Ҷонои зи машки силсила бар гул фиканда Эй

جانا ز مشک سلسله بر گل فکنده ای

Дар гӯши лолаи ҳалқа сунбул фиканда Эй

در گوش لاله حلقه سنبل فکنده ای

Гўӣӣ ки тавқи ғолияи гаванро бомтҳон

گوئی که طوق غالیه گون را بامتحان

Сари ҳалқаи гули зи гардан булбул фиканда Эй

سر حلقه گل ز گردن بلبل فکنده ای

Неи неи дили мънбри лолаи ббрдаҳ Эй

نی نی دل معنبر لاله ببرده ای

Баси ҳалқаи ҳалқа бар тараф гул фиканда Эй

بس حلقه حلقه بر طرف گل فکنده ای

Хуршеди гули фурушу маи лолаи пӯш ро

خورشید گل فروش و مه لاله پوش را

Дар банди машки дом қрнФл фиканда Эй

در بند مشک دام قرنفل فکنده ای

Машки калла бар оташу шамшоди хат бар об

مشک کله بر آتش و شمشاد خط بر آب

Оё ба саҳар ё ба ту кул фиканда Эй

آیا به سحر یا به تو کل فکنده ای

Ин бозҷраҳи бас ки пар аз меҳр соҳиб аст

این بازجره بس که پر از مهر صاحب است

Он дил ки дар кашокаш чнгл фиканда Эй

آن دل که در کشاکش چنگل فکنده ای

Зулф чу чанги боз бар он рӯй чун тзрў

زلف چو چنگ باز بر آن روی چون تذرو

Баҳри шикори ин дили пар дил фиканда Эй

بهر شکار این دل پر دل فکنده ای

Ҷоно чу акс рӯй ту бар соғари аўФтод

جانا چو عکس روی تو بر ساغر اوفتاد

Гуфтам ки офтоби магари ма дар аўФтод

گفتم که آفتاب مگر مه در اوفتاد

Саргаштау шикастау пар тоб шуд дилам

سرگشته و شکسته و پر تاب شد دلم

Алҳақ дилам ба зулфи ту бас дар хури аўФтод

الحق دلم به زلف تو بس در خور اوفتاد

Дар машки зулфат ар чаҳ дилам хӯн гирифт хӯн

در مشک زلفت ار چه دلم خون گرفت خون

Бо ин ҳамаи басии зи маниши беҳтари аўФтод

با این همه بسی ز منش بهتر اوفتاد

Чандон битохт дар паии ҳасани ту офтоб

چندان بتاخت در پی حسن تو آفتاب

Каши рухи зи субҳ лаъл шуду дами броўФтод

کش رخ ز صبح لعل شد و دم براوفتاد

Хуршеди гирди сояи ту ношкоФтаҳ

خورشید گرد سایه تو ناشکافته

Ҳар зарраро ҳавои ту чун дар сари аўФтод

هر ذره را هوای تو چون در سر اوفتاد

Рӯзии нигар ки тӯтии ҷонами сӯии лабат

روزی نگر که طوطی جانم سوی لبت

Бар буи писта омад ва дар шукри аўФтод

بر بوی پسته آمد و در شکر اوفتاد

Ин ҳам бар он сифат ки зи калаки наҷиби дайн

این هم بر آن صفت که ز کلک نجیب دین

Гарчи шабаҳ намӯд ҳамаи гавҳари аўФтод

گرچه شبه نمود همه گوهر اوفتاد

эй моҳ дар ҳавои ту ҷонам ба лаб расед

ای ماه در هوای تو جانم به لب رسید

Ваии тарк дар фироқи ту рӯзам ба шаб расед

وی ترک در فراق تو روزم به شب رسید

Гуфтам каз офтоби ту тобӣ расад ба ман

گفتم کز آفتاب تو تابی رسد به من

Дард ӯ ҳсрто ки аз он тоб таб расед

درد او حسرتا که از آن تاب تب رسید

Дар ту намерасад чаҳ аҷаби ҳеҷ роди мард

در تو نمی رسد چه عجب هیچ راد مرد

Дасти умед кӣ ба хаёл талаб расед

دست امید کی به خیال طلب رسید

Дар ҷумлаи ончӣ аз ту расад эй писар ба ман

در جمله آنچه از تو رسد ای پسر به من

Аз чашми муҳраи бози ту бас булъаҷаб расед

