Ҷонои ту ба дигарон чаҳ Монӣ

جانا تو به دیگران چه مانی

Косоиши ҷони як ҷаҳонӣ

کاسایش جان یک جهانی

Чун Юсуфи тўтёии чашмӣ

چون یوسف توتیای چشمی

Чун исои кимиёии ҷонӣ

چون عیسی کیمیای جانی

То чанд буд чу гули ду рўӣӣ

تا چند بود چو گل دو روئی

Чун сӯсан чист даҳ забонӣ

چون سوسن چیست ده زبانی

Дар ҳасани чунон ки он тавон гуфт

در حسن چنان که آن توان گفت

Шукри эзадро ки он чунонӣ

شکر ایزد را که آن چنانی

Хокӣ шудаам чу сояи ту

خاکی شده ام چو سایه تو

Дар пардаи нури худ наоне

در پرده نور خود نهانی

Худро ҳама дар миёни ниҳодам

خود را همه در میان نهادم

Зеро ки ту ёр бе миёнӣ

زیرا که تو یار بی میانی

Ҷони ту ки ҷон ман набинад

جان تو که جان من نبیند

Бе рӯй ту рӯй зиндагонӣ

بی روی تو روی زندگانی

Акнӯн ки ҳама ба ёд додам

اکنون که همه به یاد دادم

Дар ишқи ту оташи ҷавонӣ

در عشق تو آتش جوانی

Андеша чаҳ судгар ту онро

اندیشه چه سود گر تو آنرا

Бӯ май ниҳоди ин замонӣ ?

بو می نهاد این زمانی؟

Чун ғарқа шудам зи оби дида

چون غرقه شدم ز آب دیده

Ҳар дам чаҳ бар оташами нишоне

هر دم چه بر آتشم نشانی

Овора макун зи хону монам

آواره مکن ز خان و مانم

Гар ҳеҷ мурӣди хонадонӣ

گر هیچ مرید خاندانی

Ҳар шаб гӯям ба ишваи дил ро

هر شب گویم به عشوه دل را

Ранҷии макаш эй дили артўонӣ

رنجی مکش ای دل ارتوانی

Якборагӣ аз висоли он бут

یکبارگی از وصال آن بت

Навмед машав ба бадгумонӣ

نومید مشو به بدگمانی

Ҷаҳдӣ мекун чунонкӣ ояд

جهدی میکن چنانکه آید

Бошад ки накӯ шавад чаҳ доне

باشد که نکو شود چه دانی