Миннати худоиро ки бо иқболи подшоҳ
منت خدای را که با اقبال پادشاه
Эмин шуд аз муҳоқу кусуфи офтобу моҳ
ایمن شد از محاق و کسوف آفتاب و ماه
Миннати худоиро ки шкФт ва чамед боз
منت خدای را که شکفت و چمید باز
Ҳам гулбуни саодат ва ҳам сарви боргоҳ
هم گلبن سعادت و هم سرو بارگاه
Миннати худоиро ки замона гирифт боз
منت خدای را که زمانه گرفت باز
Он офтоби мамлакату сояи илоҳ
آن آفتاب مملکت و سایه اله
Миннати худоиро ки ба сунъ латиф дошт
منت خدای را که به صنع لطیف داشت
Рӯй накӯй мунтахаб аз чашми бади нигоҳ
روی نکوی منتخب از چشم بد نگاه
Баси чашми шӯр ва рӯй турш буд мунтазир
بس چشم شور و روی ترش بود منتظر
То чашмашон сифед шуду рӯишони сиёҳ
تا چشمشان سفید شد و رویشان سیاه
Борӣ бар авҷ моҳ набинад касе сҳо
باری بر اوج ماه نبیند کسی سها
Борӣ ба ҷой сарв набинад касе гиёҳ
باری به جای سرو نبیند کسی گیاه
Тоҷи хавос бар срдўлт расед боз
تاج خواص بر سردولت رسید باز
То ҳар фузул каҷ наниҳад гӯшаи кулоҳ
تا هر فضول کج ننهد گوشه کلاه
Ойӣнае ки акс бузургӣ намӯд гашт
آیینه ای که عکس بزرگی نمود گشت
Равшани чунонкӣ тира нагардад ба ҳеҷ оҳ
روشن چنانکه تیره نگردد به هیچ آه
Акнӯн чаҳ меҳнатаст биё эй вале бигӯ
اکنون چه محنت است بیا ای ولی بگو
Ҳоло чаҳ ҳоҷатаст биё эй аду ба хоҳ
حالا چه حاجت است بیا ای عدو به خواه
Бозандаи гашт ва мавҷ заду қасд авҷ кард
بازنده گشت و موج زد و قصد اوج کرد
Абри сахоу баҳри атоу сипеҳри ҷоҳ
ابر سخا و بحر عطا و سپهر جاه
Хуршеди мамлакати ҳасани Аҳмади онкии сохт
خورشید مملکت حسن احمد آنکه ساخت
Дар сояи саодат ӯ малику дайни паноҳ
در سایه سعادت او ملک و دین پناه
эй онкӣ чун фириштаи буи бегуноҳу пок
ای آنکه چون فرشته بوی بی گناه و پاک
Табро чигуна хонам куффорати гуноҳ
تب را چگونه خوانم کفارت گناه
Бар теғ обдор занад занги вақти вақт
بر تیغ آبدار زند زنگ وقت وقت
Дар пеш офтоб равад сояи гоҳи гоҳ
در پیش آفتاب رود سایه گاه گاه
Боз омадӣ чу бози сифед аз гурези ҷой
باز آمدی چو باز سفید از گریز جای
Боз омадӣ чу шери сияҳ дар шикоргоҳ
باز آمدی چو شیر سیه در شکارگاه
Ҷаври фалак бурун бирав адли малик дар ор
جور فلک برون برو عدل ملک در آر
Ҷон вале фузун куну ҷон аду бакоҳ
جان ولی فزون کن و جان عدو بکاه
Ман бандаро ки ҳаст з ҳар илми ҳосилӣ
من بنده را که هست ز هر علم حاصلی
Раҳбари тўӣӣ раҳо макун андари миёни роҳ
رهبر توئی رها مکن اندر میان راه
Ҷузи тарбият чаҳ бояд гул дар миёни хор
جز تربیت چه باید گل در میان خار
Ҷузи тсФит чаҳ бинад зар дар миёни коҳ
جز تصفیت چه بیند زر در میان کاه