از چشم مهره باز تو بس بوالعجب رسید

Бигзор номи ҳиҷр ки ҳангоми ғами гузашт

بگذار نام هجر که هنگام غم گذشت

Дар даҳ шароби васл ки вақт тараб расед

در ده شراب وصل که وقت طرب رسید

Дар шӯ ба таҳният ки дарини мавсими шариф

در شو به تهنیت که دراین موسم شریف

Ҷашни аҷами муқорини ид араб расед

جشن عجم مقارن عید عرب رسید

Пеш ки пеши садри аҷами Сайиди араб

پیش که پیش صدر عجم سید عرب

Каси зини ду асли ҳам насаб ва ҳам ҳасб расед

کس زین دو اصل هم نسب و هم حسب رسید

Ҷоно мапурс ҳол ки кор аз хабари гузашт

جانا مپرس حال که کار از خبر گذشت

Чун пой шуд зи ҷой чаҳ хезади зи сари гузашт

چون پای شد ز جای چه خیزد ز سر گذشت

Оташи з об мерад ва шуд зиндатар басӣ

آتش ز آب میرد و شد زنده تر بسی

То оташи ғами ту бар оби ҷигари гузашт

تا آتش غم تو بر آب جگر گذشت

Чндонкаҳи брФроқ ту шуд ошнои дилам

چندانکه برفراق تو شد آشنا دلم

Бегонаи вор аз дили ман сабр бар гузашт

بیگانه وار از دل من صبر بر گذشت

Тарӣ бимонад бар гул рӯй ту солҳо

تری بماند بر گل روی تو سالها

Як шаби хаёли ту чу бар ин чашмтар гузашт

یک شب خیال تو چو بر این چشم تر گذشت

Гӯйанд камгарӣ ки шӯии ғарқаи зоби чашм

گویند کم گری که شوی غرقه زاب چشم

Акнӯн чаҳ суди панд ки обами зсри гузашт

اکنون چه سود پند که آبم زسر گذشت

Дили бардаеу қасд ба ҷон мекунӣ ҳануз

دل برده ای و قصد به جان می کنی هنوز

Рӯзӣ ки узрат аз канае моҳ дар гузашт

روزی که عذرت از کنه ای ماه در گذشت

Ҷони ҳам ба сар матарс ки инки дят бидод

جان هم به سر مترس که اینکه دیت بداد

Мадҳӣ ки қиматаши зи ҳазорон гуҳари гузашт

مدحی که قیمتش ز هزاران گهر گذشت

Садрӣ ки дар саноаши ҷаҳонии забони кушод

صدری که در ثناش جهانی زبان گشاد

Райш чу теғи субҳ ба ҳуҷҷати ҷаҳони кушод

رایش چو تیغ صبح به حجت جهان گشاد

Аз нури астноъи раҳи офтоби баст

از نور اصطناع ره آفتاب بست

Вази ҳасани эътиқод дар осмони кушод

وز حسن اعتقاد در آسمان گشاد

Аз қабзаи замираши хуршед теғ зад

از قبضه ضمیرش خورشید تیغ زد

Вази бозуии сарираши гардуни камони кушод

وز بازوی سریرش گردون کمان گشاد

Аввали адуи зи зикраш чун ғунча лаб бибаст

اول عدو ز ذکرش چون غنچه لب ببست

Вохри ҳамеи бшкрш чун гули даҳони кушод

وآخر همی بشکرش چون گل دهان گشاد

Боди саҳар чигуна кушояди ҳисори гул

باد سحر چگونه گشاید حصار گل

Халқаши латифаи карамаш ҳамчунон кушод

خلقش لطیفه کرمش همچنان گشاد

Ҷўдш ба лаъиби шшдраҳи кӯҳ боз кард

جودش به لعب ششدره کوه باز کرد

Бо меҳрҳои лаъл шуд аз ҳар дукони кушод

با مهرهای لعل شد از هر دکان گشاد

Шуд бастаи пои абр чу бикшод дасти ҷӯад

شد بسته پای ابر چو بگشاد دست جود

Дастӣ ки пои абри бибандади тавон кушод

دستی که پای ابر ببندد توان گشاد

Родӣ ки бахшиши дилу ҷони нанги ноидш

رادی که بخشش دل و جان ننگ نایدش

Баҳри фарохи ҳавсиларо танги ноидш

