АкФии алкФоаҳи машриқу мағриби рашиди дайн

اکفی الکفاة مشرق و مغرب رشید دین

Комади фалак ба зеру маҳалаши з бар нишаст

کامد فلک به زیر و محلش ز بر نشست

Чун хайзарони ду то шуд то бори ҳимматаш

چون خیزران دو تا شد تا بار همتش

Бар пушти қуббаи фалаки шиша гар нишаст

بر پشت قبه فلک شیشه گر نشست

Вай чун зи шӯртаи сӯй ҳарам шуд кулем вор

وی چون ز شرطه سوی حرم شد کلیم وار

Гомии ду се бар асбки ходим магар нишаст

گامی دو سه بر اسبک خادم مگر نشست

Охир на Сайидӣ ки савори барроқ буд

آخر نه سیدی که سوار براق بود

Бар лошаи бараҳнаи бас мухтасар нишаст

بر لاشه برهنه بس مختصر نشست

Исо ки нуқраи хинги сипеҳри сети мураккабаш

عیسی که نقره خنگ سپهر ست مرکبش

Зу ҳеҷ кам нашуд ки бар он лоша хар нишаст

زو هیچ کم نشد که بر آن لاشه خر نشست

Андари ҷаҳон ки шер савораст офтоб

اندر جهان که شیر سوار است آفتاب

Бар савр ва бар ҳамл Карамӣ кард агар нишаст

بر ثور و بر حمل کرمی کرد اگر نشست

Асбки нишоти поигаҳ хос ме кунад

اسبک نشاط پایگه خاص می کند

Косиби рикоби хоҳиш аз табъ хур нишаст ?

کاسب رکاب خواهش از طبع خور نشست؟

Бар охири ҷафои ғуломони нёрмд

بر آخر جفای غلامان نیارمد

Ҳар мураккабӣ ки хоҷа мамдуҳ барнишаст

هر مرکبی که خواجه ممدوح برنشست