эй ҷаҳон аз акси ту гулгун шуда
ای جهان از عکس تو گلگون شده
Чун баҳорати ҳасани рӯзафзӯн шуда
چون بهارت حسن روزافزون شده
Дар ҳавои офтоб рӯй ту
در هوای آفتاب روی تو
Осмон аз доӣраҳи берун шуда
آسمان از دائره بیرون شده
Бе ту эй девонаи рӯяти парӣ
بی تو ای دیوانه رویت پری
Мардуми чашми марои дили хӯн шуда
مردم چشم مرا دل خون شده
То магари пай кӯр гардад чашми бад
تا مگر پی کور گردد چشم بد
Чашми некӯии ту дар афсун шуда
چشم نیکوی تو در افسون شده
Дил фурӯ шуд дар замин аз саҳми ту
دل فرو شد در زمین از سهم تو
Зонка буд аз ганҷи ғами қорун шуда
زانکه بود از گنج غم قارون شده
Зулфи ту кон ҳаст дилро пои банд
زلف تو کان هست دل را پای بند
Бӯда дар дасти ман дили хӯн шуда
بوده در دست من دل خون شده
Гулбуни ҳасанӣ ки бодои навбаҳор
گلبن حسنی که بادا نوبهار
Бар ту эй махдуми ман маймун шуда
بر تو ای مخدوم من میمون شده
Соҳиби соҳиби насаби махдуми ман
صاحب صاحب نسب مخدوم من
Умдаи давлати қавоми аддӣни ҳасан
عمده دولت قوام الدین حسن
Дил ки бо зулфи ту ҳоле ме кунад
دل که با زلف تو حالی می کند
Ҷони моро бадсиголӣ ме кунад
جان ما را بدسگالی می کند
Ҷон чу дил аз ту нахоҳад раст лек
جان چو دل از تو نخواهد رست لیک
Шӯхеи дони онкӣ ҳоле ме кунад
شوخیی دان آنکه حالی می کند
Соя ту дид хуршед ва ҳануз
سایه تو دید خورشید و هنوز
Даъвии соҳиб ҷамолӣ ме кунад
دعوی صاحب جمالی می کند
Кард холати ҳоли ман ҳамранги хеш
کرد خالت حال من همرنگ خویش
Аз чаҳ рӯи ин лоуболӣ ме кунад
از چه رو این لاابالی می کند
Холи ту дар қасди ҷони ман шуда
خال تو در قصد جان من شده
Ҷони ман беқасд холӣ ме кунад
جان من بی قصد خالی می کند
Нақш рӯй чуннигорат бар дилам
نقش روی چون نگارت بر دلم
Дасти ишқ лоязолӣ ме кунад
دست عشق لایزالی می کند
Ишқи моро то абади боқии зикр
عشق ما را تا ابد باقی ذکر
Сояи шамс алмъолӣ ме кунад
سایه شمس المعالی می کند
Соҳиби соҳиби насаби махдуми ман
صاحب صاحب نسب مخدوم من
Умдаи давлати қавоми аддӣни ҳасан
عمده دولت قوام الدین حسن
Сарварии кӯро саодати бандаи гашт
سروری کو را سعادت بنده گشت
Рӯзи малик аз тоъаташи фархундаи гашт
روز ملک از طاعتش فرخنده گشت
Аҳди адли зи раҳмат ӯ тоза шуд
عهد عدل ز رحمت او تازه شد
Ҷони шукр аз неъмат ӯ зиндаи гашт
جان شکر از نعمت او زنده گشت
Давлат ӯ дӯстро инсоф дод
دولت او دوست را انصاف داد
Лоҷарам инак чунин пояндаи гашт
لاجرم اینک چنین پاینده گشت
Рӯй лаъли ҷони айёраши байн ки ҳаст
روی لعل جان عیارش بین که هست
Нақди ин пирӯзаи гардандаи гашт
نقد این پیروزه گردنده گشت
Ком чун хуш кард чарх аз ҳосидаш
کام چون خوش کرد چرخ از حاسدش
Субҳи содиқро даҳани пари хандаи гашт
صبح صادق را دهن پر خنده گشت
Хости бади хоҳиши Муродӣ кон мабод
خواست بد خواهش مرادی کان مباد
Хост одат кард то хоҳанда гашт
خواست عادت کرد تا خواهنده گشت
Ман ки султони сухани гаштам ба ҳақ
من که سلطان سخن گشتم به حق
Давлаташи байни хоҷаи ман бандаи гашт
دولتش بین خواجه من بنده گشت
Соҳиби соҳиби насаби махдуми ман
صاحب صاحب نسب مخدوم من
Умдаи давлати қавоми аддӣни ҳасан
عمده دولت قوام الدین حسن
эй сало дар дода ҷӯади оми ту
ای صلا در داده جود عام تو
Абри дарёи ғарқаи анъоми ту
ابر دریا غرقه انعام تو
Чашмҳои осмони хуши шинав
چشمهای آسمان خوش شنو
Гӯш ҳои гашта бар пайғоми ту
گوش های گشته بر پیغام تو
Кист ҳосиди дўстком аз саъии ту
کیست حاسد دوستکام از سعی تو
Бе забони бод ар наҷуед коми ту
بی زبان باد ار نجوید کام تو
Дил ки аз меҳр ту дорам орият
دل که از مهر تو دارم عاریت
Бас гронбораст зери номи ту
بس گرانبار است زیر نام تو
Ақд сайёраст ғайби андари шабӣ
عقد سیار است غیب اندر شبی
Бастаам бргрдни айёми ту
بسته ام برگردن ایام تو
Ҷуз чу ман симурғ ки тавонад фиканд
جز چو من سیمرغ که تواند فکند
Ин чунин як донаи андари доми ту
این چنین یک دانه اندر دام تو
Ҳрзи давлатгар касе хоҳад зи бахт
حرز دولت گر کسی خواهد ز بخت
Гарм бархонад хитоби номи ту
گرم برخواند خطاب نام تو
Соҳиби соҳиби нисбати махдуми ман
صاحب صاحب نسبت مخدوم من
Бандаи давлати қавоми аддӣни ҳасан
بنده دولت قوام الدین حسن
Тоҷи рӯз аз рои ту пари нури бод
تاج روز از رای تو پر نور باد
Тоқи чарх аз қадари ту маъмури бод
طاق چرخ از قدر تو معمور باد
Зилли малик аз Ямани ту ммдўди гашт
ظل ملک از یمن تو ممدود گشت
Кордин бар раъии ту мқсўри бод
کاردین بر رأی تو مقصور باد
Манзили ту шоҳроҳ мардумӣаст
منزل تو شاهراه مردمیست
Маркази ту ҷилваи гоҳи ҳури бод
مرکز تو جلوه گاه حور باد
Гарчи он маншури ман мстўр монад
گرچه آن منشور من مسطور ماند
Ин сухан дар ҳақи ту маншури бод
این سخن در حق تو منشور باد
Солу маи умри туу шоҳони ту
سال و مه عمر تو و شاهان تو
Ҳамчуи ин наврӯзи рӯзи сури бод
همچو این نوروز روز سور باد
Рӯзи неки ҳосидат чун чашми бад
روز نیک حاسدت چون چشم بد
Чашми бад аз рӯзгорати даври бод
چشم بد از روزگارت دور باد
Ҳақи нъмтҳот кон натавон гузорад
حق نعمتهات کان نتوان گذارد
Гар бнгзорди ҳасани маъзӯри бод
گر بنگذارد حسن معذور باد