Чашмам чу бар сари гул ва гулзор ме равад

چشمم چو بر سر گل و گلزار می‌رود

Андеша дар паии дил ва дилдор ме равад

اندیشه در پی دل و دلدار می‌رود

Дар вақти навбаҳори сӯии ҷилваи гоҳи гул

در وقت نوبهار سوی جلوه‌گاه گل

Аз хор камтараст ки беёр ме равад

از خار کمتر است که بی‌یار می‌رود

Дар гулистон ҳар онкӣ равад бе ҷамоли дӯст

در گلستان هر آنکه رود بی‌جمال دوست

Биллоҳ ки баҳри сарзаниш хор ме равад

بالله که بهر سرزنش خار می‌رود

Ҷоно биор бода ки мурғони боғ ро

جانا بیار باده که مرغان باغ را

Беҷом бар самоъи тиҳӣ бор ме равад

بی‌جام بر سماع تهی بار می‌رود

Ҳар рӯзи лашкари гули раъно ҳаме расад

هر روز لشکر گل رعنا همی‌رسد

Ҳар шаби сипоҳи наргис айёр ме равад

هر شب سپاه نرگس عیّار می‌رود

Бо ҷомаи даридаи пари хӯни гул аз дарахт

با جامه دریده پر خون گل از درخت

Наздики халқи шоҳ ба зинҳор ме равад

نزدیک خلق شاه به زنهار می‌رود

Рухсори гул ба ранги ҳикоят ҳаме кунад

رخسار گل به رنگ حکایت همی‌کند

Он зулмҳо каз он гул рухсор ме равад

آن ظلم‌ها کز آن گل‌رخسار می‌رود

Буии гулу шукуфаи нигари ҳамчуи халқи шоҳ

بوی گل و شکوفه نگر همچو خلق شاه

То гулшани шукуфта даввор ме равад

تا گلشن شکفته دَوّار می‌رود

Дорад қабоу чори парии ёсумани магар

دارد قبا و چار پری یاسمن مگر

Чун бандагони хусрав дайндор ме равад

چون بندگان خسرو دیندار می‌رود

Олӣ эй ҳиммат ӯ байн ки бе ҳиҷоб

عالی همای همت او بین که بی‌حجاب

То осмон ба ҷаъфар тайёр ме равад

تا آسمان به جعفر طَیّار می‌رود

Баҳроми шоҳ ки ҳаст ӯ малик валек

بهرام شاه که هست او ملک ولیک

Бар бандагони хеши малик вор ме равад

بر بندگان خویش ملک‌وار می‌رود

Аз лашкараши ғубор ба афлок ме расад

از لشکرش غبار به افلاک می‌رسد

Вази мавкибаши хурӯш ба кҳсор ме равад

وز موکبش خروش به کهسار می‌رود

Аз фахр мадҳ ӯст ки ашъор май пурд

از فخر مدح اوست که اشعار می‌پرد

Вази Яман ном ӯст ки динор ме равад

وز یمن نام اوست که دینار می‌رود

Сими шукуфау зари гул гарчи нақд шуд

سیم شکوفه و زر گل گرچه نقد شد

Бе артсоми номаш душвор ме равад

بی‌ارتسام نامش دشوار می‌رود

Ҳзми талиъаи дораши гирди замин чу чарх

حَزم طلیعه‌دارش گرد زمین چو چرخ

Бо садҳазори дида ҳушдор ме равад

با صدهزار دیدهٔ هشدار می‌رود

Ҷӯади газофи кораши пеши амл чу бахт

جود گزاف کارش پیش امل چو بخت

Бо садҳазори даст гуҳарбор ме равад

با صدهزار دست گهربار می‌رود

Пеши мзои рой ва улувва маҳал ӯ

پیش مضای رای و علو محل او

Маи божгўнаҳ , чарх нигунсор ме равад

مه باژگونه، چرخ نگونسار می‌رود

Олам чу зон ӯ шуд давлат чаҳ гуфт ? гуфт :

عالم چو زان او شد دولت چه گفت؟ گفت:

Ёрб чаҳ хуши сазо ба сазовор ме равад

یارب چه خوش سزا به سزاوار می‌رود

эй хусравӣ ки абри зи ҷавдати арӯси вор

ای خسروی که ابر ز جودت عروس‌وار

Бо ақдҳои лؤлؤ шҳўор ме равад

با عقدهای لؤلؤ شهوار می‌رود

Аз кӯшиши ту фитнаи сбкбор май ҷаҳд

از کوشش تو فتنه سبکبار می‌جهد

Вази бахшиши ту оз гронбор ме равад

وز بخشش تو آز گرانبار می‌رود

Чархи ҳрўн агар чаҳ Аннани халқро надод

چرخ حرون اگر چه عنان خلق را نداد

Зери рикоби амри ту раҳвор ме равад

زیر رکاب امر تو رهوار می‌رود

Аз умри ҳосидони ту мондааст андакӣ

از عمر حاسدان تو مانده است اندکی

Венаи фол бар забонҳо бисёр ме равад

وین فال بر زبان‌ها بسیار می‌رود

Хуршед аҷабашон накушояд ниқоб аз он

خورشید عجبشان نگشاید نقاب از آن

Чун соя рӯй баста ба девор ме равад

چون سایه روی بسته به دیوار می‌رود

Шоҳои санои ту чу бурун ояд аз лабам

شاها ثنای تو چو برون آید از لبم

Гӯйии сабои зи табла аттор ме равад

گویی صبا ز طبله عطار می‌رود

Бушковати ҷонам аз туу ҳрдми насими он

بشکفت جانم از تو و هردم نسیم آن

То равзаи Муҳамад мухтор ме равад

تا روضهٔ محمد مختار می‌رود

Дар пеши назм банда бисанҷад аз онкӣ ҳаст

در پیش نظم بنده بسنجد از آنکه هست

Санҷидаи гавҳарӣ ки чу тайёр ме равад

سنجیده گوهری که چو طیّار می‌رود

Кории сети баси бузурги санои ту ва нарафт

کاری‌ست بس بزرگ ثنای تو و نرفت

Ҳаргизи чунонкии пеши ман ин кор ме равад

هرگز چنانکه پیش من این کار می‌رود

Саҳласт агар наёфт ҳасудии сазои хеш

سهل است اگر نیافت حسودی سزای خویش

Кӯи ҳам ба бахти хеш ба бозор ме равад

کو هم به بخت خویش به بازار می‌رود

Кори сипеҳри доираи кирдори ҳамчу ӯ

کار سپهر دایره کردار همچو او

Печида май намояд ва ҳамвор ме равад

پیچیده می‌نماید و هموار می‌رود

То теғи офтоб чу равшангарии муқӣм

تا تیغ آفتاب چو روشنگری مقیم

Бар рӯй чархи оина кирдор ме равад

بر روی چرخ آینه‌کردار می‌رود

Ҷӯади ту боди сайқали оинаи умед

جود تو باد صیقل آینه امید

То ҳар замони зи рӯйиш зангор ме равад

تا هر زمان ز رویش زنگار می‌رود