Донад ҷаҳон ки қурраи айни паямбарам

داند جهان که قره عین پیمبرم

Шоистаи миваи дили Заҳроу ҳайдарам

شایسته میوه دل زهرا و حیدرم

Дарё чу абри бор дигар об шуд зи шарм

دریا چو ابر بار دگر آب شد ز شرم

Чун гашти равшанаш ки чаҳ покизаи гавҳарам

چون گشت روشنش که چه پاکیزه گوهرم

Дарии пар аз аҷоиб дарё шавад ба ҳукм

دری پر از عجایب دریا شود به حکم

Ҳар қатрае ки дар садафи дили бпрўрм

هر قطره‌ای که در صدف دل بپرورم

Табъам чу оташтар ва ҳар дами халили вор

طبعم چو آتش تر و هر دم خلیل وار

Хушбӯи гулӣ дигар дамад аз оташи терм

خوشبو گلی دگر دمد از آتش ترم

Раведи наботи нешикар аз ҷӯйбори гӯш

روید نبات نیشکر از جویبار گوش

Чун ноижаҳи кушоди забони шукри гарм

چون نایژه گشاد زبان شکر گرم

Гар табъи об хӯрдани шукр буд чарост

گر طبع آب خوردن شکر بود چراست

Аз оби табъ зодани лафз чу шукрам

از آب طبع زادن لفظ چو شکرم

Тири фалак ки ҳаст бадасташи камони сахт

تیر فلک که هست بدستش کمان سخت

намебификанад сипари зи забон чу ханҷарам

می بفکند سپر ز زبان چو خنجرم

Гар сад ҳазор пайкар лафзаст ҷони нишон

گر صد هزار پیکر لفظ است جان نشان

Бахшида манаст ки ҷони ду пайкарам

بخشیده من است که جان دو پیکرم

Пай кӯр карда чашм бидонро ва чун садаф

پی کور کرده چشم بدان را و چون صدف

Перояи дори ҳақи з дарунаст зеварам

پیرایه دار حق ز درون است زیورم

Саҳласт агар ба манзари ман бенгарӣ аз онк

سهل است اگر به منظر من بنگری از آنک

Манзур олам малакӯтаст мухбирам

منظور عالم ملکوتست مخبرم

Гул булбулӣ гузинад дар боғи сиратам

گل بلبلی گزیند در باغ سیرتم

Маи ахтарии намояд дар пеши ахтарам

مه اختری نماید در پیش اخترم

Дорам забону жожи нхоим ки сӯсанам

دارم زبان و ژاژ نخایم که سوسنم

Байнам ба чашм ва ишқ набозам ки ъбҳрм

بینم به چشم و عشق نبازم که عبهرم

Бе нақши ҳамчуи оинаи оби мунаққашам

بی نقش همچو آینه آب منقشم

Беатр чун Фриштаҳи ҷони муаттарам

بی عطر چون فریشته جان معطرم

Хӯн дар танам чу нофаи зи андеша хушк шуд

خون در تنم چو نافه ز اندیشه خشک شد

Ҷурмами ҳамин ки ҳам нафаси машки азФрм

جرمم همین که هم نفس مشک اذفرم

Гуфтӣ чу гӯшворат дарӣаст дар даҳон

گفتی چو گوشوارت دریست در دهان

Дар дар даҳон чаҳ суд ки чун ҳалқаи брдрм

در در دهان چه سود که چون حلقه بردرم

Ҳар лаҳзаи даври ҷоми тиҳӣ дар диҳад чу гул

هر لحظه دور جام تهی در دهد چو گل

Ин пари шукуфаи гулшани сабзи мудавварам

این پر شکوفه گلشن سبز مدورم

Гардуни бади ҳарифами барсар ҳаме занад

گردون بد حریفم برسر همی زند

Венаи куфри байн ки кӯбади сари захми нштрм ?

