Моҳи тамоми малик ба зер ниқоб шуд
ماه تمام ملک به زیر نقاب شد
Оби ҳаёти шаръ дариғо сароб шуд
آب حیات شرع دریغا سراب شد
Сарвии зи бӯстони маъонии фурӯи шикаст
سروی ز بوستان معانی فرو شکست
Бурҷии зи осмони мъолӣ хароб шуд
برجی ز آسمان معالی خراب شد
Кӯру кабӯди мардумаки чашми мардумӣ
کور و کبود مردمک چشم مردمی
Чун тези бнгристи гирифтор хоб шуд
چون تیز بنگریست گرفتار خواب شد
Бгарӣ ба мотами мулкӣ каз фироқ ӯ
بگری به ماتم ملکی کز فراق او
Дар санги хораи дидаи оташи пар об шуд
در سنگ خاره دیده آتش پر آب شد
Ҳқо ки брФлки дили рӯз аз ғамаш бсухт
حقا که برفلک دل روز از غمش بسوخت
Валлоҳ ки дар ҳавои ҷигари шаб кабоб шуд
والله که در هوا جگر شب کباب شد
Бо шоҳ гуфта буд ки ҷонами фидоати бод
با شاه گفته بود که جانم فدات باد
Буд он дуои зи дил ки чунин мустаҷоб шуд
بود آن دعا ز دل که چنین مستجاب شد
Бар ахтарони малики басии шукр воҷиб аст
بر اختران ملک بسی شکر واجب است
Кони маи фидои ҳазрати ин офтоб шуд
کان مه فدای حضرت این آفتاب شد
Аз дили муайяни давлату дайни ҷон бшоаҳ дод
از دل معین دولت و دین جان بشاه داد
Музди хдоигону бузургони бузурги бод
مزد خدایگان و بزرگان بزرگ باد
Қад чу сарв ӯ шикани хез рон гирифт
قد چو سرو او شکن خیز ران گرفت
Рухсор чун гулшани саф заъфарон гирифт
رخسار چون گلشن صف زعفران گرفت
Дардо ки рафт ҷони замон дар дили замин
دردا که رفت جان زمان در دل زمین
Зон пас ки тӯлу арзи замин ва замон гирифт
زان پس که طول و عرض زمین و زمان گرفت
Гар пер бо ҷавон накунад даст дар камар
گر پیر با جوان نکند دست در کمر
Баси чархи пер чун камари ин ҷавон гирифт
بس چرخ پیر چون کمر این جوان گرفت
Чун малики ин ҷаҳон ҳама бигирифт подшоҳ
چون ملک این جهان همه بگرفت پادشاه
ӯ ҳам бирафт мамлакати он ҷаҳон гирифт
او هم برفت مملکت آن جهان گرفت
Неи не аз ин саодати аслофи пок ро
نی نی از این سعادت اسلاف پاک را
То мужда ӯ расонади роҳ равон гирифт
تا مژده او رساند راه روان گرفت
Осон чу дар нагирад ҳаргизи хдоигон
آسان چو در نگیرد هرگز خدایگان
Осон ба ҷони дидау дил чун тавон гирифт
آسان به جان دیده و دل چون توان گرفت
Тавфиқи азми байн ки чу исои Ақила ро
توفیق عزم بین که چو عیسی عقیله را
Бгзошт бар замину раҳ осмон гирифт
بگذاشت بر زمین و ره آسمان گرفت
Аз дили муайяни давлату дайни ҷоҳ ба шоҳ дод
از دل معین دولت و دین جاه به شاه داد
Музди хдоигону бузургони бузурги бод
مزد خدایگان و بزرگان بزرگ باد
Гар кӯҳи санги дил ба мисли дида дорадӣ
گر کوه سنگ دل به مثل دیده داردی
Бар турбати муборак ӯ хӯни ббордӣ
بر تربت مبارک او خون بباردی
Шоҳии бнолдӣу мамолики бгридӣ
شاهی بنالدی و ممالک بگریدی
Мардии бчоўрдӣ ?у ҷавонии бзордӣ
مردی بچاوردی؟ و جوانی بزاردی
Давлати бгридӣу муруввати бпичдӣ
دولت بگریدی و مروت بپیچدی
Маликати бнолдӣу саодати бзордӣ
ملکت بنالدی و سعادت بزاردی
Бар рӯй худ замини нами дигари брондӣ
بر روی خود زمین نم دیگر براندی
Дар пушти хами фалаку саодати бзордӣ
در پشت خم فلک و سعادت بزاردی
