эй дар обдор ниҳон карда дар шукр

ای در آبدار نهان کرده در شکر

Ваии машки тобдори трозидаҳ бар қамар

وی مشک تابدار طرازیده بر قمر

Беобдор дар туу тобдори машк

بی آبدار در تو و تابدار مشک

Обӣаст дар ду дида ва тобӣаст дар ҷигар

آبی است در دو دیده و تابی است در جگر

Онӣ ки нест дар ҳамаи гетӣ чу ту нигор

آنی که نیست در همه گیتی چو تو نگار

Ваоне ки нест дар ҳамаи олам чу ту писар

وانی که نیست در همه عالم چو تو پسر

Дардо ки дар ғами ту чаҳ дарбор май валек

دردا که در غم تو چه دربار می ولیک

Ёрб ки аз рухи ту чаҳ гули чинмӣ агар

یارب که از رخ تو چه گل چینمی اگر

эй моҳ агар надории бурҷони ман ситез

ای ماه اگر نداری برجان من ستیز

Ваии тарк агар нбстӣ дар хӯни ман камар

وی ترک اگر نبستی در خون من کمر

Дил чун гузоштам ба ту бигзор ҷони ман

دل چون گذاشتم به تو بگذار جان من

Донам ки дар ҷаноб ту бошем сар ба сар

دانم که در جناب تو باشیم سر به سر

Врнии ману фироқи туу адли он казу

ورنی من و فراق تو و عدل آن کزو

Эмин шудааст оҳӯии модаи зи шери нар

ایمن شده است آهوی ماده ز شیر نر

Дил бе ғами ту ҷоно икдм наме занад

دل بی غم تو جانا یکدم نمی زند

Ваон ҳам ба ҳиялҳои ҷаҳон ҳам наме занад

وان هم به حیلهای جهان هم نمی زند

Пуштами зи гӯнаи гӯнаи ғмонт хамида шуд

پشتم ز گونه گونه غمانت خمیده شد

Дардо ки ҳеҷ гӯнаи ғамат хам наме занад

دردا که هیچ گونه غمت خم نمی زند

Неи хури зи баҳр дидан рӯй ту ҳар шабӣ

نی خور ز بهر دیدن روی تو هر شبی

Садра агар на беш дилам кам наме занад

صدره اگر نه بیش دلم کم نمی زند

Ёрб куҷост равнақии андари ҳамаи ҷаҳон

یارب کجاست رونقی اندر همه جهان

Конро ҳавои ишқи ту бар ҳам наме занад

کان را هوای عشق تو بر هم نمی زند

Ғам дар дили пари оташи ман сокину дилам

غم در دل پر آتش من ساکن و دلم

Аз ғами парастии оташ дар ғам наме занад

از غم پرستی آتش در غم نمی زند

эй баси ҳазор шарбати хӯн каз ғамати дилам

ای بس هزار شربت خون کز غمت دلم

Шабҳо ҳаме фурӯ хӯрд ва дам наме занад

شبها همی فرو خورد و دم نمی زند

Охири яке нгўӣӣ ки ин ғамзаи туро

آخر یکی نگوئی که این غمزه ترا

Дидаи зи садри хоҷа олам наме занад

دیده ز صدر خواجه عالم نمی زند

эй душманони гирифтаи зи ту дар забони маро

ای دشمنان گرفته ز تو در زبان مرا

Чун дӯстони набӯда ба дили як замони маро

چون دوستان نبوده به دل یک زمان مرا

Ғмҳотро гирифтаам андари миёни ҷон

غمهات را گرفته ام اندر میان جان

Ҷоно аз он гирифтаи ғамат дар миёни маро

جانا از آن گرفته غمت در میان مرا

Гар заъфарони биханда дар оради пас аз чаҳ рӯ

گر زعفران بخنده در آرد پس از چه رو

Гриндаҳ карда гӯна чун заъфарони маро

گرینده کرده گونه چون زعفران مرا

Акнӯн ки дар ҳавои ту ҷоно ба бод шуд

اکنون که در هوای تو جانا به باد شد

Умрӣ ки бади азизу гиромӣ чу ҷони маро

عمری که بد عزیز و گرامی چو جان مرا

Гар ғам хӯрам чаҳ суд ки аз давлати ғамат

گر غم خورم چه سود که از دولت غمت

Қӯтии ниўФтод кунун ин зиёни маро

قوتی نیوفتاد کنون این زیان مرا

Зини гӯнаи ишваи ҳокаҳи ту оғоз карда Эй

زین گونه عشوه هاکه تو آغاز کرده ای

Тарсам ки аз фироқ ту набӯд амони маро

ترسم که از فراق تو نبود امان مرا

Чандон каз ин ғазал ба тахаллус расад сухан

چندان کز این غزل به تخلص رسد سخن

Андари саноӣу мадҳати садри замони маро

اندر ثنای و مدحت صدر زمان مرا

Родӣ ки бошад аз карами ороиши зи ман

رادی که باشد از کرم آرایش ز من

Давлати гирифта дар кнФи ҷоҳ ӯ ватан

دولت گرفته در کنف جاه او وطن

Хоси хдоигони ҳасани Аҳмади онкӣ ӯ

خاص خدایگان حسن احمد آنکه او

Бигузашт дар бузургӣ аз Аҳмади ҳасан

بگذشت در بزرگی از احمد حسن

Ҳайрон шавад зи фикрат ӯ ояти хирад

حیران شود ز فکرت او آیت خرد

