Бар ман зи неъмат алҳақ хоси хдоигон

بر من ز نعمت الحق خاص خدایگان

Кард ончӣ то абад натавон гуфт шукри он

کرد آنچه تا ابد نتوان گفت شکر آن

Ҳар лаҳза мекашад зи ҳазизам ба сӯии авҷ

هر لحظه می کشد ز حضیضم به سوی اوج

Ҳар рӯз май баради зи заминам бар осмон

هر روز می برد ز زمینم بر آسمان

Ҳам шуд бъўни бахшиш ӯ ранҷи ман сабк

هم شد بعون بخشش او رنج من سبک

Ҳам шуд зи бори миннат ӯ пушти ман гарон

هم شد ز بار منت او پشت من گران

Ақлам ба вақти тифлӣ зу чун шукуфаи пер

عقلم به وقت طفلی زو چون شکوفه پیر

Бахтам бгоҳ перӣ чун сарв аз ӯ ҷавон

بختم بگاه پیری چون سرو از او جوان

Дар дил ҳавоӣ ӯст чу хӯн дар миёни раг

در دل هوای اوست چو خون در میان رگ

Дар ҷон ризоӣ ӯст чу мағзи андари устихон

در جان رضای اوست چو مغز اندر استخوان

Аз бас ки дар мдиҳш дастон задам кунун

از بس که در مدیحش دستان زدم کنون

Халқӣ ҳаме занад ба схнҳоми достон

خلقی همی زند به سخنهام داستان

Ҳар мкрмт ки кард ба ҷои ман ва кунад

هر مکرمت که کرد به جای من و کند

Ёрб ту дар ҷавонӣу иқбол ӯ расон

یارب تو در جوانی و اقبال او رسان

Чун сарв шояд ар ҳамаи тан даст гардадам

چون سرو شاید ار همه تن دست گرددم

Чун беди зи бедори ҳамаи сари гирди дами забон

چون بید ز بیدار همه سر گرد دم زبان

То бар кушоди дасту забони доим аз худоӣ

تا بر گشاد دست و زبان دایم از خدای

Хоҳам саботи давлати хоси хдоигон

خواهم ثبات دولت خاص خدایگان

Фархундаи паии сипеҳрӣ каз Ямани Фроўст

فرخنده پی سپهری کز یمن فراوست

Ҳам подшоҳи фориғ ва ҳам халқ дар амон

هم پادشاه فارغ و هم خلق در امان

Гашта ҳилоли давлат дар пой ӯ рикоб

گشته هلال دولت در پای او رکاب

Дода сипеҳри тавсан дар даст ӯ Аннан

داده سپهر توسن در دست او عنان

Давлат паноҳ дорад дар зилли рой ӯ

دولت پناه دارد در ظل رای او

Ҷузи давлаташ ки дошт зи хуршеди соябон

جز دولتش که داشت ز خورشید سایبان

эй ҳамчуи гул ба субҳи ту бобаргу бонаво

ای همچو گل به صبح تو بابرگ و بانوا

Ваии ҳамчуи гули ҳасуди ту бебарг ва бе тавон

وی همچو گل حسود تو بی برگ و بی توان

Гули бастаи саноӣ ту омад чу андалеб

گل بسته ثنای تو آمد چو عندلیب

Врнии зи шарми халқи ту нгшоидии забон

ورنی ز شرم خلق تو نگشایدی زبان

Бахшанда чун саҳобии зебад агар фитод

بخشنده چون سحابی زیبد اگر فتاد

Овозаи сахои ту чун раъд дар ҷаҳон

آوازه سخای تو چون رعد در جهان

Хасми ту ҳамчуи тӯтии қўлист бе амал

خصم تو همچو طوطی قولیست بی عمل

Неи не ки ҳамчу анқо номӣаст бе нишон

نی نی که همچو عنقا نامیست بی نشان

Бахи бах ки миваи дилу шохи умеди ту

بخ بخ که میوه دل و شاخ امید تو

Сарсабзу сурх рӯй чу сарваст арғавон

سرسبز و سرخ روی چو سرو است ارغوان

Хоҷаи амиди атҳари бўтоҳри он казу

خواجه عمید اطهر بوطاهر آن کزو

Ҳар лаҳзаи бушковади гули дил дар баҳори ҷон

هر لحظه بشکفد گل دل در بهار جان

Моҳӣ ки ҳаст зрўаҳи Фрзонгиши чарх

ماهی که هست ذروه فرزانگیش چرخ

Лаълӣ ки ҳаст гавҳари озодгиши кон

لعلی که هست گوهر آزادگیش کان

Бар зоти пок ӯ ки чу об омад аз сафо

بر ذات پاک او که چو آب آمد از صفا

Дарҳо ки бар дамид чу симоби ногаҳон

درها که بر دمید چو سیماب ناگهان

Миннати худоиро ки зи хуршеди суҳбаташ

منت خدای را که ز خورشید صحبتش

Як як ҳама чу чашмаи ҳайвон шудаи ниҳон

یک یک همه چو چشمه حیوان شده نهان

эй табъ дар бабору зини сӯи нигари нишот

ای طبع در ببار و زین سو نگر نشاط

Шох дарахт мекунад аз абри дирафшон

شاخ درخت می کند از ابر درفشان

Чндонкаҳ ма сетанд аз офтоби нур

چندانکه مه ستاند از آفتاب نور

Чндонкаҳ Зуҳра созад бо муштарии қирон

چندانکه زهره سازد با مشتری قران