Ҷаҳонро шоҳи фаррухи паии чунин бояд чунин бояд

جهان را شاه فرخ پی چنین باید چنین باید

Ки халқи олами андари соя адлаш биёсоед

که خلق عالم اندر سایه عدلش بیاساید

Хуҷастаи рой ӯ дар малики роҳи фитна бар бандад

خجسته رای او در ملک راه فتنه بر بندد

Муборак рӯй ӯ аз халқи кор баста бигушоед

مبارک روی او از خلق کار بسته بگشاید

Чу дарёи табъ ӯ родӣ кунад доим ғанӣ монад

چو دریا طبع او رادی کند دایم غنی ماند

Чу гардуни кор ӯ гардон буд лекин нафарсоед

چو گردون کار او گردان بود لیکن نفرساید

Гуҳӣ бар сафҳаи афлоки нақш ҷӯад бинагорад

گهی بر صفحه افلاک نقش جود بنگارد

Гуҳии зи ойӣнаи инсофи ранг бухл бизадойад

گهی ز آیینه انصاف رنگ بخل بزداید

Валерогар ато бояд адурогар хато уфтад

ولی را گر عطا باید عدو را گر خطا افتد

Худо ва халқ донад кон бубахшад вена бибахшоед

خدا و خلق داند کان ببخشد وین ببخشاید

Чунон аз золимони брбўди босши дил ки дар олам

چنان از ظالمان بربود باسش دل که در عالم

Надорад каҳрабои Зуҳра ки пуркоҳ бирабоед

ندارد کهربا زهره که پرکاه برباید

Хае бурнои ҷавони бахтӣ ки дар сад қарн то зини пас

خه ای برنا جوان بختی که در صد قرن تا زین پس

Назират дар ҷаҳони кҳли чарх пер нанамояд

نظیرت در جهان کهل چرخ پیر ننماید

Саодати чашми бигушода ки то рӯят куҷо бинад

سعادت چشم بگشاده که تا رویت کجا بیند

Замона гӯш биниҳода ки то роят чаҳ фармоед

زمانه گوش بنهاده که تا رایت چه فرماید

Шабу рӯз баҳор омад бидонадяшу накӯи хоҳат

شب و روز بهار آمد بداندیش و نکو خواهت

Ки ӯ май коҳад ва аз коҳиш ӯ ин биафзояд

که او می کاهد و از کاهش او این بیفزاید

Сано гуяд боўози баландати абр аз он чун ман

ثنا گوید بآواز بلندت ابر از آن چون من

зи Ямани мадҳи ту паҳлуи ҳаме бар осмон сояд

ز یمن مدح تو پهلو همی بر آسمان ساید

Шҳншоҳои ту кӯҳи ҳлмӣ ва чун гӯямат мадҳӣ

شهنشاها تو کوه حلمی و چون گویمت مدحی

Чу кӯҳӣ дар садои гўӣии зи ман бе ман сухан зояд

چو کوهی در صدا گوئی ز من بی من سخن زاید

Яке он орзӯ дорам кисанҷӣ модҳонт ро

یکی آن آرزو دارم که سنجی مادحانت را

Ки тохўди мари туро чун ман ки бошад онкӣ бастоед

که تاخود مر ترا چون من که باشد آنکه بستاید

зи мадҳати табъи ман Алҳамдулиллоҳ сФўтӣ дорад

ز مدحت طبع من الحمدالله صفوتی دارد

Мабод онрўзи кӯи ромдҳт ҳар каси бёлоид

مباد آنروز کو رامدحت هر کس بیالاید

Бигӯям чист эй шоҳи ҷаҳони ман бандаро бар худ

بگویم چیست ای شاه جهان من بنده را بر خود

Ду шакли афтода ҳар соъати биксўи табъи бгроид

دو شکل افتاده هر ساعت بیکسو طبع بگراید

Чу аз ҷӯади ту андешам хирад гуяд шудӣ қорун

چو از جود تو اندیشم خرد گوید شدی قارون

Чу аз ҳоли худ андешам амл гуяд ки бибояд

چو از حال خود اندیشم امل گوید که بباید

Ҳазорон каси зи анъомат бар осуд ва мураффаҳ шуд

هزاران کس ز انعامت بر آسود و مرفه شد

Марои шойистагӣ бешаст агар манеҳам шавам шояд

مرا شایستگی بیش است اگر منهم شوم شاید

Чу ту андари ҳамаи олам куҷо ояд падед эй шаҳ

چو تو اندر همه عالم کجا آید پدید ای شه

Агар баси бандаи мухлиси зи анъомат падед ояд

اگر بس بنده مخلص ز انعامت پدید آید

Бизӣ дар зилли сарсабзӣу малики орои чандоне

بزی در ظل سرسبزی و ملک آرای چندانی

Ки теғи офтоб аз нури гетиро бпироид

که تیغ آفتاب از نور گیتی را بپیراید