Ҷон мебарад ба ъушрати ҳурони гулшанам
جان میبرد به عشرت حوران گلشنم
Тан мекашад ба хизмати девони гулханам
تن می کشد به خدمت دیوان گلخنم
Исоаст ҷони пок ва хараст ин тани палид
عیسی است جان پاک و خرست این تن پلید
Пайкори хари ҳамеи ҳама бар исои афканам
پیکار خر همی همه بر عیسی افکنم
Тани деву ҷони фиришта ва ман нақш дев шавам
تن دیو و جان فرشته و من نقش دیو شوم
Бар тораки фириштаи маймуни ҳамеи занам
بر تارک فرشته میمون همی زنم
Дар ҳалқи ҷони зи бас ки фикандам таноби тан
در حلق جان ز بس که فکندم طناب تن
Шуд ҷони дӯст рӯй чу тан низ душманам
شد جان دوست روی چو تن نیز دشمنم
Тарсами зи нанги суҳбати зоғи сиёҳи тан
ترسم ز ننگ صحبت زاغ سیاه تن
Бози сипед ҷон биппарад зини нишеманам
باز سپید جان بپرد زین نشیمنم
Бар пои ақли банд гаронаст ин серум
بر پای عقل بند گران است این سرم
Дар ҳабси чархи гӯр равонаст ин танам
در حبس چرخ گور روان است این تنم
Пас ҳамчуи карами пелаи зи ҷони гудохта
پس همچو کرم پیله ز جان گداخته
Бар куҳнаи гӯри тани кафани нави ҳамеи танам
بر کهنه گور تن کفن نو همی تنم
То лоҷарам ҳаме занад ин тоси зарнигор
تا لاجرم همی زند این طاس زرنگار
Бар синаи захмҳои паёпай чу ҳованам
بر سینه زخمهای پیاپی چو هاونم
Гоҳе басони Тифлони хӯнӣ ҳаме хӯрам
گاهی بسان طفلان خونی همی خورم
Гоҳе нигун чу перони ҷонӣ ҳаме кунам
گاهی نگون چو پیران جانی همی کنم
Чашмами сифеди гашт чу гӯии булӯр ва ман
چشمم سفید گشت چو گوی بلور و من
Зини ашки лаъли ҳамчуи булӯри млўнм
زین اشک لعل همچو بلور ملونم
Шод аз чаҳам аз онкии дарин ғамкада якеаст
شاد از چه ام از آنکه دراین غمکده یکیست
Дармону дарду неку баду суру шеванам
درمان و درد و نیک و بد و سور و شیونم
Аз нафхи сувари ҳам на бимиради чароғи ман
از نفخ صور هم نه بمیرد چراغ من
Каз зитҳо изӣ чакидаст равғанам
کز زیتها یضی چکیدست روغنم
Бирнги обу дона чу симурғи фориғам
بیرنگ آب و دانه چو سیمرغ فارغم
Бе нанги меҳру моҳ чу фирдавси равшанам
بی ننگ مهر و ماه چو فردوس روشنم
Он оташӣ ки боғи Ирами гашт бар халил
آن آتشی که باغ ارم گشت بر خلیل
Ҷуст аз дил чу санги вази бон чу оҳанам
جست از دل چو سنگ وز بان چو آهنم
Гар дида нишаста магари нур дида ам
گر دیده نشسته مگر نور دیده ام
Пўшндаҳи бараҳнаи магари нӯки сӯзанам
پوشنده برهنه مگر نوک سوزنم
Аз дасти сарву ханҷари сӯсани фурӯи дирам
از دست سرو و خنجر سوسن فرو درم
Ҳар лаҳзаи бандагӣ ки диҳад сарву сӯсанам
هر لحظه بندگی که دهد سرو و سوسنم
Он қрбтми мубин ки чу хуршеди равшанам
آن قربتم مبین که چو خورشید روشنم
Ин заҳматами нигар ки чу сояи фурӯтанам
این زحمتم نگر که چو سایه فروتنم
Ҳастам чаҳор мех дар ин хонаи ду дар
هستم چهار میخ در این خانه دو در
Пурҳо занам чу боз гушойанд равзанам
پرها زنم چو باز گشایند روزنم
Бо ин сукӯну зи он ҳаракати ҳам бнгзрм
با این سکون و ز آن حرکت هم بنگذرم
Ноед падеди конгресси қасри масканам
ناید پدید کنگره قصر مسکنم
Икрўзи мигзштми домани кашони зи чарх
یکروز میگذشتم دامن کشان ز چرخ
Олӯда шуд ба чашмаи хуршеди доманам
آلوده شد به چشمه خورشید دامنم
Санги сухани баландтари андохтам аз онк
سنگ سخن بلندتر انداختم از آنک
То обгинаи хона афлок башиканам
تا آبگینه خانه افلاک بشکنم
Ҳам бо каманди ақлам ва ҳам бо лагоми шаръ
هم با کمند عقلم و هم با لگام شرع
То кара сипеҳр нагӯяд ки тавсанам
تا کره سپهر نگوید که توسنم
Гар сар кашад ба пои шарафи мунтаҳоаш ро
گر سر کشد به پای شرف منتهاش را
Безорам аз бузургӣ агар хӯрд нашканам
بیزارم از بزرگی اگر خورد نشکنم
Мардонагӣ агар нанамоям замона ро
مردانگی اگر ننمایم زمانه را
Баси ман зани замонаи неи марди вении занам
بس من زن زمانه نی مرد ونی زنم
Аз деги синаи ҷӯши броўрдмӣ валек
از دیگ سینه جوش برآوردمی ولیک
Аз ақли косаи ист бар ин сари нҳнбнм
از عقل کاسه ایست بر این سر نهنبنم
Дард серум мабод кигар боядам гулӣ
درد سرم مباد که گر بایدم گلی
Бояд зи маи гулобу зи хуршеди чнднм
باید ز مه گلاب و ز خورشید چندنم
Гар мункирӣ бияёд ва гуяд бнгрўм
گر منکری بیاید و گوید بنگروم
То мӯъҷиз расӯл нагардад мубарҳанам
تا معجز رسول نگردد مبرهنم
Аз баъди панҷсад ва чиҳил ва панҷ гӯи биё
از بعد پانصد و چهل و پنج گو بیا
Дар ман нигар ки муъҷизаи ҷади худ манам
در من نگر که معجزه جد خود منم