بحر فراخ حوصله را تنگ نایدش

То буии халқ ӯ накушуд гул ба бӯстон

تا بوی خلق او نکشد گل به بوستان

Аз шаҳнаи чамани мадади ранги ноидш

از شحنه چمن مدد رنگ نایدش

Бе вазнии ҳасуди сбксор ӯ нигар

بی وزنی حسود سبکسار او نگر

Каз сад ҳазор кӯҳи яке санги ноидш

کز صد هزار کوه یکی سنگ نایدش

Он мураккабӣ ки қадари баландаш савор ӯст

آن مرکبی که قدر بلندش سوار اوست

Аз на сипеҳри ҳалқаи як танги ноидш

از نه سپهر حلقه یک تنگ نایدش

Гар чархи хӯрдаи кори бигардади ҳазор қарн

گر چرخ خورده کار بگردد هزار قرن

Ҳаргизи чунон бузургӣ дар чанги ноидш

هرگز چنان بزرگی در چنگ نایدش

Баси шарми боди чархи муҳиқро ки пеш ӯ

بس شرم باد چرخ محق را که پیش او

Ном касе дигар бараду нанги ноидш

نام کسی دگر برد و ننگ نایدش

Сулҳӣ ба ихтиёр чаро кард зонк дошт

صلحی به اختیار چرا کرد زانک داشت

Табъии чунон латиф ки мари ҷанги ноидш

طبعی چنان لطیف که مر جنگ نایدش

эй тоҷ дайн сазад ки ҳаримат ҳарам шавад

ای تاج دین سزد که حریمت حرم شود

Душман чу шуд мусаххари ту дӯст ҳам шавад

دشمن چو شد مسخر تو دوست هم شود

Ҷон хуш шавад чу нури пазиради зи раъии ту

جان خوش شود چو نور پذیرد ز رأی تو

Гули бушковад чу ҳам нафас субҳдам шавад

گل بشکفد چو هم نفس صبحدم شود

Ҳрдўн ки бар хилоф ту гирад қалам ба даст

هردون که بر خلاف تو گیرد قلم به دست

Ҳқо ки аз наҳифи ту дасташ қалам шавад

حقا که از نهیب تو دستش قلم شود

Хосиятӣаст толеъи саъди туро чунонк

خاصیتی است طالع سعد ترا چنانک

Ҳар кас ки бандагӣ кунадаш муҳташам шавад

هر کس که بندگی کندش محتشم شود

Он кун ки чун сипеҳри зи саргаштагии ҳасан

آن کن که چون سپهر ز سرگشتگی حسن

Дар мавкиби саодати собит қадам шавад

در موکب سعادت ثابت قدم شود

эй оби хези ҷӯади ту аз баҳри бештар

ای آب خیز جود تو از بحر بیشتر

Гар қатрае ба ман расад аз ту чаҳ кам шавад

گر قطره ای به من رسد از تو چه کم شود

Ҳосили зи пас ҳаме ки кунам боқӣ аз саноат

حاصل ز پس همی که کنم باقی از ثنات

Шукрӣ ки бар ҷаридаи гардун рақам шавад

شکری که بر جریده گردون رقم شود

эй онкии пои брсргрдўни ниҳода Эй

ای آنکه پای برسرگردون نهاده ای

Даст чу абр бар дили Ҷайҳуни ниҳода Эй

دست چو ابر بر دل جیحون نهاده ای

Меҳрат чу гули диламро бар хӯни ниҳода буд

مهرت چو گل دلم را بر خون نهاده بود

Ту ҳамчуи лолаи доғи барони хӯни ниҳода Эй

تو همچو لاله داغ برآن خون نهاده ای

Сафи сахти бршкстаҳ ва конҳо шикаста Эй

صف سخت برشکسته و کانها شکسته ای

Рухи нек дар ниҳодау қоруни ниҳода Эй

رخ نیک در نهاده و قارون نهاده ای

Дорам итобҳо ва нагӯям ки аз карам

دارم عتابها و نگویم که از کرم

Донам ки узри як як мавзуни ниҳода Эй

دانم که عذر یک یک موزون نهاده ای

Беруни зи ҳади нигини дилами танг ҳалқа шуд

بیرون ز حد نگین دلم تنگ حلقه شد

Каз ҳалқа чун нигинами беруни ниҳода Эй

