Ин чаҳ нақшаст ки аз машк сиёҳ оварадӣ

این چه نقش است که از مشک سیاه آوردی

Вена чаҳ нақсаст ки дар гӯша моҳ оварадӣ

وین چه نقص است که در گوشه ماه آوردی

Аҳд ҳамчун гултар сол ба соли афкандӣ

عهد همچون گل تر سال به سال افکندی

Боз ҳамчун маи нави моҳ ба моҳ оварадӣ

باز همچون مه نو ماه به ماه آوردی

Хат дар оварадӣ то узр гуноҳат хоҳад

خط در آوردی تا عذر گناهت خواهد

Рӯ ки мақбултарин узр гуноҳ оварадӣ

رو که مقبول ترین عذر گناه آوردی

эй басои шефтаро каз шабу рӯзи хату зулф

ای بسا شیفته را کز شب و روز خط و زلف

Барадӣ аз роҳ ва дигар бора ба роҳ оварадӣ

بردی از راه و دگر باره به راه آوردی

То дар он силсилаи зулф дилам бигушоед

تا در آن سلسله زلف دلم بگشاید

Бар лаби чашмаи хуршед гиёҳ оварадӣ

بر لب چشمه خورشید گیاه آوردی

Монад бръорзи тўсоиаҳи хати пиндорӣ

ماند برعارض توسایه خط پنداری

Сояи чашмаи хуршеди з чоҳ оварадӣ

سایه چشمه خورشید ز چاه آوردی

Занги хати ту бар ойӣна ориз бидамед

زنگ خط تو بر آیینه عارض بدمید

То зи навмидӣ дил гуфт ки оҳ оварадӣ

تا ز نومیدی دل گفت که آه آوردی

Ман бигуфтам ки чунон зулфи сияҳ гар бошад

من بگفتم که چنان زلف سیه گر باشد

Инак аз тарафи ду оризи ду гувоҳ оварадӣ

اینک از طرف دو عارض دو گواه آوردی

Ёфт чун дили хати озодӣ ва омад зи сафар

یافت چون دل خط آزادی و آمد ز سفر

Пешкаши пеши худованд ба роҳ оварадӣ

پیشکش پیش خداوند به راه آوردی

Шоҳи масъӯди шаҳи он сар ки чу дайн рӯйиш дид

شاه مسعود شه آن سر که چو دین رویش دید

Маликро гуфт накӯи пушт ва паноҳ оварадӣ

ملک را گفت نکو پشت و پناه آوردی

Инат брҷис ки бар авҷи саодати бурҷӣ

اینت برجیس که بر اوج سعادت برجی

Ва инат хуршед ки аз зилл ?ала оварадӣ

و اینت خورشید که از ظل آله آوردی

Бахт медонад каз баҳри арӯси давлат

بخت می داند کز بهر عروس دولت

Баси ҷавони бахту бакори омада шоҳ оварадӣ

بس جوان بخت و بکار آمده شاه آوردی

Аикаҳ аз тоири маймун вае иқбол

ایکه از طایر میمون و همای اقبال

Аз паии сояи сари зер кулоҳ оварадӣ

از پی سایه سر زیر کلاه آوردی

Шаръро пуштӣ чун рӯй бҳиҷо кардӣ

شرع را پشتی چون روی بهیجا کردی

Маликро рўӣӣ чун пушт бгоҳ оварадӣ

ملک را روئی چون پشت بگاه آوردی

То бидон гуҳ ки ҷаҳон дар зар гирад хуршед

تا بدان گه که جهان در زر گیرد خورشید

Ҳеҷ ҳушёр нагӯяд ки ба гоҳ оварадӣ

هیچ هشیار نگوید که به گاه آوردی