Ҷонро зи оризу лаб ӯ шер ва шукр аст

جان را ز عارض و لب او شیر و شکر است

Дилро зи туррау рух ӯ машк ва анбар аст

دل را ز طره و رخ او مشک و عنبر است

Ҳам дил дар он висол чу бо анбараст машк

هم دل در آن وصال چو با عنبر است مشک

Ҳам ҷон дар он фироқ чу бо шер шукр аст

هم جان در آن فراق چو با شیر شکر است

Ошӯби ақлами он шабаҳи оҷи мФршст

آشوب عقلم آن شبه عاج مفرشست

Нақли умедами он шукри писта шукр аст

نقل امیدم آن شکر پسته شکر است

Дар дида ашк ҳаст валикин лаболаб аст

در دیده اشک هست ولیکن لبالب است

Дар сина дард ҳаст валикин саросар аст

در سینه درد هست ولیکن سراسر است

Он ошноўшӣ ки хаёласт ном ӯ

آن آشناوشی که خیالست نام او

Дар мавҷи хӯн чу дидаи ман ошноўр аст

در موج خون چو دیده من آشناور است

Ҷонон хушаст тӯҳфа ба боғ батон валек

جانان خوش است تحفه به باغ بتان ولیک

Нўбоўаҳи ҷамоли турои об дигар аст

نوباوه جمال ترا آب دیگر است

Олами нигар ки гўӣии ҷон мунаққаш аст

عالم نگر که گوئی جان منقش است

Бустон бибин ки гўӣии хулд мусаввир аст

بستان ببین که گوئی خلد مصور است

Он ғунча нест тӯтии сабзи шукр лаб аст

آن غنچه نیست طوطی سبز شکر لب است

Ваон равза нест шоҳиди нағз смнбр аст

وان روضه نیست شاهد نغز سمنبر است

Лола чу миҷмарӣ ки ҳам аз миҷмараст авд

لاله چو مجمری که هم از مجمر است عود

Неи не чу бодае ки ҳам аз бода соғар аст

نی نی چو باده ای که هم از باده ساغر است

То бар сари ту мардуми чашмами гулоби рехт

تا بر سر تو مردم چشمم گلاب ریخت

Дар оташи фироқи дилами ҳамчу миҷмар аст

در آتش فراق دلم همچو مجمر است

Гуфтам расад ба гӯши ту пандам чу гӯшвор

گفتم رسد به گوش تو پندم چو گوشوار

Оре расад валикин чун ҳалқа бар дар аст

آری رسد ولیکن چون حلقه بر در است

Дар хӯни ман шудааст якояки ду чашми ту

در خون من شده است یکایک دو چشم تو

Лабҳои ту миёни ману чашм довар аст

لب های تو میان من و چشم داور است

Дили бардаеу қасд ба ҷон мекунӣ ҳануз

دل برده ای و قصد به جان میکنی هنوز

ё ин ҳама ки доштами ин низ дар хур аст

یا این همه که داشتم این نیز در خور است

Даст аз ҷафо бидор ки дар об ғарқ шуд

دست از جفا بدار که در آب غرق شد

Чашми ҳасан ки хоки кафи пой сафдар аст

چشم حسن که خاک کف پای صفدر است

Хуршеди чархи нусрати Маҳмӯди ғозии он

خورشید چرخ نصرت محمود غازی آن

Кӯи нури дайну қӯти шаръ паёмбар аст

کو نور دین و قوت شرع پیامبر است

Волои мағзи давлати хусрави шаҳи шуҷоъ

والا مغز دولت خسرو شه شجاع

Кони шери марди ғозии Маҳмӯд дигар аст

کان شیر مرد غازی محمود دیگر است

Он хусравӣ ки рӯзи сахо рӯй давлат аст

آن خسروی که روز سخا روی دولت است

Ваон сафдарӣ ки вақти вғои пушт лашкар аст

وان صفدری که وقت وغا پشت لشکر است

Ойӣна дар муқобили райш маъаттал аст

آیینه در مقابل رایش معطل است

Андеша дар ҳдиқаҳи мадҳаш муаттар аст

اندیشه در حدیقه مدحش معطر است

Он оби ранги теғаш дар туф чу оташ аст

آن آب رنگ تیغش در تف چو آتش است

Ваон кӯҳи пайкари асбаш дар так чу сарсар аст

وان کوه پیکر اسبش در تک چو صرصر است

эй ақл шод бош ки дар базл ҳотам аст

ای عقل شاد باش که در بذل حاتم است

Ваии ҷон гувоҳ бош ки дар разм ҳайдар аст

وی جان گواه باش که در رزم حیدر است

Аз меҳр ӯ саҳифаи ҷонҳо мунаққаш аст

از مهر او صحیفه جانها منقش است

Бо ҷӯад ӯ захираи конҳо муҳақар аст

با جود او ذخیره کانها محقر است

