Моро рухи он нигор боистӣ

ما را رخ آن نگار بایستی

Он шоҳид рӯзгор боистӣ

آن شاهد روزگار بایستی

Гӯйанд ҳадиси ёри худ норай

گویند حدیث یار خود ناری

Аввал бояд ки ёр боистӣ

اول باید که یار بایستی

Дар дасту дилами зи равзаи васлаш

در دست و دلم ز روضه وصلش

Чун гул нарасед хор боистӣ

چون گل نرسید خار بایستی

Ояд бар ман шикори дил вақте

آید بر من شکار دل وقتی

Бозаши ҳавас шикор боистӣ

بازش هوس شکار بایستی

Дили барадӣ ба ишваи барадии ҷон

دل بردی به عشوه بردی جان

Ин ишваи хуши ду бор боистӣ

این عشوه خوش دو بار بایستی

Гӯйанд зи ишқи дарди дили хезад

گویند ز عشق درد دل خیزد

Ин дарди дилам ҳазор боистӣ

این درد دلم هزار بایستی

Нҳмор хушаст лек поянда

نهمار خوش است لیک پاینده

Чун давлат шаҳриёр боистӣ

چون دولت شهریار بایستی