳи ъушрат чу ба кафи гӯша соғар гиранд
گاه عشرت چو به کف گوشه ساغر گیرند
Бӯсае аз лабашонгар ба мисли нақл кунӣ
بوسه ای از لبشان گر به مثل نقل کنی
Бӯсаро дар намаку писта ва шукр гиранд
بوسه را در نمک و پسته و شکر گیرند
Дӯстон низ ҳарифона дар оянд ба кор
دوستان نیز حریفانه در آیند به کار
Вақтро як дам бемашғала дар бар гиранд
وقت را یک دم بی مشغله در بر گیرند
Ранг дар соғари ин бода аҳмар доранд
رنگ در ساغر این باده احمر دارند
Санг дар шишаи ин қубба ахзар гиранд
سنگ در شیشه این قبه اخضر گیرند
Тарки ин гунбад на пӯшиш гардон гӯйанд
ترک این گنبد نه پوشش گردان گویند
Кам ин хона беравзан бе дар гиранд
کم این خانه بی روزن بی در گیرند
Гӯии умеди зи чавгони фалаки брбоинд
گوی امید ز چوگان فلک بربایند
Тӯшаи умри зи даврони ҷаҳон бар гиранд
توشه عمر ز دوران جهان بر گیرند
Хуш ва хуррам биншинанд чу хоқони Маҳмӯд
خوش و خرم بنشینند چو خاقان محمود
Ёди иқболи шаҳи олам санҷар гиранд
یاد اقبال شه عالم سنجر گیرند
Ду фалаки тахт ки шан дар адади тоҷўрон
دو فلک تخت که شان در عدد تاجوران
Аввал аз хусраву сонии з Сикандар гиранд
اول از خسرو و ثانی ز سکندر گیرند
Ки гумони барад ки перӣу ҷавонии шабу рӯз
که گمان برد که پیری و جوانی شب و روز
Рояти раъии мубораки зама ва хур гиранд
رایت رأی مبارک زمه و خور گیرند
ё ки донист ки ҳаргизи падарӣу писарӣ
یا که دانست که هرگز پدری و پسری
Фари Довӯду сулаймон паямбар гиранд
فر داود و سلیمان پیمبر گیرند
Ҳама безоранд аз дайни қаландари ҳошо
همه بیزارند از دین قلندر حاشا
Ки на осони ҷаҳони ҳамчу қаландар гиранд
که نه آسان جهان همچو قلندر گیرند
Гар падари баҳр муҳӣтаст писар анбар ӯст
گر پدر بحر محیط است پسر عنبر اوست
Соҳили баҳр ба буии дам анбар гиранд
ساحل بحر به بوی دم عنبر گیرند
Вари падари кӯҳ азимаст писар гавҳар ӯст
ور پدر کوه عظیم است پسر گوهر اوست
Хотам аз кӯҳ нагиранд з гавҳар гиранд
خاتم از کوه نگیرند ز گوهر گیرند
Вари падари чарх рафеъаст писар ахтар ӯст
ور پدر چرخ رفیع است پسر اختر اوست
Тобиш аз чарх нагиранд з ахтар гиранд
تابش از چرخ نگیرند ز اختر گیرند
Хаи хае шоҳи замона ки ҳазорат шимуранд
خه خه ای شاه زمانه که هزارت شمرند
Ҳам ба амри ту чу андоза лашкар гиранд
هم به امر تو چو اندازه لشکر گیرند
Зар задан ҳаст ҳамаи тоҷўронро лекин
زر زدن هست همه تاجوران را لیکن
Номи Маҳмӯди Муҳамади ҳама дар зар гиранд
نام محمود محمد همه در زر گیرند
Субҳу шом ар чаҳ шавад равшану торик аз он
صبح و شام ار چه شود روشن و تاریک از آن
Тоҷу чатратро дар дида ва дар сар гиранд
تاج و چترت را در دیده و در سر گیرند
Млоءи аъло чун хутба баномат шунаванд
ملاء اعلی چون خطبه بنامت شنوند
Ҳафт гардунро ду поя минбар гиранд
هفت گردون را دو پایه منبر گیرند
Миннатат гоҳе дар змти хоқони бенанд
منتت گاهی در ذمت خاقان بینند
Хлътти рӯзӣ бар қомат қайсар гиранд
خلعتت روزی بر قامت قیصر گیرند
Ҳосидони ту ки шани умр каму ҳасрат беш
حاسدان تو که شان عمر کم و حسرت بیش
Гарчи нҳмори ҷаҳони дида ва кишвар гиранд
گرچه نهمار جهان دیده و کشور گیرند
Бандагонатро аз куштани эшон чаҳ шараф
