эй карда ҳамаи бадӣ ба ҷоем

ای کرده همه بدی به جایم

Дарёб ки шуд з ҷой поем

دریاب که شد ز جای پایم

Назд ту куҷо барояд эй ҷон

نزد تو کجا برآید ای جان

Гар ман ба туфайли ту бароям

گر من به طفیل تو برایم

Ангушт намой халқи гаштам

انگشت نمای خلق گشتم

Вази худ ҷилдии ҳамеи намоям

وز خود جلدی همی نمایم

МФзои ту дар ҷафо ки ман худ

مفزای تو در جفا که من خود

Дркоҳши хеши миФзоим

درکاهش خویش میفزایم

Дил дар каллаи ту гарчи паст аст

دل در کله تو گرچه پست است

Рӯзии калимоти бргшоим

روزی کلمات برگشایم

Ман нури сулолаи расӯлам

من نور سلاله رسولم

Ман банда соя худоем

من بنده سایه خدایم

Бҳромшаҳи онкии зебад ӯ ро

بهرامشه آنکه زیبد او را

Гар гуяд зи ма манам баҷоем

گر گوید ز مه منم بجایم

Ҷавзои камару Зуҳали маҳалам

جوزا کمر و زحل محلم

Маи роят ва офтоб роем

مه رایت و آفتاب رایم

Ҳукмӣаст ки то ҷаҳони бпоид

حکمی است که تا جهان بپاید

Аз баҳри ҷаҳонёни бпоим

از بهر جهانیان بپایم