Гоҳ онаст ки Тифлони чаман

گاه آن است که طفلان چمن

Андар оянд чу исо ба сухан

اندر آیند چو عیسی به سخن

Гуҳ гушойанд даҳон аз лола

گه گشایند دهان از لاله

Гуҳи намоянди забон аз сӯсан

گه نمایند زبان از سوسن

Мададӣ аз дам исоаст насим

مددی از دم عیسی است نسیم

Срӣ аз каф Мӯсоаст чаман

ثری از کف موسی است چمن

Лолаи ғарқа ба хӯни ҳамчуи ҳусайн

لاله غرقه به خون همچو حسین

Сӯсани зиндаи нафаси ҳамчуи ҳасан

سوسن زنده نفس همچو حسن

Чок зад ғунчаи гиребони сад ҷой

چاک زد غنچه گریبان صد جای

Аз бадии аҳди гултар доман

از بدی عهد گل تر دامن

Гул чу шоҳони зи пас пардаи ғайб

گل چو شاهان ز پس پرده غیب

Ҳаракат карда басӯии гулшан

حرکت کرده به سوی گلشن

Бод бар шаҳи раҳ ӯ ғошияи каш

باد بر شه ره او غاشیه کش

Абр дар мавкиб ӯ мқръаҳи зан

ابر در موکب او مقرعه زن

Машки бед аз ҷиҳати тӯҳфаи боғ

مشک بید از جهت تحفه باغ

Карда сад лхлхаҳ аз машки хутан

کرده صد لخلخه از مشک ختن

Субҳи хандон чу гулу гул чун субҳ

صبح خندان چو گل و گل چون صبح

Саҳарӣ чок зада пероҳан

سحری چاک زده پیراهن

Гули чунон оташ афрӯхт ба лутф

گل چنان آتش افروخت به لطف

Ки қадаҳро шудаи пари оби даҳан

که قدح را شده پر آب دهن

Ёсуман чун шуд фаввора май

یاسمن چون شد فواره می

Ҷӯй май бояд рондан ба чаман

جوی می‌باید راندن به چمن

Офарини бод ки бўӣӣ доранд

آفرین باد که بوئی دارند

Аз насими карами хоҷаи ман

از نسیم کرم خواجه من

Ҳасани Аҳмади хоси он садрӣ

حسن احمد خاص آن صدری

Ки ниҳоданд саронаши гардан

که نهادند سرانش گردن

Калак ӯ тезтар аз тири фалак

کلک او تیزتر از تیر فلک

Лутф ӯ поктар аз дар адан

لطف او پاک تر از دُر عدن

Равшан омад зи ҷаҳони торик

روشن آمد ز جهان تاریک

Чун зар аз сангу гуҳар аз маъдан

چون زر از سنگ و گهر از معدن

На аҷаб каз қалам чун тираш

نه عجب کز قلم چون تیرش

Теғ хуршед бапушед ҷавшан

تیغ خورشید بپوشید جوشن

эй бадӣҳои адуро лутфат

ای بدیهای عدو را لطفت

Карда подош ба некӣ кардан

کرده پاداش به نیکی کردن

Лутфи мФзоӣ ки гуҳи гоҳи чароғ

لطف مفزای که گهگاه چراغ

Ҳам бимирад чу фузун шуд равған

هم بمیرد چو فزون شد روغن

Рои хуршеди вшт чун дртоФт

رای خورشیدوَشَت چون درتافت

Моҳро сӯхта гардад хирман

ماه را سوخته گردد خرمن

Шудамат банда бигардон номам

شدمت بنده بگردان نامم

Насазад дуни турои номи ҳасан

نسزد دون ترا نام حسن

Дӯсти комами зи ту ва бар ман ҳаст

دوست کامم ز تو و بر من هست

Ҳам бад-ӣни ҷурми ҷаҳонии душман

هم بدین جرم جهانی دشمن

Ресмону Ирам аз он ме тобанд

ریسمان و ارم از آن می‌تابند

Ки тиҳӣ чашм таранд аз сӯзан

که تهی چشم‌تراند از سوزن

То шаби рӯз мураққаъ пӯшанд

تا شب روز مرقع پوشند

Сақфи ин хонгаҳ бе равзан

سقف این خانگه بی روزن

Бодат аз зовияи дорони фалак

بادت از زاویه داران فلک

Доъёни пеши худои зўолмн

داعیان پیش خدای ذوالمن

Хоки пои ту ҷаҳони саркаш

خاک پای تو جهان سرکش

Роми амри ту сипеҳри тавсан

رام امر تو سپهر توسن