Баронам ки имрӯз чун дод хоҳӣ

برآنم که امروز چون داد خواهی

Нуҳуми қиссае дар чунин боргоҳӣ

نهم قصه ای در چنین بارگاهی

Баборами зи полўнаҳи дидаи обӣ

ببارم ز پالونه دیده آبی

Барорам зи ойӣнаи синаи оҳӣ

برآرم ز آیینه سینه آهی

Каси ин қисса наниҳад валикин тавон хӯрд

کس این قصه ننهد ولیکن توان خورد

Чунин тӯшаи барсари шоҳи роҳӣ

چنین توشه برسر شاه راهی

Ҷаҳондори шоҳо чу рои баландат

جهاندار شاها چو رای بلندت

БиФзўди ман бандаро пойгоҳӣ

بیفزود من بنده را پایگاهی

Чу исо ба кайвон паридам зи хокӣ

چو عیسی به کیوان پریدم ز خاکی

Чу Юсуф ба айвони расидами зи чоҳӣ

چو یوسف به ایوان رسیدم ز چاهی

Бар он дошт ӯ ёр бемоя ро

بر آن داشت او یار بی مایه را

Ки ҷӯяд зи хасмяши обӣу ҷоҳӣ

که جوید ز خصمیش آبی و جاهی

Фурӯ ҷумла гардад зи ашъори банда

فرو جمله گردد ز اشعار بنده

Се қитъаи зи мадҳи ту чун подшоҳӣ

سه قطعه ز مدح تو چون پادشاهی

Буруни барад дар ҳар се ном дигар кас

برون برد در هر سه نام دگر کس

Даровард ва дар нашри ин буд моҳӣ

درآورد و در نشر این بود ماهی

Зада байт ё сад марои худ чаҳ нуқсон

زده بیت یا صد مرا خود چه نقصان

зи кҳдони ҷамшед кам гир гоҳе

ز کهدان جمشید کم گیر گاهی

Валикин ба ҳақи хдоӣӣ ки бар ҳақ

ولیکن به حق خدائی که بر حق

Бпрўрди шоҳӣ чу баҳроми шоҳӣ

بپرورد شاهی چو بهرام شاهی

БиФзўд аз фарқ ӯ тоҷ қадре

بیفزود از فرق او تاج قدری

Биёрост аз зот ӯ садр гоҳе

بیاراست از ذات او صدر گاهی

Казин гӯнаи макрии бад-ӣни навъи ғдрӣ

کزین گونه مکری بدین نوع غدری

Накардааст ҳеҷ одамии ҳеҷ гоҳе

نکرده است هیچ آدمی هیچ گاهی

Буруни барад ?зина баровард шинӣ

برون برد زینی برآورد شینی

Чун зинҳо ки гуфтам надорад гуноҳӣ

چون زینها که گفتم ندارد گناهی

На чун ман буд ҳар ки дорад сноӣӣ

نه چون من بود هر که دارد ثنائی

На дар ту расад ҳар ки ёбад кулоҳӣ

نه در تو رسد هر که یابد کلاهی

Чаҳ монад ба тоўс агар зишти мурғӣ

چه ماند به طاوس اگر زشت مرغی

Наад чун магас бар сифедии сиёҳӣ

نهد چون مگس بر سفیدی سیاهی

Маро аз саноҳои хуршеди зотат

مرا از ثناهای خورشید ذاتت

Бар ин нест ҷузи субҳи содиқи гувоҳӣ

بر این نیست جز صبح صادق گواهی

Дар абвоби илмам ҳануз ихтилофӣ

در ابواب علمم هنوز اختلافی

Дар анвоъи фазлам ҳануз иштибоҳӣ

در انواع فضلم هنوز اشتباهی

Ту шоҳо миндиш азинҳо ки гуфтам

تو شاها میندیش ازینها که گفتم

Ҳамон дон ки ҳастам яке дод хоҳӣ

همان دان که هستم یکی داد خواهی

Ман аз хонадони мондаи мазлӯм ва онгаҳ

من از خاندان مانده مظلوم و آنگه

Ҳамаи змёнро ба адлати паноҳӣ

همه ذمیان را به عدلت پناهی

Барои ризои хдоӣӣ ки додат

برای رضای خدائی که دادت

Чу афлоки мулкӣ чу анҷуми сипоҳӣ

چو افلاک ملکی چو انجم سپاهی

Ки танбеҳ ӯро ба ҷоӣии расонӣ

که تنبیه او را به جائی رسانی

Казу олимиро буд антбоҳӣ

کزو عالمی را بود انتباهی

Ба иқболи худ сурх рӯем ҳаме кун

به اقبال خود سرخ رویم همی کن

Ки бандаи гулу рой шоҳӣаст моҳӣ

که بنده گل و رای شاهی است ماهی

Чу боғ ҳунар ёфт ҷӯии зи обӣ

چو باغ هنر یافت جویی ز آبی

Набояд ки србркшд ҳар гиёҳӣ

نباید که سربرکشد هر گیاهی