Кушоди сӯрати давлати бшкри шоҳи даҳон

گشاد صورت دولت بشکر شاه دهان

Чу басти зевари иқбол бар арӯси ҷаҳон

چو بست زیور اقبال بر عروس جهان

Хдоигони салотини машриқу мағриб

خدایگان سلاطین مشرق و مغرب

Ълоءи давлату дайни хусрави замину замон

علاء دولت و دین خسرو زمین و زمان

Ситораи ҷяшу Зуҳали чокару Суҳайли нигин

ستاره جیش و زحل چاکر و سهیل نگین

Шаҳоби рмҳ ва сҳо новаку ҳилоли камон

شهاب رمح و سها ناوک و هلال کمان

Бузурги ҳиммату қадару баланди афсару тахт

بزرگ همت و قدر و بلند افسر و تخت

Хуҷастаи рояту ройу гузидаи ному нишон

خجسته رایت و رای و گزیده نام و نشان

АбўолмзФри баҳроми шоҳи бен масъӯд

ابوالمظفر بهرام شاه بن مسعود

Ки ҳаст номаши барномаи зафари унвон

که هست نامش برنامه ظفر عنوان

Кушодаи давлату дайни чашм то равад бар тахт

گشاده دولت و دین چشم تا رود بر تخت

Ниҳодаи ҷони ҷаҳони гӯш то диҳад фармон

نهاده جان جهان گوش تا دهد فرمان

Табораки аллоҳи он соъати хуҷаста чаҳ буд

تبارک الله آن ساعت خجسته چه بود

Ки бозгашти Музаффари зи ғзўи Ҳиндӯстон

که بازگشت مظفر ز غزو هندوستان

Ҷаҳон ба кому фалаки бандау малики доъӣ

جهان به کام و فلک بنده و ملک داعی

Умеди тозау давлати қавӣу бахти ҷавон

امید تازه و دولت قوی و بخت جوان

Футуҳи сӯии ямину Сауди сӯии ясор

فتوح سوی یمین و سعود سوی یسار

Сипеҳри пеши рикобу замонаи пеши Аннан

سپهر پیش رکاب و زمانه پیش عنان

Хҳӣ фузуда май ҷӯади ту зи ҷоми умед

خهی فزوده می جود تو ز جام امید

Зиҳии шукуфтаи гули фатҳи ту бхорстон

زهی شکفته گل فتح تو بخارستان

зи табъи тести замонро баҳори гавҳари бор

ز طبع تست زمان را بهار گوهر بار

зи ҷӯади тести заминро хазони зарафшон

ز جود تست زمین را خزان زرافشان

Қавии дилат ки мабодои сабки дареғ ки шуд

قوی دلت که مبادا سبک دریغ که شد

Бики дурӯғи бад-ӣни бандаи заъифи гарон

بیک دروغ بدین بنده ضعیف گران

Бидон худоӣ ки ҳар зарра бар худовандяш

بدان خدای که هر ذره بر خداوندیش

Ҳамеи намояд чун офтоби сад бурҳон

همی نماید چون آفتاب صد برهان

зи нестӣ сӯй ҳастӣ сабк муъаллақ зад

ز نیستی سوی هستی سبک معلق زد

Бо амраши ин фалаки пойдори саргардон

با امرش این فلک پایدار سرگردان

Бад-ӣни дувоздаҳ манзари ҳазор шамъ афрӯхт

بدین دوازده منظر هزار شمع افروخت

Ки то ба субҳи қиёмати ҳаме буд тобон

که تا به صبح قیامت همی بود تابان

Нишонди перӣ дар хонақоҳи ҳафтуми чарх

نشاند پیری در خانقاه هفتم چرخ

Казуаст ҳар чаҳ ки бӯдааст дар ҳамаи кайҳон

کزوست هر چه که بوده است در همه کیهان

Супурди садри шашумро ба қозии одил

سپرد صدر ششم را به قاضی عادل

Ки як нам аз қалам ӯст чашмаи ҳайвон

که یک نم از قلم اوست چشمه حیوان

Ниқобати сафи панҷум ба посбонӣ дод

نقابت صف پنجم به پاسبانی داد

Ки обу оташ дар теғ ӯ кунанд қирон

که آب و آتش در تیغ او کنند قران

Хуҷастаи тахти чаҳорум ба хусравӣ орост

خجسته تخت چهارم به خسروی آراست

Ки равшанаст бадви дидаи замину замон

که روشن است بدو دیده زمین و زمان

Трбсрои симро ба хуш нўоӣӣ дод

طربسرای سیم را به خوش نوائی داد

Каз ӯст олами пари тӯтии шукри дастон

کز اوست عالم پر طوطی شکر دستان

Дар ин равоқи дуюми котибӣ падед оварад

در این رواق دویم کاتبی پدید آورد

Ки дасту хома ӯ басти ҳаляти девон

که دست و خامه او بست حلیت دیوان

зи баҳри гулшан аввал гузид саббоғӣ

ز بهر گلشن اول گزید صباغی

