Ки диҳад ёри маро аз ман бедили хабарӣ

که دهد یار مرا از من بیدل خبری

Ки кунад сӯии ман хаста ба раҳмати назарӣ

که کند سوی من خسته به رحمت نظری

Боз ронад зи ману қиссаи ман ҳарфӣ чанд

باز راند ز من و قصه من حرفی چند

Пеши он бут ки чуну нест ба хӯбии дгарӣ

پیش آن بت که چنو نیست به خوبی دگری

Гуяд эй ҳури зи шарми ту гирифтаи тарафӣ

گوید ای حور ز شرم تو گرفته طرفی

Гуяд эй моҳи зи рашки ту гузидаи сафарӣ

گوید ای ماه ز رشک تو گزیده سفری

Ҳаст дар ҳиҷри ту аз дасти худами заррини тоҷ

هست در هجر تو از دست خودم زرین تاج

Оҳ агар бошудам аз дасти ту симини камарӣ

آه اگر باشدم از دست تو سیمین کمری

Мояи ман ҳамаи чашмтару ҷонӣ хушк аст

مایه من همه چشم تر و جانی خشک است

Тару хушкам чаҳ диҳии баҳри чунин хушки втрӣ

تر و خشکم چه دهی بهر چنین خشک وتری

Нест ҷону дилу дидаи зи ту эй моҳи дареғ

نیست جان و دل و دیده ز تو ای ماه دریغ

Гар ту хушнӯди шӯии ҳам ба чунин мо ҳзрӣ

گر تو خشنود شوی هم به چنین ما حضری

эй Перуи боли марои ҳиҷри ту пурканда бибин

ای پرو بال مرا هجر تو پرکنده ببین

Ин хаторо ки накардем манеҳ боли впрӣ

این خطا را که نکردیم منه بال وپری

Даргузар аз ман агар низ хтоӣӣ кардам

درگذر از من اگر نیز خطائی کردم

Каз туу хати вафоӣ ту надорам гузарӣ

کز تو و خط وفای تو ندارم گذری

Бад макун вар бикунӣ саҳл буд нек он аст

بد مکن ور بکنی سهل بود نیک آن است

Ки гузашт аз баду неки ман ва ту бештарӣ

که گذشت از بد و نیک من و تو بیشتری

Дилам аз туфи ту гумроҳ шудааст ва ба худоӣ

دلم از تف تو گمراه شده است و به خدای

Ки шаби зулф ту хоҳам ба дуои саҳарӣ

که شب زلف تو خواهم به دعای سحری

Аз шаби зулфи ту гумроҳи ним зонка маро

از شب زلف تو گمراه نیم زانکه مرا

Рӯзи иқбол амираст накӯи роҳбарӣ

روز اقبال امیر است نکو راهبری

Офтоби ҳамаи содоти ҳусайни он комрўз

آفتاب همه سادات حسین آن کامروز

Нест дар хиттаи исломи чунуи номварӣ

نیست در خطه اسلام چنو ناموری

Қомъи ширки шуҷоъӣ ки ба мужда ҳар дам

قامع شرک شجاعی که به مژده هر دم

Зу баради боди сӯии равзаи ҷадаши хабарӣ

زو برد باد سوی روضه جدش خبری

Фалаки маркази иқбол ва чаҳ олии фалакӣ

فلک مرکز اقبال و چه عالی فلکی

Қамари гулшани аФзол ва чаҳ тобони қамарӣ

قمر گلشن افضال و چه تابان قمری

На амл ёфт чунуи гоҳи схоники дилӣ

نه امل یافت چنو گاه سخانیک دلی

На аҷал дид чунуи рӯзи вғои пари ҷгарӣ

نه اجل دید چنو روز وغا پر جگری

Падари шаръу насаб ҳар ду зи зодаш бо ном

پدر شرع و نسب هر دو ز زادش با نام

Инат номии писарӣ ва инат гиромии падарӣ

اینت نامی پسری و اینت گرامی پدری

Рӯй ӯро негро фотиҳа бархон ва бидам

روی او را نگرو فاتحه برخوان و بدم

Ки надидаст касе сӯрати ҷон аз шукрӣ

که ندیدست کسی صورت جان از شکری

На чуну бошад ҳар кӯ буд аз насли алӣ

نه چنو باشد هر کو بود از نسل علی

Гарчи аз кӯҳ буд лаъли мадон ҳар ҳаҷарӣ

گرچه از کوه بود لعل مدان هر حجری

ӯ ҳамаи мардумӣу мардӣ бо биму умед

او همه مردمی و مردی با بیم و امید

