Шеърам чу гашти муъҷизау саҳар аз ӯ бкост

شعرم چو گشت معجزه و سحر از او بکاست

Гуфтанд ҳамгинони ту климӣ ва ин Асост

گفتند همگنان تو کلیمی و این عصاست

Бар баҳри даст хоҷа задам хушк равад шуд

بر بحر دست خواجه زدم خشک رود شد

Гуфтам балии нишони Асои ин буд Асост

گفتم بلی نشان عصا این بود عصاست

Бор дигар чу бар дили сангин ӯ задам

بار دگر چو بر دل سنگین او زدم

Накушод чашмаҳо ва наомад қиёси рост

نگشاد چشمه ها و نیامد قیاس راست

Ҷӯии кафш ки баҳри ато буд хушк шуд

جوی کفش که بحر عطا بود خشک شد

Лек аз дилаш ки санги сияҳ буд нами нхост

لیک از دلش که سنگ سیه بود نم نخاست