Каз ӯст лолау гули сурх рӯй дар бустон

کز اوست لاله و گل سرخ روی در بستان

Чунон блтФши аздод оштӣ карданд

چنان بلطفش اضداد آشتی کردند

Ки мебисозад бо якдигари чаҳор арқон

که می بسازد با یکدیگر چهار ارکان

Намӯд дарӣ аз оби қатрае дар баҳр

نمود دری از آب قطره ای در بحر

Нигошти лаълӣ аз санги резае дар кон

نگاشت لعلی از سنگ ریزه ای در کان

Бидон худоӣ ки аз баҳри рӯҳи султон вааш

بدان خدای که از بهر روح سلطان وش

Ки бошад ӯро бар тахти дил ҳамеша макон

که باشد او را بر تخت دل همیشه مکان

Бурид сохт зи гӯшу тилоия аз дида

برید ساخت ز گوش و طلایه از دیده

Вазир кард зи ҳушу вакил дар ззбон

وزیر کرد ز هوش و وکیل در ززبان

Чу ҷисми кӣсаи ҷони гашту ҷони хазонаи ақл

چو جسم کیسه جان گشت و جان خزانه عقل

Нигошт бар гуҳари ақли меҳри алрҳмон

نگاشت بر گهر عقل مهر الرحمان

Бсохти ин ҳама ва пас хилофати ин малик

بساخت این همه و پس خلافت این ملک

Ҳавола кард бар أии ту эй ба ҳақи султон

حواله کرد بر أی تو ای به حق سلطان

Бидон расӯл ки бар фарқи осмони соиш

بدان رسول که بر فرق آسمان سایش

Малики таъолии тоҷии ниҳод аз фарқон

ملک تعالی تاجی نهاد از فرقان

Ба роҳати дами ҷони бахши исои Марям

به راحت دم جان بخش عیسی مریم

Ба нури водии эмин ба Мӯсои умрон

به نور وادی ایمن به موسی عمران

Ба ҳасани нғмти Довӯду рифъати Идрӣс

به حسن نغمت داود و رفعت ادریس

Ба назми малики сулаймону ҳикмати луқмон

به نظم ملک سلیمان و حکمت لقمان

Ба мардии алӣу рости гўӣии бўбкр

به مردی علی و راست گوئی بوبکر

Ба савлати умру шарми рўӣии Усмон

به صولت عمر و شرم روئی عثمان

Ба разми рустами дастону базм кӣ хусрав

به رزم رستم دستان و بزم کی خسرو

Ба базли ҳотами тоӣӣу адли нўшрўон

به بذل حاتم طائی و عدل نوشروان

Ба ба нишинии умр ва ба бади ҳарифии бахт

به به نشینی عمر و به بد حریفی بخت

Ба нақши бандии ақл ва ба длгшоӣии ҷон

به نقش بندی عقل و به دلگشائی جان

Ба давлати ту ки бодои фузуну поянда

به دولت تو که بادا فزون و پاینده

Ба неъмати ту ки бодои ҳнӣу ҷовидон

به نعمت تو که بادا هنی و جاویدان

Ба соғари ту ки ӯ рост дар даҳани дида

به ساغر تو که او راست در دهن دیده

Ба ханҷари ту ки ӯ рост дар шиками дандон

به خنجر تو که او راست در شکم دندان

Ба хоки пои ту кони дидаро сазад серума

به خاک پای تو کان دیده را سزد سرمه

Ба ёди гурзи ту кони фитнаро буд тӯфон

به یاد گرز تو کان فتنه را بود طوفان

Ба кӯси ту ки азу гӯши фатҳ шудаи огоҳ

به کوس تو که از و گوش فتح شده آگاه

Ба чатри ту ки азу чашм чарх шуд ҳайрон

به چتر تو که از و چشم چرخ شد حیران

Ба тоҷи ту ки аз ӯ тофт шуълаи хуршед

به تاج تو که از او تافت شعله خورشید

Ба тахти ту ки азу хост ртбти кайвон

به تخت تو که ازو خاست رتبت کیوان

Ба хутбае ки зи алқоби тести нозинда

به خطبه ای که ز القاب تست نازنده

Ба хиттае ки зи инсофи тести ободон

به خطه ای که ز انصاف تست آبادان

Ба ҳайбати ту ки шерони дарави раванди нигун

به هیبت تو که شیران درو روند نگون

Ба навбати ту ки мурғон дарав паранд ситон

به نوبت تو که مرغان درو پرند ستان

Ба ҳиммати ту ки андак аз ӯ шавад бисёр

به همت تو که اندک از او شود بسیار

Ба раҳмати ту ки душвор аз ӯ шавад осон

به رحمت تو که دشوار از او شود آسان

Ба аҳди ту ки дарозаст пеш ӯ муддат

به عهد تو که دراز است پیش او مدت

Ба афви ту ки фарохаст назд ӯ майдон