کز حلقه چون نگینم بیرون نهاده ای

Дртбъи меҳрбони ту ҳаргизи набӯда буд

درطبع مهربان تو هرگز نبوده بود

Ин серум бе вФоӣии кокнўни ниҳода Эй

این سرم بی وفائی کاکنون نهاده ای

Бо ин ҳама чу шукр ту гуфтам замона гуфт

با این همه چو شکر تو گفتم زمانه گفت

Ин байти номи садри ҷаҳон чун ниҳода Эй

این بیت نام صدر جهان چون نهاده ای

Садрои зи ҷуръаи карамами як шароби даҳ

صدرا ز جرعه کرمم یک شراب ده

Соқӣ ту бошгар ҳама заҳраст оби даҳ

ساقی تو باش گر همه زهر است آب ده

Сангем поку поки брнг гуҳар шавем

سنگیم پاک و پاک برنگ گهر شویم

Як чанд гуҳи зи раъии худами офтоби даҳ

یک چند گه ز رأی خودم آفتاب ده

Боғи дилам ки пари гул фазласт хушк шуд

باغ دلم که پر گل فضل است خشک شد

Гар мумкинаст ваъдаи як фатҳи боби даҳ

گر ممکن است وعده یک فتح باب ده

Аз теғи офтоби басии пари гуҳари терм

از تیغ آفتاب بسی پر گهر ترم

Обами мадаи ко тоб наёрам гулоби даҳ

آبم مده کا تاب نیارم گلاب ده

Бинишон чу ман ниҳолии дрбўстони ҷон

بنشان چو من نهالی دربوستان جان

Вази баҳри ҷӯади шоҳи яке қатраи оби даҳ

وز بحر جود شاه یکی قطره آب ده

Вар рад кунӣ маро ва наярзам бад-ӣни баҳо

ور رد کنی مرا و نیرزم بدین بها

Бошад нишони давлати инро ҷавоби даҳ

باشد نشان دولت این را جواب ده

Як ту шудааст риштаи умедам аз ҳама

یک تو شده است رشته امیدم از همه

Даҳ туаш кун ба раҳмату мардонаи тоби даҳ

ده توش کن به رحمت و مردانه تاب ده

Сӯрӣ бисоз ҷому ҷаҳонро ба фазли ман

سوری بساز جام و جهان را به فضل من

Дами дами Карими вори гулоби ҷлоби даҳ

دم دم کریم وار گلاب جلاب ده

эй садри малики халъати шоҳати хуҷастаи бод

ای صدر ملک خلعت شاهت خجسته باد

Бар домани ту домани иқболи бастаи бод

بر دامن تو دامن اقبال بسته باد

Ҳаргиз мабод зангии дртиғи ту валек

هرگز مباد زنگی درتیغ تو ولیک

Теғат чу занг дар дил хасмат нишаста бод

تیغت چو زنگ در دل خصمت نشسته باد

Хасми туро чу гулбун агар сари дамади зи тан

خصم ترا چو گلبن اگر سر دمد ز تن

Чун ёсамини зи дасти ту гардани шикастаи бод

چون یاسمین ز دست تو گردن شکسته باد

Грпўстш ки хушк чу бодом бар дил аст

گرپوستش که خشک چو بادام بر دل است

Ҷонаш ба лаби расидау монда чу пистаи бод

جانش به لب رسیده و مانده چو پسته باد

Тарзи сухан чу оташу теғи забон чу об

طرز سخن چو آتش و تیغ زبان چو آب

Дртънаҳи мухолифи ту кори бастаи бод

درطعنه مخالف تو کار بسته باد

Ҷонам чу аз ту дорад дар гӯши ҳалқа Эй

جانم چو از تو دارد در گوش حلقه ای

Аз тавқи миннати дгарони бози рустаи бод

از طوق منت دگران باز رسته باد

Аз бӯстони ҳиммат дар дасти давлатат

از بوستان همت در دست دولتت

Нўбоўаҳи ҳаёти абади дастаи дастаи бод

نوباوه حیات ابد دسته دسته باد

Ақди нафас ки равнақ дар ҳаёт ӯст

عقد نفس که رونق در حیات اوست

Кар бе низоми мадҳ ту бошад гусастаи бод

کر بی نظام مدح تو باشد گسسته باد