Аз гиря агар икдм србр кунамӣ ман

از گریه اگر یکدم سربر کنمی من

Чун шамъи басии оташ бар сар кунамӣ ман

چون شمع بسی آتش بر سر کنمی من

Ман даст наёрам ба сари зулфи ту бурдан

من دست نیارم به سر زلف تو بردن

Варна ҳамаи офоқ муаттар кунамӣ ман

ورنه همه آفاق معطر کنمی من

Гар чашма навишт диҳадӣ оби ҳаётам

گر چشمه نوشت دهدی آب حیاتم

Ҳаргизи сухани чашма кавсар кунамӣ ман

هرگز سخن چشمه کوثر کنمی من

Чун ғунчаи бихандаи бгшоӣии лабу гўӣӣ

چون غنچه بخنده بگشائی لب و گوئی

Чун гули даҳани танги ту пурзар кунамӣ ман

چون گل دهن تنگ تو پرزر کنمی من

Ту май бидиҳии бодау хоссаи зи паии нақл

تو می بدهی باده و خاصه ز پی نقل

Зон пистаи ёқӯтин шукр кунамӣ ман

زان پسته یاقوتین شکر کنمی من

Ҷонӣаст маро хушк биовар на ҳам охир

جانی است مرا خشک بیاور نه هم آخر

Аз бодаи лабаоти камӣ тар кунамӣ ман

از باده لبهات کمی تر کنمی من

Бар дидаи ман пой чу абрӯи бунаии ту

بر دیده من پای چو ابرو بنهی تو

Бргрдни ту даст чу чанбар кунамӣ ман

برگردن تو دست چو چنبر کنمی من

Машғӯли туам гарна ба сол ва ба шабу рӯз

مشغول توام گرنه به سال و به شب و روز

Аз дидау ҷони хизмат меҳтар кунамӣ ман

از دیده و جان خدمت مهتر کنمی من

Фарзонаи амини аддӣни он ҳоигаҳи ман

فرزانه امین الدین آن حایگه من

Каз наъли самандаши зар афсар кунамӣ ман

کز نعل سمندش زر افسر کنمی من

Дар мадҳати он сарвари воҷиб буд инак

در مدحت آن سرور واجب بود اینک

Каз чашму мижаи хома ва дафтар кунамӣ ман

کز چشم و مژه خامه و دفتر کنمی من

Ҷон дар сари хоки қадамаши пошмии охир

جان در سر خاک قدمش پاشمی آخر

Донам ки агар кораш дар хур кунамӣ ман

دانم که اگر کارش در خور کنمی من

Тавфиқ азизаст ва гарна бсноҳош

توفیق عزیز است و گرنه بثناهاش

Аз гӯии фалаки ҳуққа гавҳар кунамӣ ман

از گوی فلک حقه گوهر کنمی من

Ваон пайкари бади хоҳи фурӯмоя ӯ ро

وان پیکر بد خواه فرومایه او را

Аз теғи забони ҳамчуи ду пайкар кунамӣ ман

از تیغ زبان همچو دو پیکر کنمی من

Србри хати фурмонаш ҳаме дорам агар на

سربر خط فرمانش همی دارم اگر نه

Хок аз ситам ҳар ду басар бар кунамӣ ман

خاک از ستم هر دو بسر بر کنمی من

Иқбол чунон гуфт ки гар хоҳадӣ он садр

اقبال چنان گفت که گر خواهدی آن صدر

Аз меҳру мааши бода ва соғар кунамӣ ман

از مهر و مهش باده و ساغر کنمی من

Мардӣ набӯд куштани номардони врнӣ

مردی نبود کشتن نامردان ورنی

Брҷмлаҳи аъдоаш Музаффар кунамӣ ман

برجمله اعداش مظفر کنمی من

Дайн ҳаст қавӣ варна барои мадади дайн

دین هست قوی ورنه برای مدد دین

Дар ҳамла ба майдонаш чу ҳайдар кунамӣ ман

در حمله به میدانش چو حیدر کنمی من

Андари дили куффор ки ҳамчун шаб тира аст

اندر دل کفار که همچون شب تیره است

Тир чу шаҳобашро раҳбар кунамӣ ман

تیر چو شهابش را رهبر کنمی من

Оҷиз шудаам алҳақ дар ҳақи бузургяш

عاجز شده ام الحق در حق بزرگیش

эй коши ҳўолт ба паямбар кунамӣ ман

ای کاش حوالت به پیمبر کنمی من