Грдондии амл ки барони сари аҷал чаҳ кард
گرداندی امل که برآن سر اجل چه کرد
Тухми умед то ба қиёмат нкордӣ
تخم امید تا به قیامت نکاردی
Мардӣ набӯд мурдан ва ҳам марди нестӣ
مردی نبود مردن و هم مرد نیستی
Гар сад ҳазор соли чнўӣии нёрдӣ
گر صد هزار سال چنوئی نیاردی
Дар хоби дида буд казин шеъри обдор
در خواب دیده بود کزین شعر آبدار
Номӣ барои ӯро боқӣ гузорадӣ
نامی برای او را باقی گذاردی
Баси муштарӣ ба хомаи заррини офтоб
بس مشتری به خامه زرین آفتاب
Бар сафҳа чу сими қамари ин нгордӣ
بر صفحه چو سیم قمر این نگاردی
Аз дили муайяни давлату дайни ҷон ба шоҳ дод
از دل معین دولت و دین جان به شاه داد
Музди хдоигону бузургони бузурги бод
مزد خدایگان و بزرگان بزرگ باد
Гулбуни шинав ки аз чамани ҷон бар аўФтод
گلبن شنو که از چمن جان بر اوفتاد
Ахтари нигар ки аз фалаки дайн дар аўФтод
اختر نگر که از فلک دین در اوفتاد
Дар ҳиҷри шасти қабзаи он шоҳи шери дил
در هجر شست قبضه آن شاه شیر دل
Ҳам пари зи тир ва ҳам камар аз ханҷари аўФтод
هم پر ز تیر و هم کمر از خنجر اوفتاد
Аз халқу халқи глшкрш буд инки гуфт
از خلق و خلق گلشکرش بود اینکه گفت
Коташ дар он гулоб ва дар он шукри аўФтод
کاتش در آن گلاب و در آن شکر اوفتاد
Миннати худоиро ки маликшоҳи мо бёФт
منت خدای را که ملکشاه ما بیافت
Он орзӯ ки дар дили Искандари аўФтод
آن آرزو که در دل اسکندر اوفتاد
Пои амир ар фалак аз ҷои хеши барад
پای امیر ار فلک از جای خویش برد
Чун шоҳи оламаши Хизрӣ бар сари аўФтод
چون شاه عالمش خضری بر سر اوفتاد
Хуршедро бидон ки чу ҳар кавкабӣ набӯд
خورشید را بدان که چو هر کوکبی نبود
Ёқӯтро бдонкаҳ чун ӯ гавҳари аўФтод
یاقوت را بدانکه چون او گوهر اوفتاد
Равшан шавад ҳаёти абадро чу шаҳриёр
روشن شود حیات ابد را چو شهریار
Аз хусравони бъҳди зиёдат бар аўФтод
از خسروان بعهد زیادت بر اوفتاد
Аз дили муайяни давлату дайни ҷон ба шоҳ дод
از دل معین دولت و دین جان به شاه داد
Музди хдоигону бузургони бузурги бод
مزد خدایگان و بزرگان بزرگ باد
Доими ълоءи давлату дайни комкори бод
دایم علاء دولت و دین کامکار باد
Умрии дарози омадау рӯзгори бод
عمری دراز آمده و روزگار باد
Гар суда шуд нигинии дрхотми ҷалол
گر سوده شد نگینی درخاتم جلال
Тоҷи сари мулӯки ҷаҳони ёдгори бод
تاج سر ملوک جهان یادگار باد
Вртираҳи гашти моҳӣ аз сояи замин
ورتیره گشت ماهی از سایه زمین
Хуршеди малик дар кнФи кирдигори бод
خورشید ملک در کنف کردگار باد
Вар хушк шуд ниҳолӣ аз боғи мамлакат
ور خشک شد نهالی از باغ مملکت
Аслаш ҳамеша сабзи ватару миваи дори бод
اصلش همیشه سبز وتر و میوه دار باد
Вари чашмае фурӯ шуд алҳақ дареғ буд
ور چشمه ای فرو شد الحق دریغ بود
Баҳри ҳазор чашмаи гуҳар дар канори бод
بحر هزار چشمه گهر در کنار باد
Махдуми зодагону бузургон ки ҳозиранд
مخدوم زادگان و بزرگان که حاضراند
Ҳар як дарин савоби бад-ӣни кору бори бод
هر یک درین صواب بدین کار و بار باد
Чашми ҳама ба сӯрати ин шаҳи қрири бод
چشم همه به صورت این شه قریر باد
Малики ҳама ба давлат ӯ барқарори бод
ملک همه به دولت او برقرار باد