Ман ҳамон тӯтии шукри суханам

من همان طوطی شکر سخنم

Ки садаф буд ҳуққаи даҳанам

که صدف بود حقه دهنم

Гунбади ақли тоқи дасторам

گنبد عقل طاق دستارم

Гулшани ҷони равоқи перҳанам

گلشن جان رواق پیرهنم

Санамӣ бар сарири фазлу адаб

صنمی بر سریر فضل و ادب

Тоҷи бахашони баҳр ва бар шмнм

تاج بخشان بحر و بر شمنم

Фалакӣ карда гардиши фалакам

فلکی کرده گردش فلکم

Змнӣ карда ҷунбиши змнм

زمنی کرده جنبش زمنم

Тоҷ сар дошт Ҷабраили маро

تاج سر داشت جبرئیل مرا

Ин замони хоки пои аҳриманам

این زمان خاک پای اهرمنم

Гоҳ нанг оядам ҳаме ки шудам

گاه ننگ آیدم همی که شدم

Аз ки валлоҳ ки ҳам зи хештанам

از که والله که هم ز خویشتنم

Нестам зиндаи пас агар ҳастам

نیستم زنده پس اگر هستم

БўФоу карам ки ман на манам

بوفا و کرم که من نه منم

Миҷмари меҳри сӯхт чун авдам

مجمر مهر سوخت چون عودم

Чанбар моҳ тофт чун расанам

چنبر ماه تافت چون رسنم

Нам кашида чу барги Настаранам

نم کشیده چو برگ نسترنم

Хами гирифта чу шохи норванам

خم گرفته چو شاخ نارونم

Ҳам зи меҳнат чу кӯҳ шуд ҷонам

هم ز محنت چو کوه شد جانم

Ҳам зи коҳиш чу коҳи гашти танам

هم ز کاهش چو کاه گشت تنم

Тӯшае не ки он диҳад қӯтам

توشه ای نی که آن دهد قوتم

Гӯшае не ки он буд скнм

گوشه ای نی که آن بود سکنم

Ҳар чаҳ оварад рӯз рӯзӣ ам

هر چه آورد روز روزی ام

Ҳар куҷо дар расед шаби ватанам

هر کجا در رسید شب وطنم

Дард бе мунтаҳост дармонам

درد بی منتهاست درمانم

Марг ҳар соъатаст зистанам

مرگ هر ساعتست زیستنم

Ошно карданаст рафторам

آشنا کردن است رفتارم

Кӯҳ бар канданаст даҳ заданам

کوه بر کندن است ده زدنم

Дам занад дар миёни раҳи сад ҷой

دم زند در میان ره صد جای

То зи хотир ба лаб расад суханам

تا ز خاطر به لب رسد سخنم

Бас буд чашми мӯр бар пашша ?

بس بود چشم مور بر پشه؟

Чорсўи гӯр ва панҷ сӯи кафанам

چارسو گور و پنج سو کفنم

Ёрӣии ёрӣӣ ки ранҷурам

یارئی یارئی که رنجورم

Раҳматии раҳматӣ ки мумтаҳанам

رحمتی رحمتی که ممتحنم

Гарчи аз ҳеҷ камтарам ба ҷӯй

گرچه از هیچ کمترم به جوی

Бар дили ху чу сад ҳазор манам

بر دل خو چو صد هزار منم

Охир эй орзӯии дил то кӣ

آخر ای آرزوی دل تا کی

Дар дили ин орзӯи фурӯи шиканам

در دل این آرزو فرو شکنم

Чун намоями ҳазор дастоне

چون نمایم هزار دستانی

Чун яке гул наравед аз чаманам

چون یکی گل نروید از چمنم

Бар дамади хираи хира чун хати дӯст

بر دمد خیره خیره چون خط دوست

Хори хор аз миёнаи саманам

خار خار از میانه سمنم

Пой дар гул чигуна рақс кунам

پای در گل چگونه رقص کنم

Даст бар дил чигуна дасти занам

دست بر دل چگونه دست زنم

Фитнаи рӯзгори ман он аст

فتنه روزگار من آن است

Ки дар ин рӯзгори пари Фтнм

که در این روزگار پر فتنم

Боҳазорон сутур беФшу дам

باهزاران ستور بی فش و دم

Дар яке қарн ва дар яке қзнм

در یکی قرن و در یکی قزنم

Ъўр бемояанд аз он нхрнд

عور بی مایه اند از آن نخرند

Ин ҳадис чу лؤлؤи аданам

این حدیث چو لؤلؤ عدنم

Чун хрндм ки каффаи мау меҳр

چون خرندم که کفه مه و مهر

Бугсалад аз гаронии саманам

بگسلد از گرانی ثمنم

Сози халқи ҷаҳону сӯзи худам

ساز خلق جهان و سوز خودم

То бадоне ки шамъи анҷуманам

تا بدانی که شمع انجمنم

Ҳамаи тез аз мананд ва ман кунадам

همه تیز از منند و من کندم

Рости гўӣӣ ки сафҳаи мусинам

راست گوئی که صفحه مسنم

Ҷамъ дар ҷисму тафриқа дар зот

جمع در جسم و تفرقه در ذات

Ба ҳақиқати ситораи пари нам

به حقیقت ستاره پر نم

Бар замини ин чунин зи ман зонам

بر زمین این چنین ز من زانم

Ки на дар садри хоҷаи зи манам

که نه در صدر خواجه ز منم

Ёрб он нақш давлатам бинмоӣ

یارب آن نقش دولتم بنمای

Ки халосӣ диҳад аз ин мҳнм

که خلاصی دهد از این محنم

Гуядам ҳин биор мужда ки ман

گویدم هین بیار مژده که من

Сӯрати соҳиби аҷали ҳасанам

صورت صاحب اجل حسنم