Сарвро чун сӯии он гардуни аълои омадем

سرو را چون سوی آن گردون اعلا آمدیم

Абри гаштами абр каз пастӣ ба болои омадем

ابر گشتم ابر کز پستی به بالا آمدیم

Бар умеди нури давлати сӯй гардун тохтем

بر امید نور دولت سوی گردون تاختیم

Ваз барои дар неъмати сӯии дарёи омадем

وز برای در نعمت سوی دریا آمدیم

Ту чу хуршед ва ин ҷой чу ҷавзои авҷи тест

تو چو خورشید و این جای چو جوزا اوج تست

Баҳри ту аз сӯии ин даргоҳи волои омадем

بهر تو از سوی این درگاه والا آمدیم

Зонка дар анвоъи фазлам чун Уторид бе бадал

زانکه در انواع فضلم چون عطارد بی بدل

Хонаи хеши омадемгар сӯии ҷавзои омадем

خانه خویش آمدیم گر سوی جوزا آمدیم

Гарчи шоҳу соҳибу хусрави спрдндм ба ту

گرچه شاه و صاحب و خسرو سپردندم به تو

Ман ба ту ҳам баҳри ту на аз баҳри онро омадем

من به تو هم بهر تو نه از بهر آن را آمدیم

Борҳои лутфу сахои ту навидам дода буд

بارها لطف و سخای تو نویدم داده بود

То напиндорӣ ки мо нохондаи ӣнҷои омадем

تا نپنداری که ما ناخوانده اینجا آمدیم

Офтобии худ турои пайдо куҷо ояд агар

آفتابی خود ترا پیدا کجا آید اگر

Гӯям аз иқболи ту чун зарраи пайдои омадем

گویم از اقبال تو چون ذره پیدا آمدیم