Ёр чун исоам ба моҳи барад

یار چون عیسیم به ماه برد

Боз чун Юсуфам ба чоҳи барад

باز چون یوسفم به چاه برد

Мардуми дидаро арӯси рахт

مردم دیده را عروس رخت

Рӯй баста ба ҷилваи гоҳи барад

روی بسته به جلوه گاه برد

Оинагар сафоӣ ӯ бинад

آینه گر صفای او بیند

Даст чун субҳдами зи моҳи барад

دست چون صبحدم ز ماه برد

Ҷузи суханҳои ҳамчуи алмосаш

جز سخنهای همچو الماسش

Дару ёқӯт ӯ ки роҳи барад

در و یاقوت او که راه برد

Тӯтии ҷон ман расед ба лаб

طوطی جان من رسید به لب

То аз он лаби шукри гиёҳи барад

تا از آن لب شکر گیاه برد

Чаҳ шавадгар сабои сипедаи дамӣ

چه شود گر صبا سپیده دمی

Так дар он турраи сиёҳи барад

تک در آن طره سیاه برد

Пас бидон буии қиссаҳои ҳасан

پس بدان بوی قصه های حسن

Гарчи зораст пеши шоҳи барад

گرچه زار است پیش شاه برد

Шоҳи баҳроми шоҳи масъӯди он

شاه بهرام شاه مسعود آن

Ки азуи малики обу ҷоҳи барад

که ازو ملک آب و جاه برد

Давлати тозаи баҳр ӯ ҳар рӯз

دولت تازه بهر او هر روز

Тӯҳфаи нав ба боргоҳи барад

تحفه نو به بارگاه برد

Чархи симини магар ба хизмати боз

چرخ سیمین مگر به خدمت باز

Офтоби заррини кулоҳи барад

آفتاب زرین کلاه برد