وین کفر بین که کوبد سر زخم نشترم؟

Бар гӯшмол чарх наҳй чашми ҳамчу ноӣ

بر گوشمال چرخ نهی چشم همچو نای

Инак ргисти рости ниҳода чу мзҳрм

اینک رگیست راست نهاده چو مزهرم

Бар сар наёяд аз ман як зарраи тирагӣ

بر سر نیاید از من یک ذره تیرگی

Чарх ар фурӯ гузорад сад бори дигарам

چرخ ار فرو گذارد صد بار دیگرم

Гар ман бенем ҷӯи бихарами ҳафт хунаки чарх

گر من بنیم جو بخرم هفت خنک چرخ

Пас ҳамдами Масеҳи ним ҳамтаги хуррам

پس همدم مسیح نیم همتگ خرم

Хокӣаст ранг дунё покӣаст нақши дайн

خاکیست رنگ دنیا پاکیست نقش دین

Хокии ҳамеи фурушаму покии ҳамеи хуррам

خاکی همی فروشم و پاکی همی خرم

Гар ҳастем нааст чаҳ бокаст гӯ мабош

گر هستیم نه است چه باک است گو مباش

Чун ҳоҷатам нест ба ҳастӣ тавонгарам

چون حاجتم نیست به هستی توانگرم

Обӣ мъқдаст ки зевар диҳад дирам

آبی معقد است که زیور دهد درم

Хокӣ млўнаст чаҳ ранг оварад зарам

خاکی ملون است چه رنگ آورد زرم

Аз тоби офтоби дили кӯҳ хӯн гирифт

از تاب آفتاب دل کوه خون گرفت

Ва овоза дар фиканд ки ёқӯти аҳмарам

و آوازه در فکند که یاقوت احمرم

Оби даҳони карам гиреҳ шуд бҳилтӣ

آب دهان کرم گره شد بحیلتی

Бикшод баҳри лоф ки дебои шштрм

بگشاد بهر لاف که دیبای ششترم

Нақши тароз ҷома дебост ҳаст ва нест

نقش طراز جامه دیباست هست و نیست

Ёрб ту ҳасте даҳ кин нест дар хӯрам

یارب تو هستیی ده کین نیست در خورم

То нирм барои арӯсони қудсро ?

