Снмои бастаи онам ки дар ин манзили тест

صنما بسته آنم که در این منزل تست

Хабарӣ ёбам зон зулфи шикаста ба дуруст

خبری یابم زان زلف شکسته به درست

Дард ва ғамҳои туу аҳди вафоят бар мост

درد و غمهای تو و عهد وفایت بر ماست

Ҳам ба ҷони ту ки ҳушу дилу ҷонам бар тест

هم به جان تو که هوش و دل و جانم بر تست

Дил ман нест шуду сӯзи ту аз сина нарафт

دل من نیست شد و سوز تو از سینه نرفت

Ашки ман мавҷ заду нақши ту аз дида нишаст

اشک من موج زد و نقش تو از دیده نشست

Зишти нақшӣ буд ар ҷисм ту нашиносам хуб

زشت نقشی بود ار جسم تو نشناسم خوب

Сахти корӣ буд аркор ту бигзорам суст

سخت کاری بود ارکار تو بگذارم سست

Гарчи дар дидаи ман нақши хаёл ту бимонад

گرچه در دیده من نقش خیال تو بماند

Врчаҳи брсинаҳи ман акси ҷамол ту бараст

ورچه برسینه من عکس جمال تو برست

Беш дар дида ва дар сина намеҷӯям аз онк

بیش در دیده و در سینه نمی جویم از آنک

Дӯш дар оташ давронат намедонам ҷуст

دوش در آتش دورانت نمی دانم جست

Сари он сарв бигардам ки чу ту бошад рост

سر آن سرو بگردم که چو تو باشد راست

Пеши он моҳи бимирам ки ба ту монад чуст

پیش آن ماه بمیرم که به تو ماند چست

Омадами костау сӯхтаи андар бар ту

آمدم کاسته و سوخته اندر بر تو

Ки маро рӯй чу бустони ту қиблааст на баст

که مرا روی چو بستان تو قبله است نه بست

эй марои коста чун моҳ беафзой аввал

ای مرا کاسته چون ماه بیفزای اول

Ваии марои сӯхта чун шамъи биФрўзи нахуст

وی مرا سوخته چون شمع بیفروز نخست