Дории сари онкӣ ёр бошӣ

داری سر آنکه یار باشی

Дар дида ва дар канор бошӣ

در دیده و در کنار باشی

Бар чеҳраи васл гул фишонӣ

بر چهره وصل گل فشانی

Дар дидаи ҳиҷр хор бошӣ

در دیده هجر خار باشی

Гар масти лаби худами надорӣ

گر مست لب خودم نداری

Бисёр дар ин хумор бошӣ

بسیار در این خمار باشی

Чун сохт гули пиёдаи гулшан

چون ساخت گل پیاده گلشن

Зебад ки чу месавор бошӣ

زیبد که چو می سوار باشی

Чун кор ба ҷон расед бе ту

چون کار به جان رسید بی تو

Онгоҳи ту бар чаҳ кор бошӣ

آنگاه تو بر چه کار باشی

Дил кист мабош гӯи қарораш

دل کیست مباش گو قرارش

Бояд ки ту бар қарор бошӣ

باید که تو بر قرار باشی

Бад аҳд мабош то чу соҳиб

بد عهد مباش تا چو صاحب

Фармони даҳ рӯзгор бошӣ

فرمان ده روزگار باشی

эй лаъибати чини зи чин чаҳ ояд

ای لعبت چین ز چین چه آید

Ваии меҳри гёи зи кин чаҳ ояд

وی مهر گیا ز کین چه آید

Дили ҳалқау дарди ту нигин аст

دل حلقه و درد تو نگین است

Зон ҳалқау зини нигин чаҳ ояд

زان حلقه و زین نگین چه آید

Ойини ?герати офариниши тест

آیین گرت آفرینش تست

Бар оинаи офарин чаҳ ояд

بر آینه آفرین چه آید

Умрӣ хоҳам ки бо ту бошам

عمری خواهم که با تو باشم

Аз навбати ёсамин чаҳ ояд

از نوبت یاسمین چه آید

Бар равшании ду дида на ком

بر روشنی دو دیده نه کام

Аз тирагии замин чаҳ ояд

از تیرگی زمین چه آید

Гуфтӣ ҳама он кунам ки гўӣӣ

گفتی همه آن کنم که گوئی

эй дӯсти ҷавоби ин чаҳ ояд

ای دوست جواب این چه آید

Бе ту ноед зҷону дили ҳеҷ

بی تو ناید زجان و دل هیچ

Бе хоҷаи зи малику дайн чаҳ ояд

بی خواجه ز ملک و دین چه آید

Зотӣ ки чу бахти нур ҷон аст

ذاتی که چو بخت نور جان است

Ҷонӣ ки чу бахти худ ҷавон аст

جانی که چو بخت خود جوان است

Аз лутфи баҳор дар баҳор аст

از لطف بهار در بهار است

Вази фазли ҷаҳон дар ҷаҳон аст

وز فضل جهان در جهان است

Дар носеҳи дайни магар яқин аст

در ناصح دین مگر یقین است

Дрҳосди малики бад гумон аст

درحاسد ملک بد گمان است

Райши дилу ҷон офтоб аст

رایش دل و جان آفتاب است

Қадараши сару чашм осмон аст

قدرش سر و چشم آسمان است

Ҳзмш чу пиёда шуд замин аст

حزمش چو پیاده شد زمین است

Азмаш чу савора шуд замон аст

عزمش چو سواره شد زمان است

Ҳар кор ки хост карду шоист

هر کار که خواست کرد و شایست

Ҳар нақш ки буд дид ва донист

هر نقش که بود دید و دانست

Гуфтӣ ба такаллуфи ин чунин аст

گفتی به تکلف این چنین است

Ҷон кун ки ба табъи он чунон аст

جان کن که به طبع آن چنان است

эй пой бар осмони ниҳода

ای پای بر آسمان نهاده

Дастат дар ганҷҳо кушода

دستت در گنجها گشاده

Овозаи ҷӯад зар фишонат

آوازه جود زر فشانت

Дар гунбади сими гавани фитода

در گنبد سیم گون فتاده

Рӯй аз лутфат чу гули зи маҳтоб

روی از لطفت چو گل ز مهتاب

Дил аз меҳрат чу ҷони зи бода

دل از مهرت چو جان ز باده

эй шери савори осмонӣ

ای شیر سوار آسمانی

Пеш дар бори ту пиёда

پیش در بار تو پیاده

Дар садри ту муштарӣ нишаста

در صدر تو مشتری نشسته

Дар амри ту Зуҳраи истода

در امر تو زهره ایستاده

Дар малики басӣ бузургвор аст

در ملک بسی بزرگوار است

Лекин на чу ту бузурги зода

لیکن نه چو تو بزرگ زاده

Пурсед фалак ки ин ҳасан кист

پرسید فلک که این حسن کیست

Дар ҳоли малик ҷавоб дода

در حال ملک جواب داده

эй садри ҳарими ту ҳарами бод

ای صدر حریم تو حرم باد

Сари дафтари лафзи ту нъми бод

سر دفتر لفظ تو نعم باد

Науммат сари номаи маъонӣ

نامت سر نامه معانی

Рояти маи рояти карами бод

رایت مه رایت کرم باد

Хасмат чу қалам ба даст гирад

خصمت چو قلم به دست گیرد

Дасташи зи наҳифи ту қалами бод

دستش ز نهیب تو قلم باد

Гар ёбад чун дарахти сад сар

گر یابد چون درخت صد سر

Дар хизмати ту ба як қадами бод

در خدمت تو به یک قدم باد

Гар ҳалқаи чарх бе ту гардад

گر حلقه چرخ بی تو گردد

Аз силсилаи вуҷӯд кам бод

از سلسله وجود کم باد

Ҳар дам ки фидои тест умр аст

هر دم که فدای تست عمر است

Умрӣ ки фидоат нест дами бод

عمری که فدات نیست دم باد

Ин иди араб ки андар омад

این عید عرب که اندر آمد

Маймуни ту соҳиби аҷами бод

میمون تو صاحب عجم باد