Кории бгзоФ май гузорам

کاری بگزاف می گذارم

Умрӣ ба умед ме сипорам

عمری به امید می سپارم

Неи Зуҳраи онкии дил ба ҷӯям

نی زهره آنکه دل به جویم

Неи тоқати онкии дам бар орм

نی طاقت آنکه دم بر آرم

Андеша ба сӯхти ақлу рӯҳам

اندیشه به سوخت عقل و روحم

Ва умеди бабради рӯзгорам

و امید ببرد روزگارم

Ёрӣ на ки икрҳм ба пурсад

یاری نه که یکرهم به پرسد

То бар чаҳ умед ва дар чаҳ корам

تا بر چه امید و در چه کارم

Бади аҳдами хондаи волҳқ

بد عهدم خوانده والحق

Гар бе ту зем ҳазор боРом

گر بی تو زیم هزار بارم

эй нури ду дидаи бим он аст

ای نور دو دیده بیم آن است

Кини нури ду дидаи ҳам ба боРом

کین نور دو دیده هم به بارم

Тарсони тарсони зи обу оташ

ترسان ترسان ز آب و آتش

Бар рӯйу рахти назари гуморам

بر روی و رخت نظر گمارم

Ранҷӣ ки ҳамеи кашам чаҳ гӯям

رنجی که همی کشم چه گویم

Донам ки надории устуворам

دانم که نداری استوارم

То машки ту Нақшбанд гул шуд

تا مشک تو نقشبند گل شد

Ҳеҷ аз ду ҷаҳон хабар надорам

هیچ از دو جهان خبر ندارم

Бо онкӣ лабат накард мастам

با آنکه لبت نکرد مستم

Дардо ки гулати ниҳоди хорам

دردا که گلت نهاد خارم

эй шоҳи манам ки аз азизӣ

ای شاه منم که از عزیزی

Пурвирди ғами ту дар канорам

پرورد غم تو در کنارم

Гуфтам ки наме намоядати ҳеҷ

گفتم که نمی نمایدت هیچ

Май даҳ ки ҳануз ҳӯшёрам

می ده که هنوز هوشیارم

Он ба ки чу чошнӣ пазирам

آن به که چو چاشنی پذیرم

Бар дорам кому сар ба хорам

بر دارم کام و سر به خارم

Каз ранҷ ту нест ҳеҷ роҳат

کز رنج تو نیست هیچ راحت

Ҷуз бар дар хоси шаҳриёрам

جز بر در خاص شهریارم

Соҳиби ҳасани онкии шоҳи давлат

صاحب حسن آنکه شاه دولت

Ҷуз бар дар ӯ надоди боРом

جز بر در او نداد بارم

Зебад агар аз забони ҳолат

زیبد اگر از زبان حالت

Гуяд ки ҷаҳони ифтихорам

گوید که جهان افتخارم

Зари пош чу шох дар хазонам

زر پاش چو شاخ در خزانم

Дар бор чу абр дар баҳорам

در بار چو ابر در بهارم

Он садри манам ки аз азизӣ

آن صدر منم که از عزیزی

Пурвирди иқбол дар канорам

پرورد اقبال در کنارم

Шукри эзадро ки мамлакат ро

شکر ایزد را که مملکت را

Ман аз ду вазири ёдгорам

من از دو وزیر یادگارم

Бар душману дӯст ҳар чаҳ кардам

بر دشمن و دوست هر چه کردم

Подоши дҳоди кирдигорам

پاداش دهاد کردگارم

Гуфта қаламаш ки ме намонад

گفته قلمش که می نماند

Аз шодии даст ӯ қарорам

از شادی دست او قرارم

Раққоси бисоти симгунам

رقاص بساط سیمگونم

Ғаввоси баҳори мшксорм

غواص بحار مشکسارم

Ҳастам ду забон ва бар ҳақам зонк

هستم دو زبان و بر حقم زانک

Бо душмани хеши дрҳсорм

با دشمن خویش درحصارم

Чун доӣраҳи сипеҳри саркаш

چون دائره سپهر سرکش

Србри хати амр хоҷа дорам

سربر خط امر خواجه دارم

Ангушти нуҳуми дуруст бар ҳарф

انگشت نهم درست بر حرف

То мунтахабаст дастёрам

تا منتخب است دستیارم

эй онкии зи ҷӯад ту бияфканад

ای آنکه ز جود تو بیفکند

Бади мастии оз дар хуморам

بد مستی آز در خمارم

Аз Авни сахоат бар муродам

از عون سخات بر مرادم

Ва зи ҷӯади яминат бо ясорам

و ز جود یمینت با یسارم

Гаштааст ба давлати ту ҳосил

گشته است به دولت تو حاصل

Онҳо ки набӯд дар шуморам

آنها که نبود در شمارم

Гар аз ту надонам аз ки донам

گر از تو ندانم از که دانم

Вар аз ту надорам аз ки дорам

ور از تو ندارم از که دارم

Ҳар мкрмтӣ ки мегузорӣ

هر مکرمتی که میگذاری

Шукрӣ ба сазои ҳамеи гузорам

شکری به سزا همی گزارم

Ҳар қатра ки бахшеми садафи вор

هر قطره که بخشیم صدف وار

Дарии бтў боз ме сипорам

دری بتو باز می سپارم

Бушковати ҳамаи ҷаҳони зи фазлам

بشکفت همه جهان ز فضلم

Нашукуфта яке гул аз ҳазорам

نشکفته یکی گل از هزارم

Зинҳор ба ҳақ мъўнтм кун

زنهار به حق معونتم کن

Каз ҳақ бар ту бзинҳорм

کز حق بر تو بزینهارم

Аз хоки танам чу гул пиёда аст

از خاک تنم چو گل پیاده است

Бар бод чу буии гули саворам

بر باد چو بوی گل سوارم

Ин зар ки манам ки хост донист

این زر که منم که خواست دانست

Ҷузи санги виқори пари айёрам

جز سنگ وقار پر عیارم

эй бе намакони шӯри чашмон

ای بی نمکان شور چشمان

Гуфтамӣ ки кӣм ҳаме наёрам

گفتمی که کیم همی نیارم

Халъати додеми пор алҳақ

خلعت دادیم پار الحق

Имсол дар орзӯии порам

امسال در آرزوی پارم

То боз чу боғи хуши бихандам

تا باز چو باغ خوش بخندم

То боз чу абр дар баборам

تا باز چو ابر در ببارم