به عفو تو که فراخست نزد او میدان

Ки ҳақи неъмати икрўзаҳ эй туро кон ҳаст

که حق نعمت یکروزه ای ترا کان هست

Фузуни зи реги биёбону қатраи борон

فزون ز ریگ بیابان و قطره باران

Ба умри худ на фаромӯш карда ам накунам

به عمر خود نه فراموش کرده ام نکنم

На ҳеҷ дар дилам ояд ки ҳаргиз ин битавон

نه هیچ در دلم آید که هرگز این بتوان

Вари ин хилоф буд пас ба гуфтаам ки ту шоҳ

ور این خلاف بود پس به گفته ام که تو شاه

На офтоби ҷаҳонӣ на сояи яздон

نه آفتاب جهانی نه سایه یزدان

Малик ба мадҳати айёми ту забон накушод

ملک به مدحت ایام تو زبان نگشاد

Фалак ба хизмат дар гоҳ ту набаст миён

فلک به خدمت در گاه تو نبست میان

Хдоигоно гандум нахурда чун одам

خدایگانا گندم نخورده چون آدم

Бурун фитодам ногуҳи зи равзаи ризвон

برون فتادم ناگه ز روضه رضوان

Шукуфтаи гулбуни давлат чу сад ҳазор нигор

شکفته گلبن دولت چو صد هزار نگار

Дареғи булбули табъами асири хорстон

دریغ بلبل طبعم اسیر خارستان

Дареғи ман ки миёни хонаи пари з зарра шудам

دریغ من که میان خانه پر ز ذره شدم

Кунун чу соя гирифтам аз офтоби карон

کنون چو سایه گرفتم از آفتاب کران

Дареғи ман ки чу шуд кори мамлакат чун тир

دریغ من که چو شد کار مملکت چون تیر

Кашид бар ман саргаштаи рӯзгори камон

کشید بر من سرگشته روزگار کمان

Умеди халъати сами аҷтбоаҳ ҳам дорам

امید خلعت ثم اجتباه هم دارم

Ки рӯзу шаб шудаам рбно злмно хон

که روز و شب شده ام ربنا ظلمنا خوان

Ман авло киаму охир аз чаҳ саҳв кунам

من اولا که ام و آخر از چه سهو کنم

Агар кунам ки бибахшояш ту арзади ҷон

اگر کنم که ببخشایش تو ارزد جان

Ту худ бубахшӣ саҳласт лек андешам

تو خود ببخشی سهل است لیک اندیشم

Ки хотир чу тўӣӣ шуд ба чун манӣ нигарон

که خاطر چو توئی شد به چون منی نگران

Худои ъз ва ҷл донад эй сулаймони фар

خدای عز و جل داند ای سلیمان فر

Ки ҳамчуи анқои зин шарм гаштаам пинҳон

که همچو عنقا زین شرم گشته ام پنهان

Паноҳи гардану гӯшами бтўқу ҳалқаи тест

پناه گردن و گوشم بطوق و حلقه تست

Кунун ту доне хоҳам ба хон ва хоҳ барон

کنون تو دانی خواهم به خوان و خواه بران

Агар надорам дил дар ҳавои чунон бодо

اگر ندارم دل در هوا چنان بادا

Ки мӯӣ дар тан ман гардад оташини пайкон

که موی در تن من گردد آتشین پیکان

Вагар битобам рӯ аз вафои чунон бодо

وگر بتابم رو از وفا چنان بادا

Ки пӯст бар тан ман гардад оҳанӣни зиндон

که پوست بر تن من گردد آهنین زندان

Марои азиз ту кардӣ ба ҷустуҷӯии яқин

مرا عزیز تو کردی به جستجوی یقین

Кунун залил магардон ба гуфтугӯии гумон

کنون ذلیل مگردان به گفتگوی گمان

На халқи олами гӯсолае парастиданад

نه خلق عالم گوساله ای پرستیدند

Чу шуд ба боргаҳи таври Мӯсои умрон

چو شد به بارگه طور موسی عمران

Чу бозгашту барон гӯна дид он ҳам ҳол

چو بازگشت و برآن گونه دید آن هم حال

Ба ҷузи ҳидояту раҳмат чаҳ кард бо эшон

به جز هدایت و رحمت چه کرد با ایشان

Ҳамеша то чу амоне диҳанд аҳли карам

همیشه تا چو امانی دهند اهل کرم

Буд муруввати эшон ба аз ҳазор змон

بود مروت ایشان به از هزار ضمان

Ту бош раҳмати яздону ҳайбатати чндонк

تو باش رحمت یزدان و هیبتت چندانک

Фалаки зи бим ту хоҳад гунаҳ нагарда амон

فلک ز بیم تو خواهد گنه نگرده امان

Чу чарх гардон мегирд ва аз ҷаҳон магзар

چو چرخ گردان میگرد و از جهان مگذر

Валек умри гиромии бхрмии гузарон

ولیک عمر گرامی بخرمی گذران