بندگانت را از کشتن ایشان چه شرف
Нанг бар бозони рӯзӣ ки кабӯтар гиранд
ننگ بر بازان روزی که کبوتر گیرند
Андари он разм ки гардони дил рустам ёбанд
اندر آن رزم که گردان دل رستم یابند
Андари он ҳол ки мардони пай ҳайдар гиранд
اندر آن حال که مردان پی حیدر گیرند
Осмони оташ бекор битобад чу танур
آسمان آتش بیکار بتابد چو تنور
Ахтарон аз туфи хӯни лаълӣ ахкр гиранд
اختران از تف خون لعلی اخکر گیرند
Боди тозиро бар арса хокӣ ронанд
باد تازی را بر عرصه خاکی رانند
Оби ҳиндиро дар шуъла озар гиранд
آب هندی را در شعله آذر گیرند
Теғҳо сайқали хуршед спркш гирданд
تیغ ها صیقل خورشید سپرکش گردند
Найзаҳо домани гардуни зира вар гиранд
نیزه ها دامن گردون زره ور گیرند
Гули рухҳоро аз гулбун қомат чинанд
گل رخها را از گلبن قامت چینند
Машки ҷонҳоро аз нофа пайкар гиранд
مشک جان ها را از نافه پیکر گیرند
Шахсҳо сӯии сари қорун ҳамраҳ талабанд
شخص ها سوی سر قارون همره طلبند
Рӯҳҳо бар қадами исо раҳбар гиранд
روح ها بر قدم عیسی رهبر گیرند
Ноӣ рўӣини сабку кӯси мисин барсарашон
نای روئین سبک و کوس مسین برسرشان
Навҳау нола чу мотам задагон дар гиранд
نوحه و ناله چو ماتم زدگان در گیرند
Он замони фатҳу зафар пеш дуанд аз чапу рост
آن زمان فتح و ظفر پیش دوند از چپ و راست
Пас ду фитроки ту Мансур ва Музаффар гиранд
پس دو فتراک تو منصور و مظفر گیرند
Чун ба лашкарнигарӣ мавкиб анҷум ронанд
چون به لشکر نگری موکب انجم رانند
Чун ҷнибти талабии мқўд сарсар гиранд
چون جنیبت طلبی مقود صرصر گیرند
Гуҳи зи ҳиндяти амӯди фалақ субҳ кунанд
گه ز هندیت عمود فلق صبح کنند
Гуҳи зи хатяти қиёси хат меҳвар гиранд
گه ز خطیت قیاس خط محور گیرند
Қудсёни бонг бар оранд ба такбири сабк
قدسیان بانگ بر آرند به تکبیر سبک
Фтҳномт чу кабӯтари ҳама дар пар гиранд
فتحنامت چو کبوتر همه در پر گیرند
Шаҳрёрои манам он баҳр ки табъу қаламам
شهریارا منم آن بحر که طبع و قلمم
Офаринишро дар гавҳар ва дар зар гиранд
آفرینش را در گوهر و در زر گیرند
Мадҳи масъӯд ва ғазалҳои мъзиро халқ
مدح مسعود و غزلهای معزی را خلق
Гарчи бо оташ ва бо об баробар гиранд
گرچه با آتش و با آب برابر گیرند
Тозӣу порсии мӯъҷизам аз боғи улӯм
تازی و پارسی معجزم از باغ علوم
Хшг хорӣаст ки дар шохи гул тар гиранд
خشگ خاری است که در شاخ گل تر گیرند
Рӯй дар дузданд аз шармгар ин оина ро
روی در دزدند از شرم گر این آینه را
Пеши он ду санами шоҳид дилбар гиранд
پیش آن دو صنم شاهد دلبر گیرند
Гарчи хирадами маликои номи бузург аз ман хоҳ
گرچه خردم ملکا نام بزرگ از من خواه
Ки бти фарбеҳ аз ҷира лоғар гиранд
که بط فربه از جره لاغر گیرند
Гарчи дарвеш буд бози валикини шоҳон
گرچه درویش بود باز ولیکن شاهان
Хуштарин вақташ дар даст тавонгар гиранд
خوشترین وقتش در دست توانگر گیرند
То ҷҳондорони хоссаи зи паии ҷондорӣ
تا جهانداران خاصه ز پی جانداری
Бандау чокари шоиста ва дар хур гиранд
بنده و چاکر شایسته و در خور گیرند
Ту чунон бодӣ эй шоҳ ки ҷондоронт
تو چنان بادی ای شاه که جاندارانت
Аз ҷҳондорони сад банда ва чокар гиранд
از جهانداران صد بنده و چاکر گیرند