Қамарии андари баҳори ёр ман аст

قمری اندر بهار یار من است

Мӯниси нолҳои зор ман аст

مونس نالهای زار من است

Фохтаи тавқи ишқи бргрдн

فاخته طوق عشق برگردن

Дар ғами дӯсти ғмгсор ман аст

در غم دوست غمگسار من است

Булбул аз шохи гули кушодаи забон

بلبل از شاخ گل گشاده زبان

Нойиби ҳоли рӯзгор ман аст

نایب حال روزگار من است

Соқио беқарорам аз май ишқ

ساقیا بی قرارم از می عشق

Ду се май доруии қарор ман аст

دو سه می داروی قرار من است

намехӯрам дар баҳор бо рухи ту

می خورم در بهار با رخ تو

Кони баҳори ту ин баҳор ман аст

کان بهار تو این بهار من است

Гар набошад баҳору неи абрӣ

گر نباشد بهار و نی ابری

Абр ӯ чашми обдор ман аст

ابر او چشم آبدار من است

Гули сӯрии шукуфтаи андари боғ

گل سوری شکفته اندر باغ

Рости гўӣии рухнигор ман аст

راست گوئی رخ نگار من است

Лола бар сабзаи зори пиндорӣ

لاله بر سبزه زار پنداری

Рӯй маъшӯқ бар канор ман аст

روی معشوق بر کنار من است

Гўӣӣ аз даври наргиси махмур

گوئی از دور نرگس مخمور

Чашми дилбар дар интизор ман аст

چشم دلبر در انتظار من است

Дар бунафша нигаҳ кунам гӯям

در بنفشه نگه کنم گویم

Зулф ӯ ё тан назор ман аст

زلف او یا تن نزار من است

Ҳар шабӣ зон ба ма назора кунам

هر شبی زان به مه نظاره کنم

Кӯи зи маъшӯқи ёдгор ман аст

کو ز معشوق یادگار من است

Дар чунин вақт бе майу маъшӯқ

در چنین وقت بی می و معشوق

Биҳдаҳи зистан на кор ман аст

بیهده زیستن نه کار من است