تا نیرم برای عروسان قدس را؟

Дар дил ки ҳаст оина ғайб бингарам

در دل که هست آینه غیب بنگرم

Чанд аз забон барои дили деви мардумон

چند از زبان برای دل دیو مردمان

Дар деви лохи ғайбати мардум гё хӯрам

در دیولاخ غیبت مردم گیا خورم

Зон то лабӣ сипед кунад ҳар сияҳи забон

زان تا لبی سپید کند هر سیه زبان

Дардо ки чун забони қалами гашти дафтарам

دردا که چون زبان قلم گشت دفترم

Зини обгуни қафас ки чу мурғони ҳамеи пурд

زین آبگون قفس که چو مرغان همی پرد

Чун ъам хеши ҷаъфари тайёр бар пурм

چون عم خویش جعفر طیار بر پرم

Чандон дар ин мушаббак сарбаста хокем

چندان در این مشبک سربسته خاکیم

Каз чори банд табъ гушойанд шҳпрм

کز چار بند طبع گشایند شهپرم

Зин на сарои пардаи нилӯфарии бурун

زین نه سرای پرده نیلوفری برون

Як тоқ гулшанаст ки онҷост манзарам

یک طاق گلشن است که آنجاست منظرم

Сар чун қалами зи лавҳи вуҷӯдами бурӣдаи бод

سر چون قلم ز لوح وجودم بریده باد

Гар то бсоқи арш фурӯд ояд ин серум

گر تا بساق عرش فرود آید این سرم

Бо ин шарафи зи ғуссаи Тифлони вақти хеш

با این شرف ز غصه طفلان وقت خویش

Хуноба чун ҷанини даҳан баста ме хӯрам

خونابه چون جنین دهن بسته می خورم

Чун сарви пок доман хоҳам ҳазор даст

چون سرو پاک دامن خواهم هزار دست

То аз дарун чу ғунчаи гиребони дили дирам

تا از درون چو غنچه گریبان دل درم

Чун сарфиканда гарем гўӣии суроҳеам

چون سرفکنده گریم گوئی صراحیم

Чун хӯн гирифта хандам гўӣӣ ки соғарам

چون خون گرفته خندم گوئی که ساغرم

Дар қаҳқаҳаи зи гиряи дил чун глобзн

در قهقهه ز گریه دل چون گلابزن

Дар хуррамии зи сӯзи ҷигари ҳамчуи миҷмарам

در خرمی ز سوز جگر همچو مجمرم

Гуфтӣ дареғи ранҷи ҳасани ҳам дареғ нест

گفتی دریغ رنج حسن هم دریغ نیست

Охир ба буии рангии ин ранг май барам

آخر به بوی رنگی این رنگ می برم

Аз рӯй онкӣ рӯй дилами сӯй ҳазл нест

از روی آنکه روی دلم سوی هزل نیست

Ман дар гунаҳи зи тавбаи басӣ бе гунаҳи терм

من در گنه ز توبه بسی بی گنه ترم

Астағфируллоҳ ар ба мисли злтӣ кунам

استغفرالله ار به مثل زلتی کنم

Алҳмдллаҳ аз сари он зуд бигузарам

الحمدلله از سر آن زود بگذرم

Дар хоб кам шавад дили бедори ман аз онк

در خواب کم شود دل بیدار من از آنک

Бедор карда нафаси субҳи маҳшарам

بیدار کرده نفس صبح محشرم

Аҳволи хеш агарчӣ бигуфтам ягони ягон

احوال خویش اگرچه بگفتم یگان یگان

Савганд мехӯрам ки надоранд боварам

سوگند می خورم که ندارند باورم

Новарда бурун чу манӣ дар ҳазор сол

ناورده برون چو منی در هزار سال

Инак ту эдарӣ Флко ва ман эдарам

اینک تو ایدری فلکا و من ایدرم

Дар аҳди ман ҳар онкӣ кунад даъвии сухан

در عهد من هر آنکه کند دعوی سخن

Хасмаши худоӣ агар нанишинад баробарам

خصمش خدای اگر ننشیند برابرم

Бо халқи доварии чаканами баҳри назму наср

با خلق داوری چکنم بهر نظم و نثر

Андӣ ки ман нахоста додааст доварам

اندی که من نخواسته داده است داورم

Мардонагии бозу ҷавонмардии хурӯс

مردانگی باز و جوانمردی خروس

Хурсандӣ эйу вафои кабӯтарам

خرسندی همای و وفای کبوترم

Миннати худоиро ки нияндохт дасти ҳирс

منت خدای را که نینداخت دست حرص

Андари нишеби вақфи зи болои минбарам

اندر نشیب وقف ز بالای منبرم

Сардии зари хушкии солус чун набӯд

سردی زر خشکی سالوس چون نبود

Ҳоҷати ниўФтоди бзҳди музавварам

حاجت نیوفتاد بزهد مزورم

Насри дурӯғ бар чу манӣ ифтиро кунанд

نثر دروغ بر چو منی افترا کنند

Каз назми рости гирди зи дарёи бароварам

کز نظم راست گرد ز دریا برآورم

Сар шустании даҳуми ҳамаро зотши замир

سر شستنی دهم همه را زآتش ضمیر

Гар ҳам бар об кор бишӯйанд маҳзарам

گر هم بر آب کار بشویند محضرم

Аз кас чу меҳру моҳи сипари нФкнм аз онк

از کس چو مهر و ماه سپر نفکنم از آنک

Чун теғи субҳу тири саҳаргаҳи диловарам

چون تیغ صبح و تیر سحرگه دلاورم

Аз ботили замонаи кӣми соя дар фитад

از باطل زمانه کیم سایه در فتد

Кандар паноҳи сояи ҳақи бўолмзФрм

کاندر پناه سایه حق بوالمظفرم

Султони ямини давлати баҳроми шоҳи шоҳ

سلطان یمین دولت بهرام شاه شاه

Коқбол ӯ гирифт бонсоФ дар барам

کاقبال او گرفت بانصاف در برم

эй кошкӣ пазирад ва коряш омадӣ

ای کاشکی پذیرد و کاریش آمدی

То ҷони ниҳода бар тибқӣ пешаш оварам

تا جان نهاده بر طبقی پیشش آورم

Дар орзӯии орзӯ андар наёмада аст

در آرزوی آرزو اندر نیامده است

Онҳо ки шуд зи давлат ҷўдш месерум

آنها که شد ز دولت جودش میسرم

Гӯям ҳамеи бшкр ки ҳаст ва ҳамеша бод

گویم همی بشکر که هست و همیشه باد

Аз осмони сариру зи хуршеди афсарам

از آسمان سریر و ز خورشید افسرم

Моҳ хуҷастаам на ки меҳри муборакам

ماه خجسته ام نه که مهر مبارکم

Ҷони муҷассамам на ки ақли мусаввирам

جان مجسمم نه که عقل مصورم

Дар манзалати рафеътар аз чархи аъзамам

در منزلت رفیع تر از چرخ اعظمم

Дар мартабати хуҷастатар аз саъди Акбарам

در مرتبت خجسته تر از سعد اکبرم

Ҳамсояҳамем ва ҳам сояи худоӣ

همسایه همایم و هم سایه خدای

Кардааст ин ду соя саодат месерум

کرده است این دو سایه سعادت میسرم

Ҳамчун ҳавоси навбати ман панҷ аз он шуда аст

همچون حواس نوبت من پنج از آن شده است

Комдоди ақл яксара ҳастанд лашкарам

کامداد عقل یکسره هستند لشکرم

То онкӣ нӯш кардам оби ҳаёти ақл

تا آنکه نوش کردم آب حیات عقل

Беоб май намояди малики Сикандарам

بی آب می نماید ملک سکندرم

Бӯсед тоҷу тахти саропои ман аз онк

بوسید تاج و تخت سراپای من از آنک

Чун тахт поя дорам ва чун тоҷи сарварам

چون تخت پایه دارم و چون تاج سرورم

Ҷуз хайр ноед аз ман вагар нестии чунин

جز خیر ناید از من و گر نیستی چنین

Дар малики дайн худоӣ накардӣ мухайярам

در ملک دین خدای نکردی مخیرم

Қасдӣ ҳаме кунанд ба кӯтоҳи дидагӣ

قصدی همی کنند به کوتاه دیدگی

То дар ҳасан ба чашми карам беш нанигарам

تا در حسن به چشم کرم بیش ننگرم

Гар ҳаст бандае ки бигӯед чунин дарӣ

گر هست بنده ای که بگوید چنین دری

ПзрФтм аз худоӣ ки ӯро бпрўрм

پذرفتم از خدای که او را بپرورم