Қосир буд зи мадҳат ӯ ғояти сухан

قاصر بود ز مدحت او غایت سخن

Аз рӯй моҳи райш иксў кунад клФ

از روی ماه رایش یکسو کند کلف

Вази пушти чархи теғаши беруни баради шикан

وز پشت چرخ تیغش بیرون برد شکن

Аз чашм сар бибинад маҷмӯи коинот

از چشم سر ببیند مجموع کاینات

Вази чашм сар набинад монанди хештан

وز چشم سر نبیند مانند خویشتن

Мавзуни шамоилӣ ки насими сипедаи дам

موزون شمایلی که نسیم سپیده دم

Чун шмтии зи шимт ӯ буд дар чаман

چون شمتی ز شیمت او بود در چمن

Шуд баҳр диданаши ҳама рӯй шукуфаи чашм

شد بهر دیدنش همه روی شکوفه چشم

Шуд баҳри мдҳтши ҳамаи андоми гули даҳан

شد بهر مدحتش همه اندام گل دهن

эй онкии рӯзгори туро ихтиёр кард

ای آنکه روزگار ترا اختیار کرد

Вази ихтиёр ӯ ҳамаи халқ ифтихор кард

وز اختیار او همه خلق افتخار کرد

Сарсабз шуд бузургӣ чун сарв то худоӣ

سرسبز شد بزرگی چون سرو تا خدای

Дасти турои кушода чу даст чанор кард

دست ترا گشاده چو دست چنار کرد

Онӣ ки бораи азми ту аз гирди боди сохт

آنی که باره عزم تو از گرد باد ساخت

Ваоне ки такяи ҳзми ту бркўҳсор кард

وانی که تکیه حزم تو برکوهسار کرد

Гўӣии садафи санои турои вирди хеши сохт

گوئی صدف ثنای ترا ورد خویش ساخت

Гўӣӣ ки гули ҳавои туро ихтиёр кард

گوئی که گل هوای ترا اختیار کرد

Кин ҳамчун модҳи ту дар андари даҳони ниҳод

کاین همچون مادح تو در اندر دهان نهاد

Ваон ҳамчуи зоири ту зари андар канор кард

وان همچو زایر تو زر اندر کنار کرد

То қадару ҳиммати ту расиданди брФлк

تا قدر و همت تو رسیدند برفلک

Гўӣии худои саъди фалакро чаҳор кард

گوئی خدای سعد فلک را چهار کرد

Зон то ҷаҳон хароб нагардад зи хашми ту

زان تا جهان خراب نگردد ز خشم تو

Зоти турои худои чунин барад бор кард

ذات ترا خدای چنین برد بار کرد

эй садр агар на бар ту ҳаме меҳр дорамӣ

ای صدر اگر نه بر تو همی مهر دارمی

ҲрҳФтаҳи як ду бори гаронии бёрмӣ

هرهفته یک دو بار گرانی بیارمی

Вар нанг хаст шуракои нестии маро

ور ننگ خست شرکا نیستی مرا

Дар мадҳи ту ҷабин чу Уториди бхормӣ

در مدح تو جبین چو عطارد بخارمی

Шабҳо ба дасти фикрати зини калак чун шаҳоб

شبها به دست فکرت زین کلک چون شهاب

Номи ту бар саҳифаи гардуни нгормӣ

نام تو بر صحیفه گردون نگارمی

Аз баҳри ҳиммати ту агар баҳраи ёбмӣ

از بحر همت تو اگر بهره یابمی

Чун абр дар ҷаҳон ба сухани дрббормӣ

چون ابر در جهان به سخن درببارمی

Онам кигар ба шеър фурӯд оядӣ серум

آنم که گر به شعر فرود آیدی سرم

Аз авҷи ҷурми шеърии сари бргзормӣ

از اوج جرم شعری سر برگذارمی

Мардии чунин фитодаам арнаҳ ба давлатат

مردی چنین فتاده ام ارنه به دولتت

Саркаши замонаро бизанӣ ҳам ндормӣ

سرکش زمانه را بزنی هم ندارمی

Вари нестии зи ростии адли шомилат

ور نیستی ز راستی عدل شاملت

Ин ростӣ ки гуфтам ҳаргизи нёрмӣ

این راستی که گفتم هرگز نیارمی

Доими баннои давлати ту устувори бод

دایم بنای دولت تو استوار باد

Бар мураккаби саодати ҷоҳати савори бод

بر مرکب سعادت جاهت سوار باد

Аз калаки ту қарор гирифтааст корҳо

از کلک تو قرار گرفته است کارها

Аз шодӣ чу абри кафат бе қарори бод

از شادی چو ابر کفت بی قرار باد

Хасми ту гарчи рӯй баӣ несташ чу ту

خصم تو گرچه روی بهی نیستش چو تو

Борӯй ҳамчуи обӣу дили ҳамчуи нори бод

باروی همچو آبی و دل همچو نار باد

Аз гулбуни саодати ту бадсигол ро

از گلبن سعادت تو بدسگال را

Бебаҳра то намонад дар дидаи хори бод

بی بهره تا نماند در دیده خار باد

Бади хоҳ аз насими ту гарчи ғанӣ буд

بد خواه از نسیم تو گرچه غنی بود

Аз ашк ва рӯй гавҳару зари айёри бод

از اشک و روی گوهر و زر عیار باد

Ҳар рӯз чун фазояду шаб зу гирифт кост

هر روز چون فزاید و شب زو گرفت کاست

Бахтати фузун ҳамеша чу рӯзи баҳори бод

بختت فزون همیشه چو روز بهار باد