Лабам аз бӯс ӯ шукр чӣанд

لبم از بوس او شکر چیند

Гӯшам аз лаъл ӯ гуҳар чӣанд

گوشم از لعل او گهر چیند

Аз гиребон чу ӯ براردи сар

از گریبان چو او برآرد سر

Ҳури домани зи шарми дрчинд

حور دامن ز شرم درچیند

Дар фироқаши зи ашку чеҳраи ман

در فراقش ز اشک و چهره من

Мард бояд ки сим визр чӣанд

مرد باید که سیم وزر چیند

Боғбон субҳдам надонад чид

باغبان صبحدم نداند چید

Ҳар дами онч аз Рахш назар чӣанд

هر دم آنچ از رخش نظر چیند

Ореи оре чу офтоб омад

آری آری چو آفتاب آمد

Моҳ дар ҳоли муҳра бар чӣанд

ماه در حال مهره بر چیند

Халқ ӯ халқи шоҳро монад

خلق او خلق شاه را ماند

Ки аз ӯ дили гул ва шукр чӣанд

که از او دل گل و شکر چیند

Шоҳи бҳромшаҳ ки ханҷар ӯ

شاه بهرامشه که خنجر او

Аз сарон дар масофи срчинд

از سران در مصاف سرچیند