эй мӯниси ҷони ман кҷоӣӣ

ای مونس جان من کجائی

Аз дидаи ман чаро ҷдоӣӣ

از دیده من چرا جدائی

Чун дил диҳадат ки ҳар замонӣ

چون دل دهدت که هر زمانی

Сад бора ба назд ман нёӣӣ

صد باره به نزد من نیائی

Дар дили шағабу дағо чаҳ дорӣ

در دل شغب و دغا چه داری

Бераҳмат ва бе вафои чроӣӣ

بی رحمت و بی وفا چرائی

Аз даври бубинамии парешон

از دور ببینمی پریشان

Дандон чаҳ занӣу лаб чаҳ хоӣӣ

دندان چه زنی و لب چه خائی

Худ нек наомадат казин сон

خود نیک نیامدت کزین سان

Ояд зи ту буи бе вФоӣӣ

آید ز تو بوی بی وفائی

Ин нозу такаббури ту то чанд

این ناز و تکبر تو تا چند

Бозори ғами турои рўоӣӣ

بازار غم ترا روائی

Донам ту ки аз бузургворӣ

دانم تو که از بزرگواری

Фарзанди маин подшоӣӣ

فرزند مهین پادشائی

Давлати шаҳ то ҷавр ки дорад

دولت شه تا جور که دارد

Мироси зи хуии мстФоӣӣ

میراث ز خوی مصطفائی