Рӯй сипеҳри толеъ ӯро сазад аз онк

روی سپهر طالع او را سزد از آنک

Нури ду чашми шоҳи ҷаҳон бўолмзФр аст

نور دو چشم شاه جهان بوالمظفر است

Баҳроми шоҳи шоҳ ки ӯро ба боргоҳ

بهرام شاه شاه که او را به بارگاه

Аз осмони сариру зи хуршед афсар аст

از آسمان سریر و ز خورشید افسر است

Он хусравӣ ки пояи аввали зи қадар ӯ

آن خسروی که پایه اول ز قدر او

Аз авҷи чархи ҳафтуми сад поя бартар аст

از اوج چرخ هفتم صد پایه برتر است

Ситши фарохи паҳно чун арз олам аст

صیتش فراخ پهنا چون عرض عالم است

Қадараши баланди боло чун авҷ ахтар аст

قدرش بلند بالا چون اوج اختر است

Чун чашми дилрабоёни азмаши камон каш аст

چون چشم دلربایان عزمش کمان کش است

Чун зулфи хубрӯёни ҳзмши зира дар аст

چون زلف خوبرویان حزمش زره در است

Он нақш зот ӯст агар рӯҳ парвар аст

آن نقش ذات اوست اگر روح پرور است

Ва он шакл тир ӯст агар марг бопар аст

و آن شکل تیر اوست اگر مرگ باپر است

Ҳошо ки дар дили орм каз абру осмон

حاشا که در دل آرم کز ابر و آسمان

Кафи схишу ҳиммати ъолиш камтар аст

کف سخیش و همت عالیش کمتر است

Шарми ?идм ки гӯям дарёу офтоб

شرم ایدم که گویم دریا و آفتاب

Бо табъи поку раъии мунираш баробар аст

با طبع پاک و رأی منیرش برابر است

эй мкрмӣ ки ози фурӯмоя аз кафат

ای مکرمی که آز فرومایه از کفت

Чун кони зи зару баҳри зи лؤлؤ тавонгар аст

چون کان ز زر و بحر ز لؤلؤ توانگر است

Теғи ту ранги резу замири ту нақши банд

تیغ تو رنگ ریز و ضمیر تو نقش بند

Халқи ту гули фурушу баёнат шукргар аст

خلق تو گل فروش و بیانت شکرگر است

Гар ҳосиди ту манзалатӣ ёфт гӯ биёб

گر حاسد تو منزلتی یافت گو بیاب

Нуқсони умри мӯри зи афзӯнӣ пар аст

نقصان عمر مور ز افزونی پر است

Онки ҳамл на пешрави шер аъзам аст

آنک حمل نه پیشرو شیر اعظم است

Вонки Зуҳал на тоҷи сари саъд Акбар аст

وانک زحل نه تاج سر سعد اکبر است

Ҷои ҷамоли моҳ барандӯд кавкаб аст

جای جمال ماه بر اندود کوکب است

Танҳои офтоб на муҳтоҷ лашкар аст

تنهای آفتاب نه محتاج لشکر است

эй чун азизи Мисри Ҳафизу алӣами малик

ای چون عزیز مصر حفیظ و علیم ملک

Биллоҳ ки мамлакат ба ту ҳамвора дар хур аст

بالله که مملکت به تو همواره در خور است

Шоҳо ба маҷлис ту фиристод ходимат

شاها به مجلس تو فرستاد خادمت

Хаттӣ чу хати дӯст ки аз машк ва шукр аст

خطی چو خط دوست که از مشک و شکر است

Ҳар дар ба тарбият ки ту сифтӣ барои ман

هر در به تربیت که تو سفتی برای من

Ҳқо ки он баҳақаи ҷони ман андар аст

حقا که آن بحقه جان من اندر است

Мақсӯди ман тўӣӣ , чу туам омадӣ ба даст

مقصود من توئی، چو توام آمدی به دست

Аз моҳу офтобами ҳам сим ва ҳам зар аст

از ماه و آفتابم هم سیم و هم زر است

Ин даҳри ранги рези марои суф ва атлас аст

این دهر رنگ ریز مرا صوف و اطلس است

Венаи чархи нуқраи хинги марои асб ва астар аст

وین چرخ نقره خنگ مرا اسب و استر است

Шоҳо ба давлати ту ки дар чашми ҳамтем

شاها به دولت تو که در چشم همتم

Ин ва аз ин ҳазор ки гуфтам баробар аст

این و از این هزار که گفتم برابر است

То абру боди тирау гули хок равшан аст

تا ابر و باد تیره و گل خاک روشن است

То ҷоми оби хушку шароб оташ турост

تا جام آب خشک و شراب آتش تراست

Бар хур ки чори табъи ҷаҳони душмани туро

بر خور که چار طبع جهان دشمن ترا

Андари даруни дидау дили неш ва нашутур аст

اندر درون دیده و دل نیش و نشتر است