Рости себӣ ба ду ним ӯ писарӣ бо падарӣ

راست سیبی به دو نیم او پسری با پدری

эй кам ва беш фалаки баҳри дилатро садафӣ

ای کم و بیش فلک بحر دلت را صدفی

Ваии зару сими ҷаҳони абри кафатро мтрӣ

وی زر و سیم جهان ابر کفت را مطری

Субҳи теғи ту дарди пардаи дилҳои сиёҳ

صبح تیغ تو درد پرده دلهای سیاه

Дар чунон шаби ту ҷузи ин субҳи мадони пардаи дарӣ

در چنان شب تو جز این صبح مدان پرده دری

Андари он рӯз ки аз ҷисм намонад рамақӣ

اندر آن روز که از جسم نماند رمقی

Вондри он ҳол ки аз рӯҳ намонад асарӣ

واندر آن حال که از روح نماند اثری

Ёфт гўӣии аҷал аз ҳамлаи паёпаии мададӣ

یافت گوئی اجل از حمله پیاپی مددی

Кард гўӣии Зуҳал аз фитнаи фароҳами ҳашарӣ

کرد گوئی زحل از فتنه فراهم حشری

Гуҳ чу сар ноӣ намояди сари бурнои гулӯ

گه چو سر نای نماید سر برنای گلو

Гоҳ чун табли намояди дил дар ҳеҷ барӣ

گاه چون طبل نماید دل در هیچ بری

Теғ бар сар зада бар хӯни ту чун ғмздаҳ Эй

تیغ بر سر زده بر خون تو چون غمزده ای

Кӯс бар рӯй зада нолон чун навҳа гарӣ

کوس بر روی زده نالان چون نوحه گری

Он чунон шери илми сари бФрозд ки мисл

آن چنان شیر علم سر بفرازد که مثل

Гўӣӣ аз чашма хуршед кунад оби хурӣ

گوئی از چشمه خورشید کند آب خوری

Ту дар он ҳол чу тақдири нмоӣӣ ба масоф

تو در آن حال چو تقدیر نمائی به مصاف

Ки набошад зи ту албата маҷоли гузарӣ

که نباشد ز تو البته مجال گذری

Нақш ҳар сами саманди ту ҳилоли ?умла

نقش هر سم سمند تو هلال املی

Акс ҳар гавҳари теғи ту шуъоъи зафарӣ

عکس هر گوهر تیغ تو شعاع ظفری

Сафи куффори чунон бар шиканӣ каз теғат

صف کفار چنان بر شکنی کز تیغت

Сқрии нақди бибинанд ва чаҳ сӯзони сқрӣ

سقری نقد ببینند و چه سوزان سقری

Аикаҳ дар равзаи малик аз паии сари сабзии дайн

ایکه در روضه ملک از پی سر سبزی دین

Шаҷарии гаштии нҳмори мубораки шаҷарӣ

شجری گشتی نهمار مبارک شجری

Чун тўӣиро чу манӣ бояд агар бастоед

چون توئی را چو منی باید اگر بستاید

Қадари хуршед куҷо донад ҳар бе басарӣ

قدر خورشید کجا داند هر بی بصری

На бидон назд касе май барам ибром ки ҳаст

نه بدان نزد کسی می برم ابرام که هست

Бар ҷигари обии шан ё ба кафу кӣсаи зарӣ

بر جگر آبی شان یا به کف و کیسه زری

Дардмандаст дили зори бзргои чаканам

دردمند است دل زار بزرگا چکنم

Бо чунин дард дилӣ гуфта чунин дардисарӣ

با چنین درد دلی گفته چنین دردسری

Худ хасонро нануҳум манзалати мадҳат аз онк

خود خسان را ننهم منزلت مدحت از آنک

Гуҳари нек дареғаст баҳри бдгҳрӣ

گهر نیک دریغ است بهر بدگهری

Рӯй сӯй дарашон зон нануҳум то нашавам

روی سوی درشان زان ننهم تا نشوم

Чун амл рӯй ба рўӣӣ чу аҷали дрбдрӣ

چون امل روی به روئی چو اجل دربدری

Кори таъзими туу зоти ту чизе дигар аст

کار تعظیم تو و ذات تو چیزی دگر است

Натавон кард қиёси ту баҳри мухтасарӣ

نتوان کرد قیاس تو بهر مختصری

Мадҳи тести инки чунин медиҳад инсофи замон

مدح تست اینکه چنین می دهد انصاف زمان

Авни гавҳар буд ар теғи намояди ҳунарӣ

عون گوهر بود ار تیغ نماید هنری