эй роҳати рӯҳу ромиши тан
ای راحت روح و رامش تن
Васли ту тараб физойу шеван
وصل تو طرب فزای و شیون
Бар буии лаби ту ақли сари маст
بر بوی لب تو عقل سر مست
Вази ранги рухи ту хонаи гулшан
وز رنگ رخ تو خانه گلشن
Аз шарм чу рӯй брФрўзӣ
از شرم چو روی برفروزی
Гўӣӣ ки булӯр шуд млўн
گوئی که بلور شد ملون
Оҳани дилӣ эй парии рух ар чанд
آهن دلی ای پری رخ ار چند
Тарсон бошад парии зи оҳан
ترسان باشد پری ز آهن
Бо дӯстии ту эй ту ғофил
با دوستی تو ای تو غافل
Давр аз ту шудам ба коми душман
دور از تو شدم به کام دشمن
Ояд ба дилам ки боз бошам
آید به دلم که باز باشم
Аз ғам ба ғурури ақли кавдан
از غم به غرور عقل کودن
Бар чун ман бандаи ҳавои хоҳ
بر چون من بنده هوا خواه
эй ҷон ҷаҳон мабар чунин занн
ای جان جهان مبر چنین ظن
Онро ки гирифт ғами гиребон
آنرا که گرفت غم گریبان
Кӣ гирад ақли тарафи доман
کی گیرد عقل طرف دامن
Венаи турфа ки бе рахти баҳри шаб
وین طرفه که بی رخت بهر شب
Шҳмот ҳаме шавад муайян
شهمات همی شود معین
Аз ман худ вокшидаҳи дорӣ
از من خود واکشیده داری
Гўӣӣ ки ман обам ва ту равған
گوئی که من آبم و تو روغن
Дар бандагии ту чун дурустам
در بندگی تو چون درستم
Аҳдам чу ду зулф хеш машкан
عهدم چو دو زلف خویش مشکن
Хорам чаҳ диҳӣ рутаб надода
خارم چه دهی رطب نداده
Дардам чаҳ диҳӣ дар аввали ?дан
دردم چه دهی در اول دن
Охир на манам ғуломи садрӣ
آخر نه منم غلام صدری
Коқбол шудааст азуи мубарҳан
کاقبال شده است ازو مبرهن
Хуршеди кафоти Абулмаъолӣ
خورشید کفات ابوالمعالی
Каз рой вайаст малики равшан
کز رای ویست ملک روشن
Насруллоҳи бен Муҳамади он кӯ
نصرالله بن محمد آن کو
Ҷонасту ҳамаи ҷаҳонёни тан
جان است و همه جهانیان تن
Маи хӯшаи намоядии зи райш
مه خوشه نمایدی ز رایش
Ҷавзои зи камоли хеши хирман
جوزا ز کمال خویش خرمن
Аз оташи теғи стўт ӯ
از آتش تیغ سطوت او
Дорад моҳии зи оби ҷавшан
دارد ماهی ز آب جوشن
Мксўри ҷафоаш агар шавад феъл
مکسور جفاش اگر شود فعل
Насбаш накунад бҳилҳои лн
نصبش نکند بحیلها لن
эй хуршедӣ ки зилли ҷоҳат
ای خورشیدی که ظل جاهت
Мискинонро шудааст маскан
مسکینان را شده است مسکن
Бо ҷӯади ту ҳотамаст мумсик
با جود تو حاتم است ممسک
Бо нутқи ту соҳибаст алкн
با نطق تو صاحب است الکن
Меҳр ту фитад миён ҳар дил
مهر تو فتد میان هر دل
Чун меҳр ки дрФтд ба равзан
چون مهر که درفتد به روزن
Калакати бгаҳи сухани нигорӣ
کلکت بگه سخن نگاری
Дастати бгаҳи ътиаҳ додан
دستت بگه عطیه دادن
Заҳри тани фазли рости тирёк
زهر تن فضل راست تریاک
Дарди сари ози рости чндн
درد سر آز راست چندن
эй гашта зи бими ту аду ро
ای گشته ز بیم تو عدو را
Хӯн дар тани хушки ҳамчуи рӯин
خون در تن خشک همچو روین
Гар бошам сад наво чу булбул
گر باشم صد نوا چو بلبل
Вари гирдами даҳ забон чу сӯсан
ور گردم ده زبان چو سوسن
Бо ин ҳамаи зуд зуд гардад
با این همه زود زود گردد
Дар мадҳи ту шеъри ман млўн
در مدح تو شعر من ملون
Пайваста бигӯям ва бигӯям
پیوسته بگویم و بگویم
Натавонам гуфт шукри ту ман
نتوانم گفت شکر تو من